Το λάθος του Αταμάν και το μάτι που γυαλίζει

Ο καλός Εργκίν Αταμάν είχε παράπονα από τη διαιτησία μετά το break του Ολυμπιακού μέσα στο ΟΑΚΑ αλλά η αλήθεια είναι πως ρόλο στο αποτέλεσμα έπαιξε η απόδοση των δύο ομάδων. Και των προπονητών. Κανείς άλλος εξωγενής παράγοντας δεν βοήθησε τον Ολυμπιακό να φτάσει στη νίκη στο ΟΑΚΑ, ούτε στέρησε από τον Παναθηναϊκό τη δυνατότητα να διατηρήσει το πλεονέκτημα έδρας. Και αν ο προπονητής των Πράσινων θέλει να δει από την ομάδα του να βγάζει αντίδραση και να έχει ρεαλιστικές ελπίδες να κερδίσει ξανά το πλεονέκτημα, θα πρέπει να ασχοληθεί μαζί της και μόνο. Οπως ακριβώς έκανε πριν από το οριακό Game 4 της σειράς των play offs της Euroleague απέναντι στη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Δεν ασχολήθηκε με τίποτα άλλο πέρα από το αγωνιστικό, από τα ατού της ομάδας του και τα μειονεκτήματα του αντιπάλου.

Αν ο Παναθηναϊκός πάει απόψε στο ΣΕΦ έχοντας στο μυαλό του τη διαιτησία και γκρινιάζοντας σε κάθε σφύριγμα και κάθε επαφή δεν θα έχει τύχη. Ούτε στο ματς, ούτε στο πρωτάθλημα. Είναι ένα μάθημα που έχουμε πάρει εδώ και χρόνια στο μπάσκετ. Οχι μονάχα στο ελληνικό, αλλά σε όλο το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Οσο περισσότερο ασχολείσαι με τα εξωαγωνιστικά, ιδιαίτερα όταν είναι υπερβολικά τα όσα λες και κάνεις, τόσο λιγότερες πιθανότητες έχεις να βγεις νικητής από μια παρτίδα.

Την ίδια ώρα ο Ολυμπιακός απέδειξε για ακόμα μια φορά πως χρειάζεται κόπος για να του πάρεις τα σκήπτρα στην Ελλάδα. Ο Μπαρτζώκας και η ομάδα του ζουν γι’ αυτά τα παιχνίδια. Οσο περισσότερο μπορεί κάποιος να τους αμφισβητήσει, τόσο περισσότερες απαντήσεις θα δώσουν στο παρκέ. Η συγκέντρωση του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ ήταν μνημειώδης. Και η αύρα του πλέον όταν πηγαίνει σε αυτό το γήπεδο σε κάνει να πιστεύεις πως ακόμα και αν δεν κάνει το 2-0 απόψε το βράδυ, μπορεί να πετύχει και δεύτερη και τρίτη νίκη στο «άντρο» του αντιπάλου αν χρειαστεί. Οι εποχές που οι ομάδες έχαναν στις έδρες του αντιπάλου τους με κατεβασμένα τα χέρια, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.