Αλλού το όνειρο κι αλλού το θαύμα

Η πίστη είναι μία πολύτιμη εσωτερική διεργασία κι αυτό το έχουν παραδεχθεί σπουδαίοι «άθεοι». Από τον βρετανό συγγραφέα Τζούλιαν Μπαρνς που στο βιβλίο του περί θανάτου με τίτλο «Nothing to be Frightened of» γράφει «Δεν πιστεύω στον Θεό αλλά μου λείπει» έως τον Μ. Καραγάτση που έλεγε «Δεν πιστεύω στον Θεό αλλά ζηλεύω αυτούς που πιστεύουν». Ετσι, παρόλο που έχω από χαλαρότατους έως ανύπαρκτους δεσμούς με τη θρησκεία, δεν μπορώ να χλευάσω την πίστη των άλλων. Και θεωρώ επίσης ότι, ως εσωτερική διεργασία, δεν είναι απαραίτητο να επηρεάζει ή να επηρεάζεται από πολιτικές ιδεολογίες και απόψεις. Γνωρίζω, για παράδειγμα, πολλούς βαθιά θρησκευόμενους αριστερούς ακόμη και ψηφοφόρους του ΚΚΕ. Ενώ οι ωραιότεροι στίχοι του Μάνου Ελευθερίου, ενός ανθρώπου που επέλεξε για τον εαυτό του την πολιτική κηδεία και την καύση, βρίθουν από αναφορές και προβολές στη χριστιανική πίστη. Με αυτήν την έννοια, μπορεί ένας πολιτικός να είναι θρησκευόμενος και συγχρόνως να υποστηρίζει τον διαχωρισμό της Εκκλησίας από το Κράτος. Δεν έχουν σχέση αυτά τα δύο. Το ένα έχει να κάνει με πνευματικότητα και το άλλο με ορθολογισμό.

 Ολα αυτά ισχύουν εκτός κι αν τα πιάσει στο στόμα του ο Στέφανος Κασσελάκης. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει το χούι, όπου πηγαίνει να «ενδύεται» και τον ανάλογο «μανδύα». Μεταφορικά βέβαια αλλά το αποτέλεσμα είναι mascara, Greco mascara. Για παράδειγμα, στην επίσκεψή του σε νοσοκομείο πήρε μαζί του και τον Τάιλερ που, στα κανονικά του, είναι νοσηλευτής για να αξιολογήσει, λέμε τώρα, το σύστημα υγείας. Στις παρελάσεις γίνεται εθνικόφρων, στις κινητοποιήσεις των αγροτών τον είδαμε καβάλα στα τρακτέρ, πολύ φοβάμαι ότι στον κολλητό του ναύαρχο Αποστολάκη θα διηγείται ατέλειωτες ιστορίες από τη δεκαπενθήμερη στράτευσή του.  Στην επίσκεψη του όμως στον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Ελπιδοφόρο, το τερμάτισε. Η αναφορά στη βάφτισή του και στον σταυρό που δημιουργήθηκε στην κολυμβήθρα, κάτι το οποίο ο Αγιος Τσαλίκης που τον βάφτισε ερμήνευσε ως θείο σημάδι για το ότι το μωρό θα γίνει ή παπάς ή κάτι πολύ σπουδαίο, είναι από τα καλύτερα πολιτικά viral ever. Μέχρι που ο «θεϊκός» Στέφανος θεώρησε πως έπρεπε να διευκρινίσει στο κοινό του ότι δεν έχει μετακινηθεί από τις πάρα πολύ αριστερές θέσεις του. Λες και είναι αυτό το θέμα και όχι κάτι πολύ πιο ύπουλο που όσο φαιδρό κι αν ακούγεται αποτυπώνει τι γνώμη έχει ο άνδρας για τον εαυτό του. Μας είπε, με δικά του λόγια, ότι είναι θεόσταλτος και το να «σώσει» την Ελλάδα, μπορεί και την Ευρώπη, ίσως και τον κόσμο όλο, αποτελεί θεϊκή αποστολή. Μωρέ θα το μάθει ο Τραμπ και θα σκάσει που δεν πρόλαβε να το πει ο ίδιος (εκτός κι αν το έχει πει οπότε και σε αυτό ξεπατικούρα ο Στέφανος).

Αλλο η πίστη κι άλλο το να «βλέπεις» θαύματα. Υπάρχει όμως και επόμενο στάδιο. Να πιστεύεις ότι κάνεις θαύματα. Μην ανησυχούμε, έχει περάσει και σε αυτήν την πίστα ο πρόεδρος. Είπε ότι το μόνο θαύμα είναι η ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ. Το οποίο φυσικά και πιστώνεται στον «θεόσταλτο».