Από την εξαθλίωση στον θρίαμβο
Η πορεία του μεγάλου πρωταγωνιστή του τελικού του Γιουρόπα Λιγκ Αντεμόλε Λούκμαν που συνέτριψε με τρία γκολ τους Ανίκητους της Λεβερκούζεν χαρίζοντας το τρόπαιο στην Αταλάντα
Ο Αντεμόλε Λούκμαν ήταν ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής της Αταλάντα στον τελικό του Europa League και πανηγύρισε στην αγκαλιά της μητέρας του την κατάκτηση του τροπαίου
Γροθιά στο στομάχι της Πρέμιερ Λιγκ αποτελεί ο θρίαμβος της Αταλάντα επί της αήττητης σε 51 αγώνες Λεβερκούζεν στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ (3-0), με πρωταγωνιστές παίκτες που υποτιμήθηκαν από τις ομάδες τού πλουσιότερου πρωταθλήματος στον κόσμο.
Σε μία σεζόν που το αγγλικό πρωτάθλημα δεν εκπροσωπήθηκε σε κανέναν ευρωπαϊκό τελικό, παίκτες που πέρασαν από τις ομάδες του μεγαλούργησαν και σήκωσαν το πρώτο τρόπαιο. Ο αποτυχημένος στη Γουέστ Χαμ, Τζιανλούκα Σκαμάκα, ο αποτυχημένος της Τσέλσι, Ντάβιντε Ζαπακόστα, και κυρίως ο αποτυχημένος της Εβερτον, της Φούλαμ και της Λέστερ, Αντεμόλε Λούκμαν, ο οποίος μετέτρεψε τον τελικό σε «Lookman League». Τρία γκολ, με κορυφαίο το τελευταίο, το οποίο είναι βγαλμένο από τις αλάνες.
Ο γεννημένος στα περίχωρα του Λονδίνου από νιγηριανούς γονείς μετέτρεψε σε προσωπικό σόου τον τελικό του Δουβλίνου συντρίβοντας τους Ανίκητους του Τσάμπι Αλόνσο και χαρίζοντας στην Αταλάντα το πρώτο της ευρωπαϊκό τρόπαιο και πρώτο έπειτα από 61 χρόνια. Ηταν επίσης η πρώτη κούπα ιταλικής ομάδας στη δεύτερη τη τάξει ευρωπαϊκή διοργάνωση μετά το 1999 και την Πάρμα.
Ο Λούκμαν έγινε επίσης ο πρώτος Αφρικανός που σημειώνει τρία γκολ σε ευρωπαϊκό τελικό, ο έκτος συνολικά και ο πρώτος μετά το 1975 και τον Γερμανό Γιουπ Χάινκες.
Η οδύσσεια και ο Γκασπερίνι
Η λάμψη που εξέπεμψε ο Αγγλονιγηριανός στην πρωτεύουσα της Ιρλανδίας υποχρέωσε τον διεθνή Τύπο να ψηλαφήσει το παρελθόν του, το οποίο δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστο για τον ίδιο.
Μεγάλωσε στα περίχωρα του Λονδίνου μέσα στην απόλυτη φτώχεια μαζί με τη μάνα του και τη μεγαλύτερη αδερφή του. Ο πατέρας του μαζί με τον αδερφό του επέστρεψαν στη Νιγηρία. Πολλές μέρες πήγαινε σε σπίτια φίλων του από το ποδόσφαιρο για να βάλει κάτι στο στόμα του, ενώ συχνά ρωτούσε τη μάνα γιατί δεν είχε φαγητό το σπίτι.
Μέχρι τα 15 του έπαιζε σε μία μικρή ερασιτεχνική ομάδα, τη Γουότερλου, που είχε ιδρυθεί για να μαζεύει τα παιδιά του περιθωρίου από την αλητεία. Στα 16 του τον πρόσεξε λαγωνικό από την Τσάρλτον και σε τρία χρόνια έπαιζε στην Εβερτον. Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε η ποδοσφαιρική του οδύσσεια παίζοντας δανεικός στη Λειψία, η οποία στη συνέχεια τον αγόρασε και τον έκανε τουρ στη Φούλαμ και τη Λέστερ. Μέχρι που τον είδε συνεργάτης του Τζιαν Πιέρο Γκασπερίνι και του σύστησε να τον πάρει κοντά του στο Μπέργκαμο, το 2022. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε πετύχει περισσότερα από δέκα γκολ σε μία σεζόν. Στις δύο τελευταίες έχει σημειώσει από δεκαπέντε γκολ και έχει μοιράσει από οκτώ ασίστ.
Είχε προλάβει στο μεταξύ να κατακτήσει το παγκόσμιο κύπελλο Κ-20 με την Αγγλία, αλλά στη συνέχεια προτίμησε να εκπροσωπήσει τα χρώματα της χώρας καταγωγής του.
Εχει αναφερθεί πολλές φορές στα δύσκολα παιδικά του χρόνια λέγοντας πως αισθάνεται ευγνώμων για εκείνη την περίοδο γιατί τον έκανε αυτό που είναι σήμερα.
Ο τρόπος που τον διαχειρίστηκε ο Γκασπερίνι, που του έδειξε νέους δρόμους και νέο τρόπο αντιμετώπισης του ποδοσφαίρου, ανέβασε το επίπεδό του. «Πάντοτε είχα εμπιστοσύνη στην ικανότητά μου να δημιουργώ, να πετυχαίνω γκολ, να βοηθάω τους συμπαίκτες μου. Τα δύο τελευταία χρόνια κατάφερα να ανεβάσω σε νέο επίπεδο το παιχνίδι μου. Ισως θα μπορούσε να είχε γίνει νωρίτερα, αλλά συνέβη τώρα. Είμαστε όμως ακόμα στην αρχή. Ελπίζω να έχω περισσότερες νύχτες σαν αυτή και να συνεχίσω να βελτιώνομαι», δήλωσε μετά τον τελικό και τις αγκαλιές με τη μητέρα και τον πατέρα του.
Δεν ξέχασε βέβαια να αναφερθεί στην Αταλάντα και την υποστήριξη που του πρόσφερε ο Γκασπερίνι δίνοντάς του λεπτά συμμετοχής για να υποστηρίξει το στυλ παιχνιδιού του.
Ο Λούκμαν έγινε ο 18ος παίκτης που έχει βαθμολογηθεί με άριστα «10» από την «Εκίπ», η οποία φυσικά τον αποθέωσε.
Είναι χαρακτηριστικό πως στη γλώσσα γιορούμπα, την οποία μιλάνε σε κάποιες περιοχές της Νιγηρίας, του Τόγκο και του Μπενίν, Ademola σημαίνει «το στέμμα που μου έδωσαν».
Το θαύμα της Θεάς
Το θαύμα της Αταλάντα, μιας μικρομεσαίας ιταλικής ομάδας χωρίς μεγάλους οικονομικούς πόρους που μέχρι πριν από μερικά χρόνια πάλευε να αποφύγει τον υποβιβασμό, έχει μπει στο μικροσκόπιο του Τύπου. Η Θεά έχει το όγδοο υψηλότερο μισθολογικό κόστος μεταξύ των ομάδων της Serie A, ενώ δαπάνησε 211 εκατ. ευρώ για να δημιουργήσει αυτή τη σπουδαία ομάδα που τρόμαξε ακόμα και τη μέχρι προχθές αήττητη Λεβερκούζεν.
Παρά το γεγονός ότι έφυγαν πρόσφατα οι Χόιλουντ, Κουλουσέφσκι, Κεσιέ και Κριστιάν Ρομέρο, ο Γκασπερίνι κατάφερε να τους αντικαταστήσει με ισάξιους, αν όχι και καλύτερους, παίκτες. Κάποιοι απ’ αυτούς όπως οι Καρνεσέκι, Σκαλβίνι και Ρουγκέρι προέρχονται από την ακαδημία, ενώ άλλοι (Κολάσινατς, Αντόπο) αποκτήθηκαν με ελευθέρας.
Για τον Λούκμαν δαπανήθηκαν μόλις 9,3 εκατ. ευρώ, ενώ ένας από τους παίκτες τον οποίο θέλουν οι περισσότερες ευρωπαϊκές ομάδες, ο Τέουν Κουπμάινερς, αποκτήθηκε έναντι 14 εκατ. ευρώ.
Η Αταλάντα έχει εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στο επόμενο Τσάμπιονς Λιγκ τόσο λόγω της κατάκτησης του τροπαίου στο Γιουρόπα Λιγκ όσο και μέσω της πέμπτης θέσης στη Serie A. Αν παραμείνει στην ίδια βαθμολογική θέση, τότε η Ιταλία θα βγάλει και έκτη ομάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ, πιθανότατα τη Ρόμα.














