Μετεξεταστέα η Ευρωλίγκα

Στη συνέντευξη Τύπου που παρέθεσε στο περιθώριο του φάιναλ φορ ο εκτελεστικός διευθυντής της Ευρωλίγκας, Παούλιους Μοτιεγιούνας, ακούστηκε να λέει ότι η λίγκα την οποία διευθύνει είναι η δεύτερη καλύτερη σε όλο τον κόσμο. Προφανώς πίσω μόνο από το ΝΒΑ. Εχει κάθε δικαίωμα να το λέει και πολλά στοιχεία για να το στηρίξει, είτε αυτά αφορούν τις πληρότητες των γηπέδων, είτε τη δημοφιλία στα social media, την αύξηση των εσόδων κ.λπ. Ομως, πώς μπορεί να θεωρηθεί κορυφαία μια λίγκα που:

Α) Αδυνατεί να ανταποκριθεί σε συνθήκες κρίσης. Στην Ευρωλίγκα ήξεραν πολύ καλά ότι το φετινό φάιναλ φορ έκρυβε πολλούς κινδύνους από τη στιγμή που έπρεπε να συνυπάρξουν στην ίδια πόλη οπαδοί του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού και της Φενέρμπαχτσε. Τριών ομάδων που σε όλες τις διοργανώσεις, όπου κι αν γίνονται, κουβαλούν μαζί τους πολύ και φανατισμένο κόσμο, χώρια που η ένταση της αντιπαλότητας μεταξύ των δύο ελληνικών ομάδων είναι γνωστή σε όλο τον πλανήτη.

Τι έκανε γι’ αυτό; Απ’ ό,τι φαίνεται τίποτα. Την Παρασκευή το απόγευμα πριν από την έναρξη των ημιτελικών δεν υπήρχε ούτε μισός αστυνομικός έξω από την Uber Arena. Κι όταν έφτασαν οι διμοιρίες των ειδικών δυνάμεων μετά την εισβολή των τούρκων οπαδών δύο ώρες πριν αρχίσει ο αγώνας του Παναθηναϊκού με τη Φενέρμπαχτσε, κράτησαν τις πόρτες κλειστές μέχρι να πιάσουν τους τσαμπατζήδες, προκάλεσαν μεγάλη καθυστέρηση στο πρόγραμμα, καθώς πήγε πίσω και ο δεύτερος ημιτελικός του Ολυμπιακού με τη Ρεάλ κι όχι μόνο αυτό, αλλά πέρασαν στο άλλο άκρο. Εμειναν μέσα στο γήπεδο. Οι αστυνομικοί με τα σκυλιά τους, κάτι τρομερά λυκόσκυλα, που σουλατσάριζαν μαζί τους πίσω από τους πάγκους των ομάδων εν ώρα αγώνα, αλλά και μέσα στη μεικτή ζώνη όσο οι δημοσιογράφοι προσπαθούσαν να κάνουν τη δουλειά τους! Κάποιος μάλιστα ισχυρίστηκε πως παρά λίγο ένας από αυτούς τους σκύλους να τον δαγκώσει!

Ολα αυτά δείχνουν την παντελή απουσία σχεδιασμού ασφαλείας. Εκτίμηση που ενισχύεται από το γεγονός ότι έπειτα από όλα αυτά, αλλά και τις συγκρούσεις των χούλιγκαν το βράδυ του Σαββάτου μέσα στην πόλη, προχθές το μεσημέρι ο δρόμος δίπλα από την Uber Arena είχε σχεδόν κλείσει από κλούβες και περιπολικά που ήταν παραταγμένα κατά μήκος του! Το πάθημα είχε γίνει μάθημα, αλλά πρόνοια δεν ελήφθη καμία. Ο Μοτιεγιούνας παραδέχθηκε τα λάθη, εξέφρασε την ελπίδα να μάθει από αυτά, όμως η αλήθεια είναι πως δεν δικαιολογείται να μην ξέρει.

Β) Εχει εμμονές. Η Ευρωλίγκα θέλει το Βερολίνο όχι τώρα, αλλά από την εποχή που ο Τζόρντι Μπερτομέου έκανε κουμάντο. Θέλει να μπει στην αγορά του (και κατ’ επέκταση αυτή της πολυπληθούς Γερμανίας), γι’ αυτό του έχει δώσει τρία φάιναλ φορ τα τελευταία 15 χρόνια (το 2009, το 2016 και φέτος, συν άλλο ένα που έδωσε στην Κολωνία το 2021). Ομως, πώς να τα καταφέρει όταν τελικά η διοργάνωση δεν αφορά τους κατοίκους της πόλης που το φιλοξενεί;

Μία βόλτα στους δρόμους της γερμανικής πρωτεύουσας το τριήμερο που πέρασε θα έπειθε και τον πιο δύσπιστο. Ούτε ένα baner, ούτε μία αφίσα, ούτε κάτι, τέλος πάντων, που να ενημερώνει τον κόσμο ότι γίνεται διοργάνωση μπάσκετ. Ακόμα και οι ταξιτζήδες, που συνήθως είναι ενημερωμένοι, δήλωναν άγνοια ή στην καλύτερη περίπτωση αδιαφορία. Στο Βερολίνο έγινε φάιναλ φορ χωρίς τους Γερμανούς, αφού και στις εξέδρες τα εισιτήρια είχαν πάει όλα στους οπαδούς των τεσσάρων φιναλίστ. Πώς θα ανοίξει η αγορά όταν ακόμα και η ομάδα της πόλης, η Αλμπα, έχει το μικρότερο μπάτζετ από όλες τις άλλες και την επόμενη σεζόν μπορεί να βρίσκεται ακόμα και εκτός διοργάνωσης; Κι όμως, η Ευρωλίγκα επιμένει στο Βερολίνο εις βάρος άλλων πόλεων ή χωρών, που εκδηλώνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το μπάσκετ.

Η «εξορία» των δημοσιογράφων στο τελευταίο διάζωμα!

Ενα γεγονός που μπορεί να μην είναι τόσο σημαντικό, αλλά δείχνει τον τρόπο που η Ευρωλίγκα αντιμετωπίζει τα πράγματα είναι το εξής: πριν από την εποχή των social media οι δημοσιογράφοι απολάμβαναν ανέσεις και υψηλού επιπέδου μεταχείριση, διότι από αυτούς εξαρτιόταν η προώθηση του «προϊόντος».

Τώρα που όλη η δουλειά γίνεται από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι δημοσιογράφοι του γραπτού Τύπου (ιστοσελίδες, εφημερίδες, περιοδικά κ.λπ.) εξορίστηκαν στο… πυρ το εξώτερον.

Σε μια κερκίδα ψηλά στην οροφή του γηπέδου, απ’ όπου χρειάζονταν κιάλια για να δει κανείς καλά, με πολλά εμπόδια μπροστά σου και σε απόσταση… τριών ορόφων από τη μεικτή ζώνη, η πρόσβαση, η οποία είναι απαραίτητη για τη δουλειά μας να γίνεται γρήγορα. Ελάχιστοι εθελοντές, με άγνοια για οτιδήποτε κι αν τους ρωτούσες, και πουθενά κάποιος υπεύθυνος. Διοργάνωση στημένη στο πόδι και εντελώς ερασιτεχνικά.

Αλλά κατά τα άλλα η Ευρωλίγκα είναι η δεύτερη κορυφαία λίγκα στον κόσμο.