Με τριπλό στόχο οι μεγάλες θεσμικές αλλαγές που σχεδιάζει η Τζόρτζια Μελόνι
Που εστιάζουν οι πιο επιφυλακτικοί επικριτές των μεταρρυθμίσεων
Η Τζόρτζια Μελόνι έχει διδαχθεί από τις αποτυχίες προκατόχων της που δεν κατάφεραν να προωθήσουν αλλαγές στο Σύνταγμα
Τα σχέδιά της για μια αμφιλεγόμενη συνταγματική αναθεώρηση, την οποία αποκαλεί «μητέρα όλων των μεταρρυθμίσεων», με σκοπό τη διασφάλιση της πολιτικής σταθερότητας, προωθεί η ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι σε ένα πολιτικό σύστημα όπως αυτό της γείτονος, όπου οι αλλαγές στη θεμελιώδη πολιτική αρχιτεκτονική δεν γίνονται εύκολα αποδεκτές. Οπως επισημαίνει η ανταποκρίτρια των «FT» στη Ρώμη Εϊμι Καζμίν, το πολιτικό σύστημα της Ιταλίας ταλανίζεται από τη διαδοχή βραχύβιων κυβερνητικών συνασπισμών, δεκάδες κυβερνήσεις έχουν διαδεχθεί η μία την άλλη από το 1946 και όραμα της ιταλίδας πρωθυπουργού είναι να εξασφαλίσει στήριξη για τη μετάβαση, όπως λέει, σε μια πιο ώριμη Δημοκρατία. Στον πυρήνα της πρότασής της βρίσκεται η δυνατότητα να εκλέγουν οι ιταλοί ψηφοφόροι απευθείας πρωθυπουργούς για μια πενταετή θητεία.
Οι πιο επιφυλακτικοί επικριτές της μεταρρύθμισης εστιάζουν στο επιχείρημα ότι οι αλλαγές αυτές θα λειτουργήσουν αντιστρόφως ανάλογα, περιορίζοντας τον ρόλο και την ισχύ του ιταλού προέδρου, αρχηγού του ιταλικού κράτους, που η θεσμική παρέμβασή του όταν κρίθηκε αναγκαίο στο παρελθόν κατάφερε να βγάλει τη χώρα από μεγάλες περιπέτειες. Η δημοσιογράφος των «FT» επισημαίνει ότι η Τζόρτζια Μελόνι έχει διδαχθεί από τις αποτυχίες προκατόχων της που δεν κατάφεραν τελικώς να προωθήσουν αλλαγές στο Σύνταγμα. Επίσης, αν και ο συνασπισμός του οποίου ηγείται η ιταλίδα πρωθυπουργός διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, οι συνταγματικές τροποποιήσεις πρέπει να εγκριθούν από τα δύο τρίτα των βουλευτών και στα δύο σώματα του Κοινοβουλίου ή να εξασφαλίσουν αποδοχή της πλειοψηφίας του εκλογικού σώματος σε εθνικό δημοψήφισμα.
Πολιτικοί ηγέτες στη χώρα, επιχείρησαν και στο παρελθόν να αλλάξουν τους κανόνες όσο επιφυλακτική κι αν υπήρξε η βάση, το εκλογικό σώμα. Ειδικά τα τελευταία είκοσι χρόνια, πολλές από τις κυβερνήσεις που βρέθηκαν στο τιμόνι της Ιταλίας θέλησαν είτε να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο, είτε να επιχειρήσουν συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, είτε να επιφέρουν αλλαγές στις σχέσεις της κεντρικής διοίκησης με τις περιφέρειες. Οπως σχολιάζουν διεθνείς αναλυτές, η Μελόνι θέλει να πετύχει και τα τρία. Από την πρώτη στιγμή ωστόσο που αποκάλυψε τα σχέδιά της, της καταλογίζουν ότι δεν συμβουλεύτηκε την αντιπολίτευση, ούτε τους πολίτες, ενδεχομένως μέσα από έναν ανοιχτό διάλογο, και προχώρησε απλώς στην εκπόνηση του σχεδίου της.
Κ.Τ.














