«Η απόφαση που έλαβα ανοίγει μία νέα εποχή»

Ραγδαίες ανακατατάξεις, τόσο αριστερά όσο και δεξιά της κυβερνητικής του συμμαχίας, και απόπειρες σύναψης γάμων συμφέροντος που προκαλούν όμως θύελλες αντιδράσεων, πυροδότησε ο Εμανουέλ Μακρόν με την απόφαση που έλαβε μετά τον θρίαμβο της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης (RN) στις ευρωεκλογές να διαλύσει την Εθνοσυνέλευση και να προκηρύξει πρόωρες εκλογές για τις 30 Ιουνίου και τις 7 Ιουλίου. Η συμμαχία με τη Μαρίν Λεπέν που ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά χθες ο Ερίκ Σιοτί, ο επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών, διαβαίνοντας τον Ρουβίκωνα, έφερε το κόμμα του στο χείλος της κατάρρευσης (ή / και της διάσπασης…), με πολλά ιστορικά στελέχη να τον κατηγορούν ότι «ατιμάζει την γκωλική οικογένεια» και να αξιώνουν την παραίτησή του.

Στην άλλη πλευρά του πολιτικού φάσματος, Σοσιαλιστές, Οικολόγοι, Ανυπότακτοι Γάλλοι και Κομμουνιστές συμφώνησαν επί της αρχής προχθές το βράδυ να συγκροτήσουν ένα «λαϊκό μέτωπο», μία νέα συμμαχία όπως εκείνη της NUPES, που είχε επιτρέψει στη γαλλική Αριστερά να υπερδιπλασιάσει τα ποσοστά της στην Εθνοσυνέλευση το 2022, στερώντας την απόλυτη πλειοψηφία από τον Μακρόν. Ομως οι διχασμοί που επέφεραν την κατάρρευση της NUPES παραμονεύουν (και) στην επόμενη γωνία. «Πάω για να κερδίσω!», δήλωσε σε αυτό το φόντο ο Εμανουέλ Μακρόν – κι ας έχουν χυθεί τόνοι μελάνης τα τελευταία 24ωρα για το επικίνδυνο ρίσκο που πήρε, τόσο για τη Γαλλία όσο και για την ΕΕ.

Δηλώνει έτοιμος για debate

Μιλώντας στο «Figaro Magazine», ο γάλλος πρόεδρος υπερασπίστηκε την απόφαση που έλαβε για διάλυση της Εθνοσυνέλευσης, κάνοντας λόγο για μία «χειρονομία μεγάλης εμπιστοσύνης προς τους Γάλλους. Δημιούργησα ενδιάμεσες εκλογές ώστε να αποσαφηνιστεί η κατάσταση», δήλωσε. «Και λέω στους Γάλλους, “μη φοβάστε, πηγαίνετε να ψηφίσετε”». Ο ίδιος δήλωσε και πάλι έτοιμος για debate με τη Λεπέν, και απέκλεισε το ενδεχόμενο να παραιτηθεί, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των κοινοβουλευτικών εκλογών. Τον είχαν ρωτήσει τι θα κάνει αν η RN κερδίσει και ζητήσει την παραίτησή του, εμμέσως, ωστόσο, απάντησε και στη φήμη που διακινείται στα σόσιαλ μίντια ότι προκήρυξε επίτηδες πρόωρες εκλογές, ώστε να παραιτηθεί στη συνέχεια και να μπορέσει να διεκδικήσει τρίτη θητεία το 2027. Ούτως ή άλλως, διαβεβαιώνουν οι γάλλοι συνταγματολόγοι, δεν θα είχε αυτό το δικαίωμα, το Σύνταγμα επιτρέπει μόνο «δύο διαδοχικές θητείες», ο Μακρόν θα μπορέσει αν θέλει να διεκδικήσει εκ νέου το Ελιζέ το 2032.

«Η απόφαση που έλαβα ανοίγει μία νέα εποχή», διαβεβαίωσε ο Μακρόν. «Μία νέα εκστρατεία ξεκινάει και δεν πρέπει να κοιτάμε τα σκορ ανά περιφέρεια βάσει των αποτελεσμάτων των ευρωεκλογών». Ενα 66% των Γάλλων δηλώνει «ικανοποιημένο» με την απόφαση διάλυσης της Εθνοσυνέλευσης. Λιγότερο αρεστά στον γάλλο πρόεδρο είναι αναμφίβολα τα αποτελέσματα άλλης δημοσκόπησης της Ifop για τη «Figaro»: γιατί θέλουν την RN να έρχεται πρώτη στον πρώτο κοινοβουλευτικό γύρο, με 35% των ψήφων (έναντι 18,68% το 2022, οπότε εξέλεξε 89 βουλευτές) και τη μακρονική συμμαχία τρίτη, με 18% (έναντι 25,75% το 2022), πίσω από τη νέα συμμαχία της Αριστεράς, που δείχνει ικανή να διατηρήσει τα καλά επίπεδα της NUPES το 2022, εξασφαλίζοντας 25,66% των ψήφων.

Η Μαριόν Μαρεσάλ

Ολα αυτά βέβαια μπορεί να αλλάξουν, τόσο γρήγορα ανασυντίθεται το πολιτικό τοπίο στη Γαλλία. Μετά τη συνάντηση που είχαν τη Δευτέρα, η Μαρίν Λεπέν και ο υποψήφιος πρωθυπουργός της, ο Ζορντάν Μπαρντελά, έμοιαζαν έτοιμοι να ενώσουν (ξανά) τις δυνάμεις τους με τη Μαριόν Μαρεσάλ, την ανιψιά Λεπέν, υποψήφια στις ευρωεκλογές με την Ανακατάκτηση! του καταδικασμένου για υποκίνηση μίσους Ερίκ Ζεμούρ. Χθες όμως, η Μαριόν Μαρεσάλ κατήγγειλε πως η RN «άλλαξε στάση», και δεν επιθυμεί «καμία άμεση ή έμμεση σύνδεση» με τον Ζεμούρ. Είχε προηγηθεί, και προφανώς σχετίζεται, η ανακοίνωση του Σιοτί περί συγκρότησης συμμαχίας με τη Λεπέν – που όμως καταγγέλθηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών των Ρεπουμπλικανών. Εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί το κόμμα να διασπάται και ένα κομμάτι του να συμμαχεί με το μακρονικό στρατόπεδο. Δύσκολα, την ίδια ώρα, μπορεί να φανταστεί πώς θα γίνουν δεκτοί από την Ανυπότακτη Γαλλία και δη τον ηγέτη της, Ζαν-Λικ Μελανσόν, οι πέντε «όροι» που έθεσε ο Ραφαέλ Γκλικσμάν, ο επικεφαλής της σοσιαλιστικής λίστας στις ευρωεκλογές, ώστε να προχωρήσει η συμμαχία της Αριστεράς – ανάμεσά τους, η «αταλάντευτη στήριξη» του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και της «ουκρανικής αντίστασης».