Ο Ολυμπιακός, η Φενέρ και η… Χαλκηδόνα!

Αρκετοί από τους παλαιότερους φιλάθλους ασφαλώς θα θυμούνται μια ομάδα που ξεχώριζε στις αρχές της χιλιετίας και προτού την απορροφήσει ο Ατρόμητος: Χαλκηδόνα την έλεγαν, υπάρχει ακόμη και βολοδέρνει στις μικρές κατηγορίες. Ιδρύθηκε (σύμφωνα με τα κιτάπια) το 1930 αλλά πόσοι, αλήθεια, γνωρίζουν πως υπήρξε ο προπομπός της Φενερμπαχτσέ, αποψινής αντιπάλου του Ολυμπιακού; Η Χαλκηδόνα, με τη μακρά διαδρομή, ακούστηκε πρώτα ως αθλητικός σύλλογος στη (σημερινή) συνοικία της Κωνσταντινούπολης, την Καντίκιοϊ. Εκεί ιδρύθηκε και η Φενέρ, στη Μικρασιατική Καταστροφή η Χαλκηδόνα εξαφανίστηκε και οι πρόσφυγες έφτασαν στην Ελλάδα. Κοινό σημείο των δύο ομάδων τα χρώματα: το μπλε και το κίτρινο, με τη διαφορά πως η ελληνική ομάδα κράτησε ως έμβλημα τον δικέφαλο αετό.

Τη Φενέρ, λοιπόν, ομάδα πολύ δυνατή, αντιμετωπίζει απόψε ο Ολυμπιακός. Τα δεδομένα είναι περίπου τα εξής: οι Τούρκοι βρίσκονται σε αναστάτωση μετά τα πρόσφατα σοβαρά επεισόδια και δεν έχουν δώσει κάποιο παιχνίδι απαιτήσεων. Το ραντεβού με τους Ερυθρόλευκους θα είναι το πρώτο μετά κάμποσο διάστημα. Θα είναι ξεκούραστοι οι ποδοσφαιριστές, όπως θέλει μια… ανάγνωση; ‘Η μήπως θα έχουν βγει εκτός ρυθμού, σύμφωνα με την άλλη εκδοχή; Θα έλεγε κάποιος πως ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να ασχολείται με τα της Φενέρ. Κυρίως γιατί μετά την εντυπωσιακή του επικράτηση κόντρα στη Μακάμπι, λες και… έκοψε δρόμο!

Μαθαίνουν οι ποδοσφαιριστές πολύ γρήγορα τι ακριβώς ζητεί ο Μεντιλίμπαρ, έχουν σφίξει την άμυνα και δέχονται λιγότερες αντίπαλες ευκαιρίες, ενώ η επίθεση σκοράρει ώρες ώρες με χαρακτηριστική ευκολία. Ο προπονητής του Ολυμπιακού ζητεί απόψε τη νίκη. Λογικά σκεπτόμενος θέλει να έχει αβαντάζ ενόψει της ρεβάνς στην Τουρκία και αντιλαμβάνεται πως μπορούν οι Ερυθρόλευκοι να σταθούν παντού με αξιώσεις και να διεκδικήσουν τα πάντα. Δεν είναι σχήμα λόγου. Λίγες φορές στο παρελθόν οι νιόφερτοι κατάφεραν να αλλάξουν τόσο πολύ το προφίλ μιας ομάδας όπως συνέβη αυτόν τον χειμώνα με τον Ολυμπιακό και τις πολύ εύστοχες μεταγραφικές κινήσεις. Ο Κάρμο στην άμυνα, όπως και οι Τσικίνιο – Ορτα στα χαφ, δίνουν πνοή και ελέγχουν πλήρως το κάθε παιχνίδι, επιβάλλοντας συχνά τον δικό τους ρυθμό. ‘Η αυτόν που σε κάθε περίπτωση βολεύει την ομάδα τους. Αν εδώ προσθέσουμε και τον Γιόβετιτς που δίνει λύσεις (και) στα χαφ, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο τωρινός διψασμένος και άκρως φορμαρισμένος Ολυμπιακός, έχει όλους τους λόγους προκειμένου να αισιοδοξεί. Μένει να το επιβεβαιώσει και στο γρασίδι.