Η νέα Dream Team ετοιμάζεται να κατακτήσει το Παρίσι
Οι Αμερικανοί μετά την αποτυχία στο Παγκόσμιο Κύπελλο θα κατεβάσουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες έναν γαλαξία αστέρων του ΝΒΑ που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την ομάδα - όνειρο της Βαρκελώνης
Μετά το φιάσκο τον περασμένο Σεπτέμβριο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Απω Ανατολής, όπου κατάφεραν να μείνουν εκτός βάθρου, οι Αμερικανοί θέλουν όσο τίποτε άλλο να επανορθώσουν με την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του καλοκαιριού. Για αυτό αποφάσισαν να στείλουν στο Παρίσι μια ομάδα… από άλλον πλανήτη! Και μόνο η ανάγνωση των ονομάτων των παικτών της προκαλεί δέος: ΛεΜπρόν Τζέιμς (Λ.Α. Λέικερς), Στεφ Κάρι (Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς), Κέβιν Ντουράντ (Φίνιξ Σανς), Τζέισον Τέιτουμ (Μπόστον Σέλτικς), Τζόελ Εμπίντ (Φιλαδέλφεια Σίξερς), Ντέβιν Μπούκερ (Φίνιξ Σανς), Ταϊρίς Χαλιμπέρτον (Ιντιάνα Πέισερς), Αντονι Εντουαρντς (Μινεσότα Τίμπεργουλβς), Τζρου Χολιντέι (Μπόστον Σέλτικς), Μπαμ Αντεμπάγιο (Μαϊάμι Χιτ), Αντονι Ντέιβις (Λ.Α. Λέικερς), Καουάι Λέοναρντ (Λ.Α. Κλίπερς).
Η αυθεντική
Είναι ό,τι καλύτερο έχει να παρουσιάσει το αμερικάνικο μπάσκετ αυτή τη στιγμή. Μια ομάδα – όνειρο, ευθέως συγκρίσιμη με την πρώτη και αυθεντική Dream Team, που εμφανίστηκε στα παρκέ του μπάσκετ πριν από 32 χρόνια. Και έκανε θραύση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992: Μάικλ Τζόρνταν (Σικάγο Μπουλς), Μάτζικ Τζόνσον (Λ.Α. Λέικερς), Λάρι Μπερντ (Μπόστον Σέλτικς), Τσαρλς Μπάρκλεϊ (Φίνιξ Σανς), Σκότι Πίπεν (Σικάγο Μπουλς), Πάτρικ Γιούιν (Νου Γιορκ Νικς), Καρλ Μαλόουν (Γιούτα Τζαζ), Κρις Μάλιν (Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς), Ντέιβιντ Ρόμπινσον (Σαν Αντόνιο Σπερς), Τζον Στόκτον (Γιούτα Τζαζ), Κλάιντ Ντρέξλερ (Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς), Κρίστιαν Λέτνερ (Ντιουκ). Το περιοδικό «Sports Illustrated» έγραψε τότε πως αυτή ήταν η καλύτερη ομάδα που είχε σχηματιστεί ποτέ στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού.
Σε όλα τα σπορ, όχι μόνο στο μπάσκετ. Ηταν το αποτέλεσμα της ιστορικής απόφασης που έλαβε η FIBA τον Απρίλιο του 1989 να επιτρέψει τη συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες επαγγελματιών του ΝΒΑ, που μέχρι τότε απαγορευόταν. Το ΝΒΑ εμφανίστηκε αρχικά διστακτικό να αφήσει τους παίκτες του να παίξουν με την Εθνική, αλλά στη συνέχεια πείστηκε από τα επιχειρήματα αυτών που ήθελαν οι ΗΠΑ να απαντήσουν με μια πραγματική επίδειξη δύναμης στην αποτυχία στο ολυμπιακό τουρνουά της Σεούλ το 1988 (με παίκτες από τα κολλέγια οι Αμερικανοί είχαν πάρει το χάλκινο μετάλλιο). Και έστειλε στη Βαρκελώνη την αφρόκρεμα. Εκείνη, η αυθεντική Dream Team, ήταν ό,τι καλύτερο είχε να παρουσιάσει το ΝΒΑ.
Μεγαλύτερος ανταγωνισμός
Η σημερινή είναι ό,τι καλύτερο έχουν να παρουσιάσουν σήμερα οι Αμερικανοί στο ΝΒΑ. Η διαφορά γίνεται καλύτερα αντιληπτή αν ληφθεί υπόψη ότι από τους τρεις υποψηφίους για το βραβείο του MVP στη φετινή κανονική περίοδο, κανένας δεν είναι Αμερικανός. Ο Νίκολα Γιόκιτς είναι Σέρβος, ο Σάι Τζίλτζους-Αλεξάντερ Καναδός και ο Λούκα Ντόντσιτς Σλοβένος. Το 1992 κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο. Σήμερα είναι μια πραγματικότητα. Και δείχνει ότι το επίπεδο του ανταγωνισμού που θα αντιμετωπίσει η Εθνική των ΗΠΑ στο Παρίσι θα είναι πολύ πιο υψηλό από αυτό των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης. Τότε η Dream Team κέρδισε και τα οκτώ παιχνίδια που έπαιξε στο ολυμπιακό τουρνουά με μέση διαφορά 43,8 πόντων, ενώ στον τελικό διέλυσε την Κροατία των Κούκοτς, Ράτζα, Ντράζεν Πέτροβιτς με 117-85. Θα μπορέσει η σημερινή Dream Team να κυριαρχήσει τόσο απόλυτα;
Τα… alter ego
Εχει πάντως τις προδιαγραφές. Κι αν μείνουμε αυστηρά στους αριθμούς, μπορεί να είναι και καλύτερη. Εχει τον δικό της Μάικλ Τζόρνταν στο πρόσωπο του ΛεΜπρόν Τζέιμς. O Τζόρνταν πήγε να παίξει στη Βαρκελώνη στην ακμή της καριέρας του έχοντας κερδίσει δύο φορές το πρωτάθλημα, τρεις φορές το βραβείο του MVP της σεζόν και έξι φορές τον τίτλο του πρώτου σκόρερ. Στη συνέχεια κέρδισε άλλα τέσσερα πρωταθλήματα, δύο βραβεία MVP και αναδείχθηκε άλλες τέσσερις φορές πρώτος σκόρερ. Ο ΛεΜπρόν από την πλευρά του πηγαίνει στο Παρίσι στη δύση της δικής του καριέρας, κουβαλώντας μαζί του τέσσερα πρωταθλήματα, τέσσερα βραβεία MVP και τον τίτλο του κορυφαίου σκόρερ όλων των εποχών στο ΝΒΑ. Εχει τον δικό της Μάτζικ Τζόνσον στο πρόσωπο του Στεφ Κάρι.
O Μάτζικ, που πήγε στη Βαρκελώνη έχοντας ήδη αρχίσει να δίνει τη μάχη κατά του ιού HIV και ουσιαστικά ολοκληρώσει την καριέρα του, μετρούσε πέντε πρωταθλήματα, τρία βραβεία MVP και τέσσερις τίτλους του κορυφαίου σε ασίστ. Ο Κάρι από την πλευρά του θα πάρει μέρος για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες έχοντας στη συλλογή του τέσσερα πρωταθλήματα, δύο βραβεία MVP και δύο τίτλους πρώτου σκόρερ. Εχει τον δικό της Λάρι Μπερντ στο πρόσωπο του Κέβιν Ντουράντ. O Μπερντ έπαιξε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης τα τελευταία παιχνίδια της ένδοξης καριέρας του, στη διάρκεια της οποίας κέρδισε τρία πρωταθλήματα και άλλα τρία βραβεία MVP της σεζόν, καθώς επίσης τον τίτλο του ρούκι της χρονιάς το 1980. Ο Ντουράντ στα 36 του οδεύει κι αυτός προς το τέλος της δικής του σταδιοδρομίας, έχοντας κερδίσει δύο πρωταθλήματα, μια φορά το βραβείο του MVP, τέσσερις τίτλους πρώτου σκόρερ και το βραβείο του ρούκι της χρονιάς το 2008.
Οι διαφορές
Η σημερινή Dream Team έχει και κάτι που δεν είχε εκείνη του 1992. Εναν τέταρτο MVP. Ο Τζοέλ Εμπίντ κέρδισε πέρυσι αυτό τον τίτλο και θα πάει στο Παρίσι κουβαλώντας τον μαζί του ως παράσημο, όπως οι ΛεΜπρόν, Κάρι και Ντουράντ. Η ομάδα του 1992 είχε τρεις MVP. Βέβαια τα χρόνια που ακολούθησαν το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη της σεζόν κέρδισαν και οι Τσαρλς Μπάρκλεϊ, Ντέιβιντ Ρόμπινσον, Καρλ Μαλόουν, όμως στη Βαρκελώνη ως MVP είχαν παίξει μόνον οι Τζόρνταν, Μάτζικ και Μπερντ. Οι παίκτες της σημερινής Dream Team έχουν επίσης συνολικά περισσότερες συμμετοχές σε All Star Games από αυτούς της ομάδας του 1992 (84 έναντι 68). «Το παιχνίδι στις διοργανώσεις της FIBA είναι διαφορετικό απ’ ό,τι στο ΝΒΑ. Χρειάζονται παίκτες που μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό το στυλ. Δεν θα είναι εύκολο. Σεβόμαστε ιδιαίτερα τις άλλες ομάδες, αλλά είναι γεγονός ότι το ρόστερ της δικής μας ομάδας μπορεί να αποβεί εμβληματικό», δήλωσε ο δημιουργός της σημερινής Dream Team και βετεράνος άσος του ΝΒΑ, Γκραντ Χιλ. Το γήπεδο, ωστόσο, θα δείξει αν θα καταφέρει να κλέψει τη δόξα της αυθεντικής ομάδας – όνειρο…














