Μεγάλες οι προϋποθέσεις, λίγα τα γήπεδα

Περιμένοντας τον τελικό του Europa Conference League ανάμεσα στον Ολυμπιακό και στη Φιορεντίνα, για τον οποίο θα σας γράψω αύριο αναλυτικά και ψύχραιμα, κοιτούσα πού θα γίνουν οι επόμενοι τελικοί των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Αυτός του Τσάμπιονς Λιγκ, που θα γίνει το Σάββατο, θα γίνει στο Λονδίνο ανάμεσα στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Μπορούσια Ντόρτμουντ. Του χρόνου ο ίδιος τελικός θα φιλοξενηθεί στο Μόναχο και την επόμενη χρονιά στο ανακαινισμένο εθνικό Στάδιο της Βουδαπέστης που λέγεται πλέον «Γήπεδο Φέρενς Πούσκας». Ο τελικός του Europa League το 2026 θα γίνει στο Μπεσίκτας Παρκ της Κωνσταντινούπολης και εκείνος του 2027 στο Στάδιο της Φρανκφούρτης στη Γερμανία.

Οι Τούρκοι θα είναι και οικοδεσπότες του τελικού του Europa Conference League το 2027: κι αυτός θα γίνει στο γήπεδο της Μπεσίκτας, που γίνεται το πρώτο που θα φιλοξενήσει δυο τελικούς σε δυο συνεχόμενα χρόνια. Του χρόνου η διοργάνωση που φέτος φιλοξενήθηκε στην Opap Arena θα γίνει στη Λειψία. Η UEFA έδωσε δυο τελικούς στους Γερμανούς για να τους ανταμείψει για την ανάληψη των τελικών του Euro2024. Δεν θα μου κάνει εντύπωση να δούμε την Τουρκία να διοργανώνει τα τελικά του Euro2028 στην Τουρκία, αν και εφόσον υπάρχουν υποδομές. Οι Τούρκοι κυνηγάνε τη διοργάνωση χρόνια. Εμείς, από την άλλη, δύσκολα θα δούμε σύντομα στην Ελλάδα άλλο ευρωπαϊκό τελικό. Ειδικά αν δεν ανακαινιστεί το ΟΑΚΑ.

Γουέμπλεϊ

Στο Γουέμπλεϊ δεν γίνεται τελικός Τσάμπιονς Λιγκ από τον Μάιο του 2013, όταν η Μπάγερν Μονάχου κέρδισε την Μπορούσια Ντόρτμουντ. Είναι παράξενο που δεν έγινε άλλος τα έντεκα τελευταία χρόνια – βέβαια τον Ιούλιο του 2021 είχαμε στο γήπεδο αυτό τον τελικό του Euro2020. Οτι το Γουέμπλεϊ έμεινε μακριά από τις επιλογές της UEFA τόσα χρόνια σημαίνει πως οι τελευταίοι τελικοί πήγαν καλά. Αν δεν πήγαιναν σίγουρα θα είχε προτιμηθεί προηγουμένως το γήπεδο αυτό. Διότι στο Γουέμπλεϊ κάθε τελικός είναι απολύτως επιτυχημένος – τουλάχιστον εμπορικά. Στον τελικό του Euro 2020 τα πράγματα δεν ήταν διοργανωτικά ιδανικά: έγινε ντου άγγλων οπαδών χωρίς εισιτήρια γιατί εξαιτίας των lockdown υπήρχε χαλαρότητα από την πλευρά της μητροπολιτικής αστυνομίας. Υπάρχει όλη η ιστορία και σε ντοκιμαντέρ που παίζεται στο Netflix.

Κόστος

Τι σημαίνει ότι «ένας τελικός είναι εμπορικά επιτυχημένος»; Σημαίνει ότι το κόστος διεξαγωγής του είναι μικρό, γιατί το γήπεδο δεν χρειάζεται κανενός είδους ανακαίνιση, ότι οι χορηγοί ενδιαφέρονται και στηρίζουν τις παράλληλες εκδηλώσεις, ότι τα περίπτερα που πουλάνε αναμνηστικά ξεπουλάνε. Ολα τα υπόλοιπα είναι παντού τα ίδια, όπου διοργανώνονται τελικοί: τα εισιτήρια εξαφανίζονται, οι τηλεθεάσεις είναι εξασφαλισμένες και μαζί και οι χορηγίες.

Προβληματάκι

Η UEFA δεν θα το παραδεχτεί ποτέ, αλλά έχει ένα προβληματάκι με τους τελικούς: τα γήπεδα στα οποία μπορεί να διοργανωθεί ένας τελικός στο Τσάμπιονς Λιγκ δεν είναι πλέον πολλά. Εκτός από το πάντα διαθέσιμο Γουέμπλεϊ, υπάρχουν το νέο Μπερναμπέου και το γήπεδο της Ατλέτικο στην Μαδρίτη, δυο-τρία γήπεδα στη Γερμανία, το Ολυμπιακό Στάδιο της Κωνσταντινούπολης, το Ντα Λουθ της Λισαβόνας και το Ντραγκάο στο Οπόρτο. Το Σαν Σίρο και το Ολίμπικο της Ρώμης όπως και το Καμπ Νου στην Βαρκελώνη για να είναι πάλι διαθέσιμα πρέπει να ανακαινιστούν. Το γήπεδο του Κάρντιφ είναι καταπληκτικό, όμως έχει πολύ μακριά αεροδρόμιο και η πόλη δεν έχει ξενοδοχεία για να φιλοξενήσουν 75 χιλιάδες οπαδούς.

Είναι σχεδόν απίθανο πλέον να χρησιμοποιηθούν το Ερνστ Χάπελ της Βιέννης και το γήπεδο των Βρυξελών – το κάποτε Χέιζελ, που σήμερα λέγεται «Στάδιο Βασιλιά Βαλδουίνου»: ο λόγος είναι η μικρή τους χωρητικότητα καθώς είναι γήπεδα 50 χιλιάδων θεατών. Δύσκολα θα ξαναδούμε τελικό και στο Αμστερνταμ Αρίνα – που ονομάζεται σήμερα «Γήπεδο Γιόχαν Κρόιφ»: οι 54 χιλιάδες θέσεις του είναι μάλλον λίγες. Δεν υπάρχουν φυσικά διαθέσιμα, εξαιτίας του πολέμου, τα γήπεδα του Κιέβου αλλά και της Αγίας Πετρούπολης και της Μόσχας, όπου έχουν γίνει τελικοί. Ενώ δύσκολα θα ξαναδούμε τελικό στο ΟΑΚΑ αλλά και το Παρίσι, μολονότι έχει δύο διαθέσιμα γήπεδα. Και στην ελληνική και στην γαλλική πρωτεύουσα τις δυο τελευταίες φορές που φιλοξενήθηκαν τελικοί υπήρξαν τεράστια προβλήματα τάξης και ασφάλειας.

Χορηγοί

Στην Ευρώπη υπάρχουν πολλά γήπεδα των 45 και των 50 χιλιάδων θέσεων και εξαιρετικά. Αλλά η γιγάντωση του Τσάμπιονς Λιγκ τα καθιστά μικρά για τη διοργάνωση τελικών της συγκεκριμένης διοργάνωσης: στο Europa League και στο Europa Conference League τα πράγματα είναι αλλιώς. Φέτος στο Γουέμπλεϊ στους χορηγούς της διοργάνωσης θα καταλήξουν πάνω από 5 χιλιάδες εισιτήρια. Επίσης η συνήθεια πολλών οπαδών να ταξιδεύουν χωρίς εισιτήρια δημιουργεί στην όποια πόλη διοργανώνει τέτοιου είδους τελικούς μια φοβερή πίεση: στο Παρίσι πριν από δυο χρόνια οι εστιάτορες του κέντρου είχαν διαμαρτυρηθεί για το ότι στην πόλη θα υπήρχαν για ένα Σαββατοκύριακο πάνω από 60 χιλιάδες Αγγλοι – αγωνιζόταν στον τελικό η Λίβερπουλ με τη Ρεάλ. Η UEFA δεν θέλει να ταλαιπωρεί ούτε τον κόσμο των ομάδων που θέλουν να ταξιδέψουν ούτε όμως και τις πόλει

Υπήρχε ένα παλιό εντυπωσιακό σχέδιο ένας τελικός να γίνει στη Νέα Υόρκη. Η UEFA είχε κάνει τους σχετικούς υπολογισμούς και μάλιστα μπορούσε και να επιδοτήσει ένα αεροπορικό ταξίδι 25-30 χιλιάδων οπαδών που δεν θα πλήρωναν παραπάνω από όσα αν πήγαιναν σε κάποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Το φιλόδοξο σχέδιο δεν έγινε πράξη εξαιτίας της διαφοράς της ώρας. Για να μεταδοθεί το ματς στις 10 το βράδυ στη Νότια Ευρώπη έπρεπε να γίνει εκεί μεσημεριάτικα.

Μόνιμα

Θα τολμήσω μια πρόβλεψη. Δεν αργεί η ώρα που θα μπει σοβαρά στο τραπέζι το Γουέμπλεϊ να γίνει μόνιμη έδρα του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ. Σήμερα ακούγεται κάπως ακραίο. H UEFA πολέμησε την ιδέα της δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Σούπερ Λίγκας μιλώντας για την ανάγκη να έχουν οι πρωταθλήτριες όλων των χωρών δυνατότητα συμμετοχής σε ένα Κύπελλο Πρωταθλητών, όπως κι αν αυτό λέγεται. Οι τελικοί σε διαφορετικές χώρες δίνουν στο Τσάμπιονς Λιγκ την εικόνα μιας γιορτής την οποία επίσης μπορεί να φιλοξενεί κάθε χώρα, αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς: στην πραγματικότητα σήμερα οι χώρες που μπορεί να φιλοξενήσουν το event δεν είναι ούτε δέκα. Στο μέλλον, όταν και εφόσον η ιστορία της Σούπερ Λίγκας ξεχαστεί, το Γουέμπλεϊ μπορεί να αποδειχτεί η καλύτερη λύση. Ενας τόπος ποδοσφαιρικού προορισμού (Μέκκα και Ιερουσαλήμ ταυτόχρονα) με ιστορία που συνδυάζει το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.