Πόντιοι Πιλάτοι

Ο Πόντιος Πιλάτος γεννήθηκε στο Αμπρούτσο, καμιά εκατοστή χιλιόμετρα έξω από τη Ρώμη, αλλά, απ’ ό,τι φαίνεται, απέκτησε πολλούς συγγενείς στα μέρη μας. Το DNA του ζει και βασιλεύει και το αντιλαμβάνεσαι κάθε φορά που ξινίζουν τα γάλατα.

Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη στην περίπτωση που στον αποψινό τρίτο τελικό του πρωταθλήματος μπάσκετ εκτραχυνθούν οι συμπεριφορές; Που δεχτούν επίθεση οι διαιτητές, οι παίκτες του Ολυμπιακού, ο Μπαρτζώκας; Η απάντηση είναι μονολεκτική: κανείς. Το πιλάτειο νίψιμο των χεριών θα είναι η κίνηση που θα κυριαρχήσει όπως συμβαίνει πάντα.

Η έννοια της πρόληψης παίρνει σάρκα και οστά μόνο όταν πρόκειται για διεθνείς διοργανώσεις γνωρίζοντας πως τα μάτια των ξένων είναι στραμμένα πάνω μας. Τότε, και τελικούς χωρίς προβλήματα, και με γεμάτα γήπεδα διοργανώνουμε, και την ασφάλεια υψηλών προσκεκλημένων εξασφαλίζουμε. Οταν πρόκειται όμως για γεγονότα εσωτερικής κατανάλωσης, εκεί αναλωνόμαστε σε δημόσιες τοποθετήσεις και καταδίκες άνευ ουσίας για να καταλήξουμε σε βαριές, εξοντωτικές τιμωρίες γιατί αδιαφορήσαμε να προλάβουμε δυσμενείς καταστάσεις.

Πολλοί είναι αυτοί που μπερδεύουν την καταδίκη συμπεριφορών με την κριτική στη διαιτησία. Κυρίως οι φανατικοί, οι μισαλλόδοξοι, που επιτίθενται μαζικώς και αδικαιολογήτως σε οποιαδήποτε αντίθετη άποψη, φωνή, θεωρώντας την εκ των προτέρων χαλκευμένη, υποδαυλισμένη από ανώτερες δυνάμεις. Εχοντας πεισθεί πως είναι τα θύματα μιας συνωμοσίας που στόχο έχει να μειώσει την αξία τους, λειτουργούν με θεολογικό φανατισμό, αφορίζουν και καταδικάζουν με τυφλό πάθος που δεν τους επιτρέπει να εξετάσουν την αλήθεια στο όλον της, όπως υπαγορεύει και η θέση του Χέγκελ και την ασπάζεται ακόμα και ο φίλερις Ζοζέ Μουρίνιο. Αυτή η θεσμική ασυνειδησία είναι βέβαιο πως συμπαρασύρει το πλήθος το οποίο κρύβει και ανθρώπους ικανούς για το χειρότερο. Τι να πεις μετά στον διαιτητή, τον αθλητή, τον προπονητή αν γίνει δέκτης μιας χειραγωγημένης αγανάκτησης; Και ο ηθικός αυτουργός; Ο εκ του ασφαλούς ταριχευτής μιας εξωθεσμικής συμπεριφοράς σε ποιον θα απολογηθεί; Σ’ αυτούς που παρακολουθούν τα τεκταινόμενα αλλά αρνούνται να πάρουν θέση μήπως στοχοποιηθούν ή κατηγορηθούν για μεροληψία; Ο,τι δηλαδή φοβόταν και ο Πόντιος Πιλάτος.