Σωστά τα απολύτως προβλεπόμενα

Σε ό,τι έχει να κάνει με τη συμπεριφορά των ομάδων που διεκδικούν το πρωτάθλημα στα ντέρμπι η ΑΕΚ και ο Ολυμπιακός είναι τα δύο αντίθετα άκρα. Η ΑΕΚ φέτος δεν χάνει ντέρμπι ακόμα κι όταν είναι κακή, ενώ ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να κερδίσει ντέρμπι ακόμα κι αν είναι καλός, όπως έγινε την Κυριακή στην Opap Arena. Η νίκη του στη Θεσσαλονίκη επί του ΠΑΟΚ είναι η κλασική εξαίρεση. Για να μην τον αδικώ, ο Ολυμπιακός έχει χάσει και το ματς με τον ΠΑΟ στα χαρτιά. Αλλά στα υπόλοιπα εννέα ματς που έχει δώσει με την ΑΕΚ, τον ΠΑΟ και τον ΠΑΟΚ δεν έχει κερδίσει κανένα. Κι αν δεν κερδίζεις, δεν γίνεται να διεκδικήσεις ένα πρωτάθλημα που κρίνεται σε playoffs.

Τούμπα

Το μεγάλο πρόβλημα για τον Ολυμπιακό που δεν το δημιούργησε ο Μεντιλίμπαρ και που προσπαθεί να το λύσει είναι ότι όλοι σχεδόν τον αντιμετωπίζουν με τη βεβαιότητα ότι θα προκύψει κάποιο αμυντικό λάθος το οποίο απλά χρειάζεται να εκμεταλλευτούν. Απέναντι σε αυτή την κομμάτι απλοϊκή στρατηγική ο Ολυμπιακός έδειξε να έχει λύση μόνο στην Τούμπα: ο ΠΑΟΚ όπως και η ΑΕΚ χθες του άφησε την μπάλα για να τον χτυπήσει στις αντεπιθέσεις και ο Ολυμπιακός τη διαχειρίστηκε τόσο καλά που έβαλε τέσσερα γκολ. Παραδόξως τα όσα έκανε στην Τούμπα ο Ολυμπιακός δεν τα επανέλαβε και δεν αναφέρομαι μόνο στο εξαιρετικό της απόδοσής του αλλά στη σύσταση της ενδεκάδας του. Στην Τούμπα π.χ. είχε ξεκινήσει ο Ναβάρο, που κούρασε με το τρέξιμό του τους αμυντικούς του Λουτσέσκου και όταν μπήκε ο Ελ Κααμπί έμοιαζε από αυτούς άπιαστος. Στην Τούμπα αγωνίστηκαν οι τρεις χαφ (Ορτα, Εσε, Τσικίνιο). Στην Τούμπα οι στόπερ ήταν ο Κάρμο και ο Μπιανκόν και τερματοφύλακας ήταν ο Πασχαλάκης.

Θα περίμενε κανείς ότι η ενδεκάδα των παικτών που έφεραν τη μοναδική φετινή νίκη του Ολυμπιακού σε ντέρμπι θα ξεκινούσε και στα επόμενα. Δεν συνέβη τίποτα τέτοιο και είναι παράδοξο. Κι όσο κι αν την Κυριακή η απουσία του Ορτα οφείλεται σε ένα μικροπρόβλημα στην τελευταία προπόνηση, η επιλογή της μη χρησιμοποίησης της ενδεκάδας που κέρδισε το ένα και μοναδικό ντέρμπι παραμένει παράξενη. Στο ματς με τον ΠΑΟ που προηγήθηκε παρόντες ήταν όλοι. Και πάλι οι έντεκα που ξεκίνησαν δεν ήταν αυτοί που έπαιξαν στην Τούμπα.

Πολύ

Κάτι ανάλογο συνέβη και στο ΠΑΟ – ΠΑΟΚ. Ο Παναθηναϊκός του Τερίμ έκανε στο Γ. Καραϊσκάκης την πιο μεγάλη του νίκη στο πρωτάθλημα κερδίζοντας τον Ολυμπιακό με 1-3 κι ενώ βρέθηκε να χάνει με 1-0. Κι όμως ο προπονητής του τον άλλαξε και μάλιστα πολύ. Κατανοώ εν μέρει το γιατί. Ο ΠΑΟΚ είναι διαφορετική ομάδα από τον Ολυμπιακό, στη Λεωφόρο έχει συμπληρώσει έξι σερί ματς χωρίς ήττα και την τελευταία φορά που συνάντησε τον ΠΑΟ παραλίγο να τον αποκλείσει από τον τελικό του Κυπέλλου μολονότι στην Τούμπα στον πρώτο ημιτελικό είχε ηττηθεί. Ο Τερίμ ήθελε να στείλει στο γήπεδο έναν Παναθηναϊκό που να μη μοιάζει με αυτόν που ο Ραζβάν Λουτσέσκου γνωρίζει. Αλλά το ρίσκο ήταν μεγάλο. Κι είναι ακόμα πιο παράξενο ότι ο Τούρκος, που είναι και μεγάλος εγωιστής, δεν στήριξε αυτή την επιλογή του. Για να είμαι ειλικρινής, πιο πολύ και από τις επιλογές της αρχικής ενδεκάδας, μου έκανε εντύπωση πως στο ημίχρονο ο Τερίμ «ανέκρουσε πρύμναν» παρουσιάζοντας στο γήπεδο τον γνωστό Παναθηναϊκό του. Που ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε χωρίς σημαντικά προβλήματα, χωρίς μάλιστα να είναι στην καλύτερη μέρα του. Ο Λουτσέσκου στέλνοντας στο γήπεδο τους Ζίφκοβιτς, Κωνσταντέλια και Σαμάτα, αντί των Ντεσπόντοφ, Μουργκ και Μπράντον Τόμας που ξεκίνησαν, είχε μια επιθετική γραμμή με φρεσκάδα που βρήκε το τρίτο γκολ το οποίο έβαλε τέλος στο ματς.

Λάθη

Μιλάμε πάντως υπερβολικά πολύ για τους προπονητές. Στην πραγματικότητα ό,τι παρακολουθούμε, όχι στα playoffs αλλά από την αρχή του πρωταθλήματος, είναι παιχνίδια που κρίνονται από την ατομική απόδοση των παικτών – τα λάθη και τα πάθη τους. Ο Αλμέιδα και ο Λουτσέσκου έχουν ένα αβαντάζ που στην πορεία αποδείχθηκε τεράστιο. Βρίσκονται στις ομάδες τους καιρό, ξέρουν τους ποδοσφαιριστές τους και γνωρίζουν τι ακριβώς μπορούν να περιμένουν. Ο πάγκος της ΑΕΚ βοήθησε πολύ την Ενωση να φτάσει στη νίκη καθώς το γκολ του Ελίασον στις καθυστερήσεις προέκυψε από τη συνεργασία δύο αναπληρωματικών, του Μάνταλου και του σκόρερ. Ομως η Ενωση δεν έγινε καλύτερη μετά τις αλλαγές του προπονητή της – μάλλον χειρότερη έγινε όταν ο Αλμέιδα είχε την ιδέα να συνυπάρξουν ο Πόνσε και ο Γκαρσία. Κι ο Λουτσέσκου έκανε απέναντι στον ΠΑΟ σωστά τα απολύτως προβλεπόμενα – όχι μαγικές αλλαγές.

Φέτος

Τα ματς κρίθηκαν από την απόδοση και τα λάθη κάποιων παικτών. Ο πολυσυζητημένος Σαμάτα, που η μισή Θεσσαλονίκη ήθελε να φύγει από τον ΠΑΟΚ μετά τον ημιτελικό Κυπέλλου που η ομάδα του Λουτσέσκου έχασε στα πέναλτι στη Λεωφόρο, κέρδισε το πέναλτι που εν τέλει τελείωσε το ματς της Κυριακής: αν ο ΠΑΟΚ δεν είχε βρει αυτό το τρίτο γκολ δεν ξέρω αν θα κέρδιζε. Και στην OPAP Arena τη νίκη στην ΑΕΚ έδωσε ο αναπληρωματικός τερματοφύλακας Αθανασιάδης (που βρέθηκε στην ενδεκάδα γιατί ο βασικός Στάνκοβιτς αποχώρησε με θλάση στην τελευταία προπόνηση) και φυσικά ο Ρέτσος που δεν τόλμησε να κάνει φάουλ στον Ελίασον στις καθυστερήσεις – επί της ουσίας χάρισε ένα γκολ για να μην αποβληθεί.

Ολα αυτά ελάχιστη σχέση έχουν με τους προπονητές. Ο Αλμέιδα χρησιμοποίησε τον αναπληρωματικό του τερματοφύλακα γιατί ο βασικός του χτύπησε. Κι ο Μεντιλίμπαρ δεν μπορεί να μάθει στον Ρέτσο να χρησιμοποιήσει το μυαλό του. Ούτε φυσικά μπορεί κάποιος να τα βάλει με τον Βάσκο γιατί έπαιξε για να κερδίσει. Κυνικά η ισοπαλία δεν ήταν κακό αποτέλεσμα όμως δεν θα μειωνόταν με την ισοπαλία η διαφορά ούτε από τον ΠΑΟΚ (που είχε κερδίσει στη Λεωφόρο) ούτε φυσικά από την ΑΕΚ, που ήταν πριν το ματς με τον Ολυμπιακό αρχίσει πέντε βαθμούς μπροστά του, γιατί ντέρμπι δεν έχει χάσει φέτος.

Απαντήσεις

Τελείωσε το πρωτάθλημα; Είναι πλέον αποκλειστικά υπόθεση της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ που κέρδισαν και προπορεύονται; Ωραίες ερωτήσεις. Αύριο είναι μέρα για τις απαντήσεις.