Το τέλος των δικαιολογιών

Το τένις είναι ατομικό άθλημα. Κάποιες φορές, όμως, συμβαίνουν πράγματα σε αυτό που εμφανίζουν ομοιότητες με περιπτώσεις που συναντάμε στο ποδόσφαιρο, το μπάσκετ και άλλα ομαδικά σπορ. Οπως, για παράδειγμα, οι ευεργετικές συνέπειες που συνήθως έχει η αλλαγή προπονητή.

Μετά από μια σε γενικές γραμμές μέτρια περσινή σεζόν, αλλά και την αδυναμία της να κάνει αισθητή την παρουσία της φέτος στο Αυστραλιανό Οπεν και τα δύο τουρνουά σε Ντόχα και Ντουμπάι, που ακολούθησαν, η Μαρία Σάκκαρη αποφάσισε να αλλάξει προπονητή. Εχοντας διαγνώσει, προφανώς, τον κίνδυνο στα 29 της χρόνια να βαλτώσει η καριέρα της οριστικά, πήρε την απόφαση να χωρίσει επαγγελματικά με τον Τομ Χιλ, τον άνθρωπο που την εκτόξευσε στην κορυφή. Και να εμπιστευτεί τον Ντέιβιντ Γουίτ, ο οποίος με την πολυετή συνεργασία του με τη Βίνους Ουίλιαμς είχε αποδείξει τις ικανότητες και την αξία του.

Η απόφαση του χωρισμού με τον Χιλ ήταν δύσκολη, αλλά γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο λειτούργησε ως σοκ. Και η Μαρία εμφανίστηκε μεταμορφωμένη στο Ιντιαν Γουέλς. Δεν βελτίωσε από τη μια μέρα στην άλλη τις όποιες τεχνικές αδυναμίες της, δεν ήταν εφικτό αυτό. Αλλά εμφανίστηκε με τρομερή αυτοπεποίθηση. Κι αυτό την έκανε να βγάλει το παροιμιώδες πείσμα της και να βάλει κάτω τη μια αντίπαλο μετά την άλλη. Η νίκη επί της Κόκο Γκοφ στον ημιτελικό ήταν πολύ μεγάλη και παρόλο που στον τελικό το νούμερο 1 του κόσμου, Ινκα Σφιόντεκ, δεν παιζόταν, εντούτοις για τη Μαρία η συμμετοχή σε αυτόν ήταν σπουδαία υπόθεση. Διότι αποτελεί παρακαταθήκη για τη συνέχεια και με αυτήν έστειλε μήνυμα στις υπόλοιπες κοπέλες ότι επιστρέφει. Η Σάκκαρη δηλώνει ότι απολαμβάνει να δουλεύει με τον Γουίτ, γιατί είναι πιο χαλαρός από εκείνη και της επιτρέπει να ισορροπεί. Ισως όμως απλώς να πρόκειται για το τέλος των δικαιολογιών. Οταν φεύγει ο προπονητής, δεν μπορεί πια να φταίει κανείς άλλος μετά παρά μόνον ο αθλητής. Και τότε είναι που βγάζει τον καλύτερο εαυτό του, για να αποδείξει ότι αυτός δεν φταίει σε τίποτα. Ετσι συνήθως συμβαίνει στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ. Ετσι συμβαίνει, όπως φαίνεται, και στο τένις…