Η νύχτα που δεν κοιμήθηκε κανείς

Η βραδιά φαινόταν από νωρίς ότι θα ήταν μεγάλη. Πάντα σε έναν τελικό – που μάλιστα αρχίζει στις 22.00 – δεν μπορεί κανείς να προγραμματίσει εύκολα τι θα κάνει μετά.

Ομως με το που ακούστηκε το σφύριγμα του πορτογάλου διαιτητή Αρτούρ Σοάρες Ντίαζ για τη λήξη και της παράτασης, η μέρα είχε ήδη αλλάξει (είχαμε μπει ημερολογιακά στην 30η Μαΐου) όμως η νύχτα που δεν κοιμήθηκε κανείς ουσιαστικά μόλις άρχιζε!

Στον Πειραιά είχαν στηθεί αυτοσχέδια γλέντια και εξέδρες σε κάθε γωνιά, σε κάθε πλατεία, σε κάθε σπίτι, σε κάθε μπαλκόνι. Ολοι περίμεναν με τρομερή αγωνία να δούν το καμάρι τους τον Ολυμπιακό τους να κάνει πραγματικότητα το όνειρο γενιών και γενιών, ποδοσφαιριστών, προπονητών, προέδρων, μελών και φιλάθλων για πολλές δεκαετίες.

Το γλέντι είχε μόλις ξεκινήσει, με το σφύριγμα της λήξης να ισοδυναμεί με ένα άλλο σφύριγμα, αυτό της έναρξης των εορταστικών εκδηλώσεων ανά τον κόσμο και φυσικά από άκρη σε άκρη στην όμορφη Ελλάδα.

Από τη Μάνη μέχρι το Καστελλόριζο, από τη Σάμο μέχρι τη Θεσσαλονίκη, από την Αλεξανδρούπολη ως τη Χίο, από την Κοζάνη μέχρι τη Σύρο και από την Καλαμάτα μέχρι την Κέρκυρα, την Πάτρα και το Αγρίνιο αλλά και σε τόσα άλλα μέρη σχεδόν κανείς δεν κοιμήθηκε.

Οταν, λίγο πριν από τις 5 το πρωί, το ανοιχτό λεωφορείο έφτασε εντέλει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, οι ποδοσφαιριστές του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ εισήλθαν στο κτίριο, όπου τους περίμενε ο Βαγγέλης Μαρινάκης, και εν συνεχεία βγήκαν στην ειδικά διαμορφωμένη εξέδρα που είχε στηθεί ακριβώς απ έξω.

Εκεί χιλιάδες κόσμου αποθέωσαν τους παίκτες του Ολυμπιακού, κάνοντας τη νύχτα… μέρα με τα καπνογόνα και τραγουδώντας υποδεχόμενοι τους ποδοσφαιριστές, που κοίταζαν εκστασιασμένοι την ατμόσφαιρα και απαθανάτιζαν με τα κινητά τους τις στιγμές.

Οι κυπελλούχοι Ευρώπης ανέβηκαν στη σκηνή που είχε στηθεί στην πλατεία, με τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τον Κώστα Φορτούνη αρχικά να απευθύνονται στον κόσμο και στη συνέχεια να σηκώνουν μαζί το τρόπαιο του Conference League υπό τον ήχο του «We are the Champions» των Queen.

Τρελοί πανηγυρισμοί και από τους αδελφούς Αγγελόπουλους, τους προέδρους του μπασκετικού Ολυμπιακού που έδωσαν τα συγχαρητήριά τους αναφέροντας χαρακτηριστικά σε ανακοίνωσή τους:

«Η σημερινή μέρα βρίσκει την ομάδα ποδοσφαίρου στην κορυφή του Europa Conference League! Η σημερινή μέρα βρίσκει τον Ολυμπιακό να είναι η μοναδική ελληνική ομάδα που έχει κατακτήσει ευρωπαϊκό τίτλο σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ και πόλο.

Ενα μοναδικό επίτευγμα που δείχνει το μεγαλείο του Συνδέσμου.

Ο Θρύλος μας έκανε υπερήφανους! Η επιτυχία είναι τεράστια και αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της. Συγχαρητήρια στον πρόεδρο Βαγγέλη Μαρινάκη και τη διοίκηση της ομάδας, τον κόουτς Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και τους συνεργάτες του, τον αρχηγό Κώστα Φορτούνη και τους συμπαίκτες του. Γράψατε ιστορία» ανάφερε χαρακτηριστικά η ανακοίνωσή τους.

Στο μεταξύ δεκάδες χιλιάδες κόσμου από κάτω έδιναν το ρυθμό ενώ ο αρχηγός Κώστας Φορτούνης που είχε λυγίσει στο πούλμαν και ξέσπασε σε δάκρυα κρατώντας το βαρύτιμο τρόπαιο τους έστειλε το μήνυμα στον κόσμο μέσω μικροφώνου.

«Κάναμε έναν άθλο, σας ευχαριστούμε όλους. Να αγαπάτε αυτή την ομάδα με την καρδιά σας», είπε χαρακτηριστικά από την εξέδρα που είχε στηθεί στο Δημοτικό Θέατρο και στη συνέχεια, σε ρόλο οργανωτή της κερκίδας έκανε τον μαέστρο στα συνθήματα που ομάδα και κόσμος τραγουδούσαν με μια φωνή, με το κλασικό «Είσαι στο μυαλό, κάτι μαγικό» να ξεχωρίζει.

Εσπασαν την… κατάρα

Μάλιστα ο Κώστας Φορτούνης και οι έλληνες συμπαίκτες του έσπασαν και μια δυσμενή παράδοση που κρατούσε από το 1971 και τον τελικό του Παναθηναϊκού στο Γουέμπλεϊ με τον Αγιαξ και ήθελε τους έλληνες παίκτες που έπαιξαν τελικό ευρωπαϊκού Κυπέλλου να μην παίρνουν ποτέ το τρόπαιο!

Εκτός από το Γουέμπλεϊ είχε συμβεί με αρκετούς σε ξένες ομάδες, όπως ο Ακης Ζήκος (2004) καθώς η Μονακό, της οποίας ήταν βασικό στέλεχος σε όλη τη μεγάλη πορεία σε εκείνο το Champions League, «λύγισε» με 3-0 από την Πόρτο στον τελικό του Γκελζενκίρχεν.

Ο Αλέξανδρος Τζιόλης (2009) που είδε τη Βέρντερ να χάνει το Κύπελλο UEFA από τη Σαχτάρ στην παράταση, στον τελικό της Κωνσταντινούπολης.

Ο Κώστας Μήτρογλου (2018) που μπήκε ως αλλαγή για τη Μαρσέιγ στο 74′ του τελικού του Europa League κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης, αλλά δεν μπόρεσε να αλλάξει τα δεδομένα.

Ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος (2019) που έπαιξε βασικός με την Αρσεναλ στον τελικό του Europa League με την Τσέλσι στο Μπακού, αλλά η ομάδα του ηττήθηκε κατά κράτος με 4-1.

Τέλος ο Κώστας Τσιμίκας (2022) δεν αγωνίστηκε στον χαμένο τελικό της Λίβερπουλ με τη Ρεάλ Μαδρίτης (0-1).

Σε όλο τον κόσμο

Σε όλη τη διαδρομή με το ανοιχτό πούλμαν και ενώ υπήρχε πανζουρλισμός στους δρόμους από όπου περνούσε, ο Ντανιέλ Ποντένσε έβγαλε ένα πολύ όμορφο φωτογραφικό στιγμιότυπο όπου ήταν ο προπονητής του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και πόσο σεμνά και ήρεμα παρακολουθούσε με μειλίχιο ύφος όλους αυτούς τους πανηγυρισμούς.

«Ζήτω η μάνα που γέννησε όλους τους Ελληνες!» ήταν το σύνθημά του που ακούστηκε στα ισπανικά από την εξέδρα ενώ ευχήθηκε να μην είναι το πρώτο και τελευταίο αυτό το τρόπαιο που πήρε με τον Ολυμπιακό. Ο Ποντένσε αργότερα ανέβασε και στόρι καλώντας τον Αντετοκούνμπο να δώσει το παρών στους πανηγυρισμούς!

Πανηγυρισμούς είχαμε και στο εξωτερικό ακόμα και μέχρι τις ΗΠΑ και την Αυστραλία όπου υπάρχουν χιλιάδες ομογενείς, ενώ ο χαμός έγινε στο Βελιγράδι (γνωστή η σχέση των φίλων Ολυμπιακού και Ερυθρού Αστέρα) όπου υπήρξε πορεία από σέρβους φίλους των Ερυθρολεύκων σε ένα μεγάλο κομβόι για να γιορταστεί αυτό το υπέροχο νέο από την Αθήνα για τους πολλούς φίλους των κυπελλούχων Ευρώπης στη σερβική πρωτεύουσα.

Τα συγχαρητήριά της στον Κώστα Φορτούνη έστειλε και η Μαρία Δαρσινού, η σύζυγος του Κώστα Σλούκα, ένα ζευγάρι που έχουν φιλικές σχέσεις με την οικογένεια Φορτούνη και δεν έκρυψε τη χαρά της για τον φίλο της, λίγες μέρες με την κατάκτηση της Ευρωλίγκας από τον Παναθηναϊκό με μεγάλο πρωταγωνιστή τον άνδρα της. Το δε τρόπαιο του Κόνφερενς χθες πήγε και έως το μνημείο της Θύρας 7.

Η νύχτα έγινε μέρα για τον πιο μεγάλο σύλλογο της χώρας που ξεπέρασε κάθε προηγούμενο στη συγκέντρωση κόσμου στον Πειραιά (και όχι μόνο) με τους πανηγυρισμούς να κρατούν καλά μέχρι να βγουν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου και ακόμα παραπάνω.

Εκπλήρωσαν το τάμα στην Ιστορία

Αμέσως μετά το τέλος του τελικού και τον θρίαμβο του Ολυμπιακού ο Βαγγέλης Μαρινάκης στις δηλώσεις του είχε τονίσει: «Το χρωστάγαμε σε όλους τους Ελληνες, στα παιδιά που έχουν φύγει, στον πατέρα μου, τον Σάββα, τα παιδιά της Θύρας 7. Πρώτα θα πάει εκεί το Κύπελλο απόψε και αύριο στον πατέρα μου και τον Σάββα».

Ετσι και έγινε. Χθες τελέστηκαν τρισάγια στο Νεκροταφείο του Σχιστού στη μνήμη του Μιλτιάδη Μαρινάκη, ενός ανθρώπου της προσφοράς στην κοινωνία και στον άνθρωπο που πάντα οραματιζόταν έναν Ολυμπιακό ξακουστό στα πέρατα της οικουμένης. Στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών στη μνήμη του Σάββα Θεοδωρίδη, έναν θρύλο του συλλόγου που πίστευε όσο λίγοι ότι ο Ολυμπιακός θα καταφέρει να φτάσει στις υψηλότερες ευρωπαϊκές θέσεις και σε κατακτήσεις ευρωπαϊκών τίτλων. Και φυσικά στο Μνημείο των Θυμάτων της Θύρας 7 στο «Γ. Καραϊσκάκης». Σε αυτούς που έγιναν κομμάτι της συλλογικής μνήμης και αγάπης της ερυθρόλευκης οικογένειας.