Η ακτινογραφία της κάλπης
Οπως τα βλέπουν

Ευρωεκλογές χωρίς μεγάλο χαμένο και μεγάλο κερδισμένο σε εγχώριο επίπεδο, αναφορικά με τα κόμματα εξουσίας που επιδιώκουν να εκφράζουν και τον κεντρώο χώρο· το Κέντρο, όχι ως μέσος όρος αριστερών και δεξιών πολιτικών αλλά ως αρμονική σύνθεση της μετριοπάθειας με τον ριζοσπαστισμό στην επινόηση σύνθετων λύσεων.
Υστέρηση, χρονικά, του μηνύματος διαμαρτυρίας μερίδας των πολιτών. Εναν χρόνο μετά τις εθνικές βουλευτικές εκλογές, οι ευρωεκλογές ήταν μια αναμέτρηση με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, καθώς ήταν ευκαιρία έκφρασης διαμαρτυρίας χωρίς να διακυβεύεται η πολιτική σταθερότητα εφόσον βρισκόμαστε στον πρώτο χρόνο της νέας τετραετίας.
Ρεκόρ αποχής. Ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι, ως η γενιά της «πολυκρίσης», απομακρύνονται συναισθηματικά και ψυχολογικά από το πολιτικό σύστημα.
Ωρα για σημαντικές αποφάσεις σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, απέναντι στις γεωπολιτικές, αμυντικές, μεταναστευτικές, εμπορικές – οικονομικές και κλιματικές προκλήσεις των καιρών, και με οδηγό την πρόοδο που έχει επιτευχθεί αναφορικά με τη θωράκιση της θεσμικής αρχιτεκτονικής της νομισματικής ένωσης καθώς και την υιοθέτηση πολιτικών που προάγουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, όπως το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.
Κωνσταντίνος Γκράβας
Διδάσκων στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών














