Η Εθνική και οι προτεραιότητες

Γεννημένος στις 27 Ιουνίου του 2001, ο Νίκος Ρογκαβόπουλος θα κλείσει σε λίγες μέρες τα 23 του χρόνια. Ενα παιδί που έκανε άλματα στην καριέρα του τα τελευταία χρόνια. Ηταν στην ΑΕΚ έως το 2021, πήγε στην Μερκεζεφέντι της Τουρκίας και από εκεί έκανε το μεγάλο… μπαμ. Αποδεχόμενος την πρόταση της Μπασκόνια για να βρεθεί στο υψηλότερο ευρωπαϊκό επίπεδο: αυτό της Euroleague. Επαιξε σε 29 παιχνίδια εφέτος εκεί και σε άλλα 26 στο πρωτάθλημα της Ισπανίας. Και λίγες μέρες μετά το τέλος των υποχρεώσεων, ο Νίκος Ρογκαβόπουλος δηλώνει κουρασμένος ψυχικά και σωματικά για να βοηθήσει την εθνική ομάδα.

Είναι δικαίωμα του καθενός να είναι κουρασμένος ή να νιώθει πως χρειάζεται κάποιες ανάσες ξεκούρασης. Είναι προφανώς δικαίωμα του οποιουδήποτε επίσης να θέλει να αποφορτιστεί μέσα στο καλοκαίρι και να μην έχει αγωνιστικές υποχρεώσεις. Αλλά μοιάζει, ύστερα από  τέτοιες αποφάσεις να μπαίνει δίλημμα στους ομοσπονδιακούς προπονητές, για τον εκάστοτε ομοσπονδιακό προπονητή θα μπορούσε να ειπωθεί, αν πρέπει να καλέσει ξανά τον παίκτη, είτε τον Ρογκαβόπουλο είτε οποιονδήποτε άλλον που θα έχει αρνηθεί μια κλήση από την εθνική ομάδα. Οποιος κι αν είναι, όπως κι αν λέγεται. Θα σκέφτεται ο προπονητής τι πρέπει να γίνει, τι είναι ανάγκη να κάνει, λόγω σεβασμού προς τους υπόλοιπους, τους μεγαλύτερους ή τους μικρότερους, που βάζουν την εθνική ομάδα πάνω από την προσωπική τους ξεκούραση.

Βλέπουμε άλλες εθνικές να έχουν στο ρόστερ τους όλα τα μεγάλα τους αστέρια, ακόμα και αν αυτά έχουν δώσει όχι 50 και 55 ματς, αλλά 80 και 85. Μόνο οι Ελληνες του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού τόσα θα δώσουν μαζί με τους τελικούς. Και παίκτες πολύ μεγαλύτερης ηλικίας. Ολοι κάνουν τις επιλογές τους, αλλά αυτές οι επιλογές μπορεί να έχουν και επιπτώσεις στο τέλος της ημέρας. Και η Εθνική πρέπει πάντα να είναι πρώτη προτεραιότητα για τον οποιονδήποτε παίκτη. Τώρα είναι ο Ρογκαβόπουλος, πέρυσι ή παλαιότερα άλλοι παίκτες και με ηχηρά ονόματα προτίμησαν την ξεκούραση. Κινήσεις που δεν ηχούν καλά στα αποδυτήρια…