Το φαινόμενο της πεταλούδας

Το φαινόμενο της πεταλούδας εξελίχθηκε μέσα από τη θεωρία του Χάους. Μεταφορικά, σημαίνει ότι μια μικρή αλλαγή μπορεί να προκαλέσει ένα μεγάλο παλιρροϊκό κύμα, μια δραστική αλλαγή στο περιβάλλον και στον καιρό. Σίγουρα θα έχετε ακούσει τη φράση «αν μια πεταλούδα κινήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο, μπορεί να φέρει βροχή στην Κίνα». Τι σχέση έχει αυτή η θεωρία με το ποδόσφαιρο και συγκεκριμένα με το φετινό Europa League; Θα μπορούσαμε να αλλάξουμε απλά τις λέξεις στην παραπάνω φράση.

«Αν ένα πέναλτι βρει δίχτυα τον Αύγουστο στη Μασσαλία, μπορεί να φέρει ευρωπαϊκό τίτλο τον Μάιο στο Δουβλίνο». Η θεωρία της πεταλούδας, λοιπόν, μπορεί να βρει εφαρμογή φέτος στη Μαρσέιγ. Ενα πέναλτι του Φώτη Ιωαννίδη ανήμερα Δεκαπενταύγουστου του 2023 έστελνε το ματς με τον Παναθηναϊκό στην παράταση. Και λίγα λεπτά μετά ένα πέναλτι του Μλαντένοβιτς άφηνε εκτός συνέχειας του Champions League τη Μαρσέιγ. Ζημιά. Μεγάλη ζημιά. Που έμοιαζε ανεπανόρθωτη τότε για τους Μασσαλούς, αφού είχαν ανεβάσει το μπάτζετ τους σε δυσθεώρητα ύψη για τα δεδομένα τους, ελπίζοντας να πάρουν χρήματα από τη συμμετοχή τους στην κορυφαία διοργάνωση της Ευρώπης. Παραιτήθηκε ο πρόεδρος, άλλαξε προπονητής, έγιναν επεισόδια με οπαδούς. Μια κατάσταση που μύριζε μπαρούτι και βρωμούσε καταστροφή γύρω από την ομάδα. Κι όμως. Μερικούς μήνες μετά εκείνα τα πέναλτι, του Ιωαννίδη και του Μλαντένοβιτς που έστελναν τη Μαρσέιγ στο Europa League, μοιάζουν με… λύτρωση για τους Μασσαλούς. Γιατί τους έχουν ζωντανούς ακόμα στην Ευρώπη. Και διεκδικητές ενός ευρωπαϊκού τίτλου, που λείπει από το μακρινό 1993 όταν και είχαν κατακτήσει το Champions League. Τελευταίο εμπόδιο πριν απ’ τον τελικό του Δουβλίνου, η εξαιρετική Αταλάντα που έριξε τη… βόμβα της χρονιάς στην Ευρώπη. Αφήνοντας εκτός το μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του Europa League, τη Λίβερπουλ. Με εκείνη την ποδοσφαιρική παράσταση πριν από δύο εβδομάδες στο Ανφιλντ που έβγαλε νικητές τους Ιταλούς με 3-0, αποτέλεσμα που υπερασπίστηκαν μάλλον εύκολα στο σπίτι τους, στο Μπέργκαμο, μια εβδομάδα αργότερα. Και εμφανίζονται περήφανοι και έτοιμοι για να διεκδικήσουν το τρόπαιο.

Ρούκι εναντίον ρούκι

Ενα ζευγάρι αμφίρροπο, σχεδόν ισοδύναμο βάσει των όσων έχουμε δει έως τώρα στη σεζόν θα είναι αυτό των Γάλλων με τους Ιταλούς. Και στο «απέναντι» ζευγάρι; Ενας… ρούκι εναντίον ενός άλλου ρούκι. Ο Ντανιέλε Ντε Ρόσι στην πρώτη του προπονητική δουλειά ανέλαβε – ποια άλλη – την ομάδα της καρδιάς του. Και έχει φτάσει με τη Ρόμα έως τα ημιτελικά του Europa League σε μια πορεία που για τον σύλλογο θυμίζει την περσινή. Ηταν και πέρσι εδώ, βρέθηκαν μάλιστα και στον τελικό, αλλά έπεσαν πάνω στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ και την κυρίαρχο του θεσμού Σεβίλλη. Ο «πολύς» Μουρίνιο εκείνο το βράδυ δεν τα κατάφερε. Απέναντι στον ρούκι Ντε Ρόσι, ένας άλλος ρούκι, ο Τσάμπι Αλόνσο.

Ναι, για τον Ισπανό ετούτη εδώ, στη Λεβερκούζεν, είναι η πρώτη του «κανονική» δουλειά ως πρώτος προπονητής. Νωρίτερα είχε φορέσει μονάχα τη φόρμα της Ρεάλ Σοσιεδάδ Β’ έχοντας την επιτυχία της ανόδου στη δεύτερη κατηγορία της Ισπανίας. Αλλά στο Λεβερκούζεν έχει καταφέρει ήδη ένα θαύμα και πάει για ακόμα μεγαλύτερα. Δεν έχουν κοπάσει ακόμα και σήμερα οι πανηγυρισμοί της κατάκτησης του πρωταθλήματος για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Αυτό που συνέβη στην πόλη δεν έχει ξανασυμβεί γιατί πολύ απλά κανείς δεν το είχε ξαναζήσει. Ο Αλόνσο δεν θεωρείται πια το «mext big thing» της Ευρώπης όσον αφορά τους προπονητής. Είναι ήδη έτοιμος, ψημένος, με δείγματα της δουλειάς του που τον κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους. Οχι τυχαία αμέσως μετά την ανακοίνωση της καλοκαιρινής αποχώρησης του Κλοπ από το Λίβερπουλ, οι Reds τον έβαλαν στην κορυφή της λίστας τους. Αλλά ο ίδιος το… ξέκοψε μονομιάς: «Θα μείνω εδώ τουλάχιστον μία χρονιά ακόμα. Εχουμε κι άλλα όμορφα πράγματα να πετύχουμε μαζί». Ενα απ’ αυτά είναι μπροστά του: η κατάκτηση του Europa League.