Αντίο στη φωνή των Socrates

«Δυναμικός περφόρμερ, τραγουδιστής, στιχουργός, συνθέτης, ασυμβίβαστος και αφοσιωμένος ροκάς» είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που αναφέρουν στους αποχαιρετισμούς τους συνεργάτες, φίλοι και θαυμαστές του Αντώνη Τουρκογιώργη. Ηταν αυτά και τόσα άλλα η εμβληματική προσωπικότητα της μουσικής σκηνής, που έπειτα από πολύχρονη πάλη με βαριά προβλήματα υγείας – το 2010 είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο – άφησε την τελευταία του πνοή προχθές σε ηλικία 73 ετών.

Γεννημένος στις 18 Φεβρουαρίου του 1951 διεκδίκησε τον χώρο του στη μουσική σκηνή ως μπασίστας (επειδή κιθάρα έπαιζε ο αγαπημένος του φίλος Γιάννης Σπάθας) και τραγουδιστής των Socrates Drank the Conium, δημιουργώντας το δικό του καλλιτεχνικό ιδίωμα. Στον ιστορικό χώρο Κύτταρο της οδού Ηπείρου έκαναν τις πρώτες τους εμφανίσεις και μετατράπηκε σε «έδρα» του συγκροτήματος. Το κοινό τους συνέχισε να διευρύνεται και με τις εμφανίσεις τους σε γνωστά στέκια της εποχής όπως το Ρόδον, το Rodeo και το House of Art.

Η περίφημη συναυλία τους στο Σπόρτιγκ, τον πρώτο κιόλας χρόνο ίδρυσής τους (Χριστούγεννα ’70), συνέβαλε στην καθιέρωσή τους, ανοίγοντάς τους δρόμους για τη μετέπειτα μεγάλη καριέρα τους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ο Αντώνης Τουρκογιώργης κατέθεσε το ταλέντο και τη μουσική του ευφυΐα με τους δίσκους που κυκλοφόρησε με το δημοφιλές συγκρότημα «Socrates Drank the Conium» (1972), «Taste of Conium» (1972), «On the Wings» (1973), «Phos» (1976), «Waiting for Something» (1980), «Breaking Through» (1981), «Plaza» (1984).

Ο frontman του ιστορικού συγκροτήματος ακολούθησε προσωπική πορεία η οποία αποτυπώθηκε στους δίσκους που του χάρησαν πολλές επιτυχίες: «Τα μάτια 14» (1986), «Επεισόδιο» (1988), «Μόνο όρθιοι» (1990), «Πυρ, γυνή και rock and roll» (1991) (με τη Λίνα Μπαμπατσιά), «Βήματα» (1992), «Ουφ!» (1998).

Τις εμπειρίες από τη συναρπαστική ζωή του και την ενδιαφέρουσα μουσική του πορεία τις κατέγραψε με χιούμορ και ευαισθησία στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του με τίτλο «Το συγκρότημα», το οποίο κυκλοφόρησε το 2007. Σε αυτή την αφήγηση κομβικό σημείο του αποτελεί η περιπετειώδης και ανατρεπτική μουσική διαδρομή των σπουδαίων Socrates.

ΖΩΗ ΛΙΑΚΑ