Ο «κώδικας» των φύλων

Το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, στο Malmo Arena, το μεγάλο στάδιο στο Μάλμε της Σουηδίας όπου διεξαγόταν ο τελικός του 68ου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Γιουροβίζιον, η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη. Οι διενέξεις που δημιουργήθηκαν από τις πρόβες κιόλας, με αρκετές εθνικές αποστολές να διαμαρτύρονται για τη συμμετοχή του Ισραήλ στη φετινή διοργάνωση, οι διαδηλώσεις υπέρ της Παλαιστίνης έξω από τον χώρο και τα γιουχαΐσματα εναντίον των ανθρώπων της EBU από το κοινό στις κερκίδες είχαν απλώσει ένα σύννεφο πάνω από τη μεγάλη στιγμή του διαγωνισμού. Μέχρι που στη σκηνή εμφανίστηκε το Νίμο, το λιγνό αγόρι από την Ελβετία με τα σγουρά μαλλιά, τη σομόν γυναικεία κοντή φούστα και το ασορτί τούλινο πανωφόρι και το πλατύ χαμόγελο. Με μια γλυκιά φωνή τραγούδησε το κομμάτι του «The code», ισορρόπησε περίτεχνα πάνω σε μια μεγάλη κωνική κατασκευή και σαν αερικό σάρωσε το στάδιο, σκορπίζοντας φως που τόσο είχε ανάγκη εκείνη τη στιγμή η Γιουροβίζιον.

Δύο ώρες αργότερα, στην ίδια σκηνή το Νίμο ανέβηκε και πάλι έχοντας κερδίσει τον διαγωνισμό για λογαριασμό της Ελβετίας, σπάζοντας όχι μόνο το τρόπαιο του νικητή κατά λάθος μέσα στον ενθουσιασμό του αλλά κυρίως τα εναπομείναντα ταμπού ενός μουσικού θεσμού που ανά τα χρόνια θεωρείται ένα ασφαλές καταφύγιο για τη διαφορετικότητα. Με την κατάκτηση της κορυφής της Γιουροβίζιον, ο 24χρονος καλλιτέχνης που προσδιορίζεται με ουδέτερο φύλο, έγινε ο πρώτος μη δυαδικός νικητής στην ιστορία του διαγωνισμού, αφήνοντας για τα καλά το αποτύπωμά του σε αυτήν. Μάλιστα, τη σημαία της κοινότητας αυτών των ατόμων κατάφερε να την τρυπώσει στο στάδιο και κόντρα στις απαγορεύσεις της EBU να την ανεμίσει μαζί με της Ελβετίας στην παρέλαση, στην έναρξη του τελικού.

Ολο το προηγούμενο διάστημα της Γιουροβίζιον, το Νίμο θεωρούταν το μεγάλο φαβορί για να πρωτεύσει στον τελικό, επιβεβαιώνοντας τα προγνωστικά των γιουροφάν. Κυρίως γιατί το τραγούδι του, το «The Code», έγινε μια ισχυρή έκφραση της ταυτότητάς του. Η συγκεκριμένη σύνθεση αποτελεί ένα εξαιρετικό πάντρεμα ραπ, όπερας, ποπ, ντραμς και μπάσου, στολισμένη με μεγάλες νότες σε φαλτσέτο και τρίλιες. Στο μείγμα μπλέκει, ακόμα, «πειραγμένες» στιγμές από την άρια Habanera της «Κάρμεν», της όπερας του Μπιζέ, αλλά και δραματικά ηχητικά που θυμίζουν τα soundtrack από τις ταινίες του Τζέιμς Μποντ. Οσο για τους στίχους; Αυτοί είναι καθαρά προσωπικοί. Είναι «ο κώδικας» που αποκαλύπτει την πραγματική σεξουαλικότητά του και εκκινεί το ταξίδι για την αποδοχή της ταυτότητάς του, μακριά από ταμπέλες όπως αρσενικό ή θηλυκό.

Το Νίμο Μέτλερ όπως είναι ολόκληρο το όνομά του, γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1999 στην Μπιέλ, μια μικρή δίγλωσση πόλη της Ελβετίας. Αν και από μικρός έπαιζε βιολί, πιάνο και ντραμς, σε τροχιά διασημότητας μπήκε στη χώρα του το 2016, όταν η εμφάνιση του στο SRR Virus (#Cypher), μια εκδήλωση που διοργάνωσε ραδιοφωνικός σταθμός, έγινε viral. Στα ραντάρ πλέον των ελβετικών δισκογραφικών εταιρειών, κυκλοφόρησε σύντομα το πρώτο του άλμπουμ «Clownfisch» που έφτασε μέχρι την 95η θέση στα μουσικά charts εντός συνόρων. Δύο χρόνια αργότερα ακολούθησε το single του «Du», το οποίο σκαρφάλωσε ψηλότερα στα charts, στην τέταρτη θέση κι έγινε πλατινένιο. Μέχρι να κλείσει τα 18 του χρόνια, στο βιογραφικό του προσέθεσε και πέντε ελβετικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Energy Music Award το 2017 για τον καλύτερο καλλιτέχνη της χώρας και το Prix Walo για τον πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη. Επίσης, πήρε το βάφτισμα του πυρός μπροστά στον τηλεοπτικό φακό αφού συμμετείχε στο σόου «Masked singer» όπου αναδείχθηκε πέμπτος.

Η έλευση του 2020 σήμανε και την εκκίνηση μιας πορείας μετεξέλιξης του Νίμο, καλλιτεχνικής και προσωπικής. Αρχισε να συνθέτει και να κάνει παραγωγές τραγουδιών για άλλους ερμηνευτές ενώ παράλληλα άρχισε να κυκλοφορεί κομμάτια του και στα αγγλικά. Στη μουσική του, συνήθως αναφέρεται σε θεματικές όπως η ταυτότητα φύλου, η ψυχική υγεία και η αναζήτηση της θέσης του ατόμου στον κόσμο. Τον Νοέμβριο του 2023, μιλώντας στην εφημερίδα SonntagsZeitung, ανακοίνωσε δημοσίως ότι αυτοπροσδιορίζεται ως μη δυαδικό άτομο. Βρίσκοντας την αλήθεια του, εμπνεύστηκε το τραγούδι του «The Code» που επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την πατρίδα του στη Γιουροβίζιον, ανάμεσα από 471 άλλα υποψήφια τα οποία αξιολόγησε κριτική επιτροπή και κοινό στη δημόσια τηλεόραση της χώρας του.

Η σύνθεση είχε προέλθει λίγους μήνες νωρίτερα, όταν το καλοκαίρι κατάφερε να συμμετάσχει μετά από πολλά χρόνια σ’ ένα πρόγραμμα δημιουργίας τραγουδιών, όπου ο ίδιος πίστευε ότι τον είχαν προσκαλέσει ως τραγουδοποιό αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια προκριματική φάση για τη Γιουροβίζιον. Αν και δεν είχε σκοπό ο ίδιος να τραγουδήσει ενώπιον του ευρωπαϊκού κοινού, η τελική μορφή που πήρε το «The code» τού άνοιξε τα φτερά προς τη σκηνή του Malmo Arena. Και η πρωτιά που εξασφάλισε εκεί, μαζί με την προσοχή Μέσων από όλο τον κόσμο, του έδωσε τη δύναμη να γίνει ακτιβιστής για τα δικαιώματα των μη δυαδικών ατόμων στην Ελβετία, εξασφαλίζοντας ραντεβού με τον υπουργό Δικαιοσύνης της χώρας Μπέατ Γιανς ώστε να συζητήσουν για την επίσημη αναγνώριση του ουδέτερου φύλου, κάτι που είχε απορριφθεί 18 μήνες νωρίτερα.