Αυτό το κάτι…

Ο Κώστας Φορτούνης που σύντομα θα συμπληρώσει δέκα χρόνια σε αυτή τη δεύτερη ερυθρόλευκη θητεία του, το περιέγραψε υποδειγματικά χθες το μεσημέρι πλάι στον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ: «Μια τεράστια ευκαιρία» είπε για το –διπλό– αντάμωμα με τη Φενέρμπαχτσε στην ιστορία που ανοίγει απόψε την αυλαία της στο «Γ. Καραϊσκάκης». Και τις ευκαιρίες δεν τις προσγειώνεις με αναλύσεις, αριθμούς και πιθανότητες. Τις κυνηγάς φιλόδοξα, αντιλαμβανόμενος πρωτίστως πως δεν εμφανίζονται κάθε μέρα.

Για την ακρίβεια: εκείνη που θέλει τον Ολυμπιακό να ψάχνει μια πρόκριση σε ημιτελικούς ευρωπαϊκής διοργάνωσης για πρώτη φορά στην ιστορία του, προκύπτει ξανά έπειτα από 25 ολόκληρα χρόνια.

Από εκείνο το βράδυ, Μάρτη του 1999 στο ΟΑΚΑ κόντρα στη Γιουβέντους. Εφτιαξαν μια χαρά ομάδες όλα αυτά τα χρόνια οι Ερυθρόλευκοι. Είχαν σημαντικούς προπονητές, σπουδαίους ποδοσφαιριστές, καλές αγωνιστικές version.

Εφτασαν τόσες και τόσες φορές ως τους «16» και στο Champions League και στο Europa League. Αυτό που ήρθε τώρα, όμως, έκανε τελικά να εμφανιστεί ένα τέταρτο του αιώνα. Πώς να το βάλεις λοιπόν σε ένα «κουτί»; Και πώς να το λογαριάσεις μόνο ποδοσφαιρικά;

Η Φενέρ εδώ και μια 10ετία δεν έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα της χώρας της. Σπάει και ξανασπάει τον κουμπαρά της αναζητώντας εκείνη την αγωνιστική συνταγή που θα την επαναφέρει στο Νο1.

Φέτος έβαλε στην αγορά καμιά 60αριά εκατ. ευρώ δίχως να υπολογίζει κανείς ότι τους ακριβότερους του ρόστερ της, τους απέκτησε ελεύθερους (Εντιν Τζέκο, Ντούσαν Τάντιτς κ.λπ.). Είναι εξαιρετική ομάδα. Μάλλον και το φαβορί με αυστηρά ποδοσφαιρικούς όρους.

Ο Ολυμπιακός όμως κυνηγά κάτι δικό του. Κάτι μεγαλύτερο. Και αυτό το κάτι απόψε ανάβει τα φώτα στο Φάληρο. Η φιλοδοξία για ένα σημάδι στην ίδια την Ιστορία…