Η πρόκριση είναι μπροστά

Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν κοιτάζεις πίσω. Διότι δεν ωφελεί να κοιτάζεις πίσω. Δεν ωφελεί να συντηρείς μια συζήτηση από εκείνες που δεν βγάζουν πουθενά. Ναι, έχασε μια μεγάλη ευκαιρία ο Ολυμπιακός να τελειώσει από χθες βράδυ μια δουλειά από εκείνες που έχουν προκαταβολικά μια θέση στην ιστορία: Την δουλειά της πρόκρισης που στο 3-0 έμοιαζε σχεδόν βέβαιη.

Κέρδισε όμως έναν προημιτελικό. Τον πρώτο (κερδισμένο) προημιτελικό της ιστορίας του. Και προφανώς ενόψει της ρεβάνς της Πόλης, κέρδισε και το δικαίωμα να κάθεται στη θέση του οδηγού. Αν λοιπόν προκριθεί σε μια εβδομάδα δεν θα έχει σημασία ούτε το πέναλτι του Παναγιώτη Ρέτσου που άλλαξε την ιστορία της χθεσινής βραδιάς. Ούτε οι αλλαγές που δεν έγιναν εκεί μετά το 60′. Ούτε ο τρόπος που η Φενέρ ξαναμπήκε στο κόλπο στο τελευταίο ημίωρο.

Ναι, δεν θα είναι απλό. Ποιος ακριβώς όμως θα μπορούσε να περιμένει ότι αυτό το αντάμωμα με τη Φενέρ που η χρηματιστηριακή αξία του ρόστερ της υπερβαίνει τα 200 εκατ. ευρώ θα ήταν βόλτα στον.. κήπο. Για να φτάσεις σε έναν ημιτελικό ευρωπαϊκής διοργάνωσης προφανώς και πρέπει να ματώσεις.

Θα μπορούσαν πιθανότατα οι Ερυθρόλευκοι να το διαχειριστούν αλλιώς στο τελευταίο ημίωρο. Ισως η προσθήκη ενός κεντρικού χαφ πλάι στον Εσε και τον Τσικίνιο. Ισως η επιλογή ενός δεύτερου μπακ στον δεξιό διάδρομο όπου ο Τάντιτς έκανε τη ζημιά. Την ιστορία όμως δεν τη γράφουν τα… ίσως. Και τέλος πάντων επιμένουμε: Από σήμερα κιόλας το ερυθρόλευκο γκρουπ πρέπει να αφήσει πίσω του ό,τι συνέβη χθες. Να κρατήσει μόνο ότι για μια ώρα έπαιξε σπουδαίο ποδόσφαιρο. Και να προσπαθήσει να «χτίσει» πάνω σε αυτό. Γιατί αν επαναλάβει μια τέτοια εμφάνιση, τότε θα προκριθεί.