Βαθιά υπόκλιση

Είκοσι χρόνια μετά τον άθλο του Euro 2004, το μουσείο του ελληνικού ποδοσφαίρου αποκτά το δεύτερο τρόπαιό του και πρώτο σε συλλογικό επίπεδο: το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Youth League, το Τσάμπιονς Λιγκ των αυριανών άσων.

Ο Ολυμπιακός ως σύλλογος έχει κάθε λόγο να χαμογελά για αυτή την τεράστια επιτυχία. Ο Δαφνοστεφανωμένος Εφηβος απέκτησε σάρκα και οστά, τον βλέπουμε μπροστά μας να χαμογελάει και να σηκώνει τρόπαια. Ταλαντούχοι νέοι, σφυρηλατημένοι στην ερυθρόλευκη θαλπωρή έχοντας ως μοναδικό προορισμό την κορυφή. Αυτή που κατέκτησαν με εντυπωσιακό τρόπο απέναντι σε έναν σύλλογο, τη Μίλαν, που μετρά επτά Τσάμπιονς Λιγκ. Ο σπόρος που έσπειραν τα παιδιά του Ολυμπιακού θα καρπίσει τις επόμενες μεγάλες επιτυχίες του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Ο Παπακανέλλος, ο Μπάκουλας, ο Μουζακίτης, ο Σίνα, ο Κωστούλας και τα άλλα παιδιά μετακίνησαν τα σύνορα των φιλοδοξιών τους. Νιώθουν και είναι πρωταθλητές Ευρώπης. Πρόκειται για τη μεγάλη τους προίκα που θα τους ακολουθεί σε όλη την πορεία της καριέρας τους. Στο πίσω μέρος του μυαλού και βαθιά στην ψυχή θα είναι μπολιασμένη η επιτυχία, θα ξέρουν πώς είναι ο αέρας που φυσά στην κορυφή. Είναι η επιβράβευσή τους γιατί στην κρίσιμη στιγμή δεν τους τρόμαξε η εκπλήρωση των επιθυμιών τους.

Τα ποδοσφαιρικά τους οράματα ολοκληρώθηκαν από τη συνουσία της φαντασίας με την πραγματικότητα. Το γκολ του Μπάκουλα ήταν ένα ποίημα χωρίς λέξεις. Ακόμα και ο νεαρός Πελέ θα το ζήλευε. Η ψυχραιμία του Μουζακίτη στο πέναλτι παροιμιώδης. Το νανούρισμα της μπάλας από τον Παπακανέλλο πριν τη βάλει για ύπνο στα δίχτυα της Μίλαν θα το ζήλευε και η πιο τρυφερή μητρική αγκαλιά.

Αυτά τα παιδιά είναι τα διαμάντια του ποδοσφαιρικού μας στέμματος και πρέπει να τα προσέξουμε σαν τα μάτια μας. Η μεγαλοπρέπειά τους κάνει ακόμα και τους πρίγκιπες να κοκκινίζουν από οργή, η αρμονία της συνύπαρξης που εκπέμπουν διχάζει τα αστέρια.

Βαθιά υπόκλιση στο παρόν αλλά και σεβασμός στο μέλλον που έρχεται με φόρα για να διεκδικήσει όλα όσα του στέρησε το άγονο παρελθόν.