Ντοπάρισμα, η μάστιγα {LF}του πρωταθλητισμού (Μέρος 2ο)

Στην ελληνική αρχαιότητα ξέρουμε ότι γινόταν ντοπάρισμα στους αγώνες οινοποσίας. Ο Πλούταρχος γράφει ότι ένας γιατρός που υπηρετούσε ρωμαίο αυτοκράτορα ξεπερνούσε όλους πίνοντας οίνο, τρώγοντας προηγουμένως πέντε η έξι πικραμύγδαλα. Οταν κάποτε τον εμπόδισαν να τα χρησιμοποιήσει έχασε την αντοχή του για την πιο ασήμαντη κρασοκατάνυξη. Τα πικραμύγδαλα συντελούσαν με την πικράδα τους στην ξήρανση και τη γοργή χώνευση των υγρών.

Αλλά και οι αθλητές υποψήφιοι ολυμπιονίκες χρησιμοποιούσαν τοξικές ουσίες. Ηταν ένα «διεγερτικό βότανο», γράφει ο Παυσανίας. Υπήρχε όμως κανονισμός που καταδίκαζε σε θάνατο όποιον το χρησιμοποιούσε. Βέβαια η απαγορευτική ποινή δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Απλώς οι αθλητές, κατά την είσοδό τους στον χώρο των Αγώνων, ορκίζονταν στο άγαλμα του «Ορκιου Δία» ότι θα τηρούσαν όλους τους κανονισμούς!

Από διάφορες έρευνες παγκοσμίως προέκυψε ότι πολλοί ολυμπιονίκες ελάμβαναν αναβολικά με συγκατάβαση των αρχόντων των Ολυμπιάδων.

Το 1976 στους αγώνες του Μόντρεαλ εξακριβώθηκε ότι όλοι οι ολυμπιονίκες είχαν χρησιμοποιήσει αναβολικά. Η ιταλική ομοσπονδία καλούσε τους αθλητές το 1980 να προχωρούν στο ντοπάρισμα με μία νέα μέθοδο: τη λήψη αίματος, την αφαίρεση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και την επαναφορά στο κυκλοφοριακό του οργανισμού λίγο πριν από τη συμμετοχή στο αγώνισμα.

Στη δεκαετία του 1980 σημειώθηκαν πολλοί θάνατοι από τοξικές ουσίες σε ποδηλατοδρομίες και σε αγώνες σκι. Στη Γαλλία κατέφευγαν στα αναβολικά Nadrelon. Πολλοί αθλητές χρησιμοποιούσαν μαριχουάνα και χασίς για αντιμετώπιση του φόβου και της αγωνίας που προκαλούν οι αναμετρήσεις. Προετοιμάστηκε μάλιστα και ειδικό αναβολικό με ενέσεις για ενίσχυση του μυϊκού συστήματος.

Το 1983 η Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Αθλητισμού (IAAF) συμβούλευε όλους τους αθλητές πώς να αποφεύγουν τον έλεγχο για το ντοπάρισμα. Το 1984 στους Ολυμπιακούς του Λος Αντζελες βρέθηκαν στα γραφεία της Ιταλικής Αθλητικής Ομοσπονδίας (FIDAI) χίλια φιαλίδια με στεροειδή –προϊόντα μιας αμερικανικής εταιρείας– που προσφέρονταν σε όλους τους αθλητές. Κατά τους αθλητικούς αγώνες της Ρώμης, το 1987, διαπιστώθηκε ότι το 60% των αθλητών είχε ντοπαριστεί. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ψευδώς ισχυριζόταν, με ανακοίνωση του 1987, ότι οι ντοπαρισμένοι αθλητές δεν ξεπερνούσαν το 2,45% τού συνόλου. Ο πρόεδρος της γαλλικής επιτροπής κατά του ντοπαρίσματος των αθλητών, ο γάλλος καθηγητής Ιατρικής Jean-Paul Escande, δήλωνε τότε ότι μόνο ηλίθιοι και άφρονες αποδέχονται αυτές τις ψευδολογίες. Οσο για το ποδόσφαιρο, ο ίδιος υποστήριζε από το 1987 ότι η φρικαλέα πληγή του ποδοσφαίρου δεν είναι η εξαγορά και η δωροδοκία αλλά η χρήση τοξικών ουσιών, το ντοπάρισμα. Και διαβεβαίωνε ότι σε όλα τα πρωταθλήματα, οι ποδοσφαιριστές –κυρίως οι τερματοφύλακες– λαμβάνουν αναβολικά. Αυτές οι τοξικές ουσίες προκαλούν παράλυση και θάνατο. Οι Ιταλοί χρησιμοποιούσαν το αναβολικό ΕΡΟ που ανέβαζε τον αριθμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Στην Ολυμπιάδα της Σεούλ (1988) το 40% των γυναικών που έλαβαν μέρος είχαν ντοπαριστεί. Eνας γιατρός, υπεύθυνος για τους αθλητές στίβου στις Ηνωμένες Πολιτείες, ομολόγησε σε επιτροπή έλεγχου ότι είχε εφοδιάσει με συνταγές στεροειδών τους Αμερικανούς της Σεούλ.

Ερευνα του 1989 στις Ηνωμένες Πολιτείες αποκάλυψε ότι μισό εκατομμύριο των μαθητών των αμερικανικών λυκείων χρησιμοποιούσαν στεροειδή αναβολικά. Οι περισσότεροι ισχυρίζονταν ότι χρησιμοποιούσαν τοξικές ουσίες για να νικούν στους ποδοσφαιρικούς αγώνες, στην άρση βαρών και στην πάλη. Ερευνα τού 1992 διαπίστωσε ότι πάνω από ένα εκατομμύριο Αμερικανοί που ασχολούνταν με τον αθλητισμό –οι μισοί εφηβικής ηλικίας– χρησιμοποιούσαν στεροειδή αναβολικά χωρίς κανέναν έλεγχο.

Οι αθλητές δεν αναλογίζονται τις καταστροφικές συνέπειες των τοξικών ουσιών για την υγεία, επειδή φιλοδοξούν ένα άμεσο αποτέλεσμα, την ολυμπιακή νίκη. Πολλοί αθλητές και γυμναστές υποστηρίζουν ότι το ντοπάρισμα πρέπει να είναι ανεκτό επειδή αποτελεί μια εκδήλωση του κοινωνικού βίου!

Το τραγικό είναι ότι πάμπολλοι αθλητές καταφεύγουν στις τοξικές ουσίες, παρά τους σοβαρούς κινδύνους για την υγεία, κατεχόμενοι από το πάθος της νίκης. Ευθυγραμμίζονται επομένως με τους τοξικομανείς. Πρόκειται για αντανάκλαση στον αθλητισμό της διαφθοράς των κοινωνιών που μεταδίδεται ως επιδημία από τις κομματικές εξουσίες και τα τυραννικά καθεστώτα.

Οι άρχοντες του αθλητισμού αδιαφορούν για τη χρήση χημικών ουσιών. Ενδιαφέρονται μόνο για τη διάκριση ομάδων και την επίτευξη ρεκόρ. Ετσι ο αθλητισμός οδηγείται στη νομιμοποίηση του ντοπαρίσματος, ενώ έπρεπε να ελέγχεται από τη νομοθεσία και τους υπεύθυνους των οργανώσεων. Ο αθλητισμός πρέπει να αποτελεί παράγοντα σωματικής υγείας και ψυχικής ευφορίας. Επισήμως βέβαια η ΔΟΕ καταδικάζει το ντοπάρισμα των αθλητών, στην πραγματικότητα όμως το ανέχεται. Υποκινούμενη από διάφορες οργανώσεις, εξαρτήματα της Κεντρικής Επιτροπής, εντάσσεται στο δίκτυο των ναρκωτικών που εναγκαλίζεται την υφήλιο. Γιατί ο αθλητισμός των Ολυμπιακών αποτελεί στόχο πλουτισμού διαμέσου της απάτης των αχρειοτήτων και παρανομιών. Τα ιδεώδη των χορηγών

–οικονομικών συγκροτημάτων– και των αθλητών που διεκδικούν νίκες συμπυκνώνονται στο κέρδος.

Η διακίνηση και προμήθεια γίνεται από μαύρη αγορά που δραστηριοποιείται κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Τις τοξικές ουσίες προμηθεύονταν από τη μαύρη αγορά των ναρκωτικών, γύρω από τα στάδια, τα γήπεδα και τα γυμναστήρια. Στη χρησιμοποίησή τους συμβάλλουν συχνά οι αθλητικοί γιατροί και οι προπονητές. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε μέχρι και βιβλίο με οδηγίες για τους χρήστες με τον κραυγαλέο τίτλο «Μυστικό εγχειρίδιο για τους χρήστες». Σκοπός η βελτίωση των μυικών ικανοτήτων και η διεκδίκηση πρωταθλήματος. Η λήψη των τοξικών ουσιών –ενέσεις, χάπια και υγρό για ψεκασμό– αρχίζει πριν από εβδομάδες έως και μήνες για την ενίσχυση του μυικού συστήματος και βελτίωση της αντοχής.

Με τις ορμόνες των στεροειδών αυξάνεται κατά 40% η μυική ισχύς σε δέκα εβδομάδες. Παραλλήλως όμως πρέπει να πολλαπλασιάζεται η διατροφή: 10.000 θερμίδες ημερησίως. Ακριβώς όπως για τους αθλητές των αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων. Ολα αυτά όμως προκαλούν επικίνδυνες παρενέργειες, συχνά θανατηφόρες. Στις τελευταίες δεκαετίες το ντοπάρισμα συνηθίζεται στους δρομείς μεγάλων αποστάσεων, στους ποδηλατιστές, στην κωπηλασία κ.ά. Ωστόσο ΔΟΕ αδιαφορεί…

Οι μισοί αμερικανοί αθλητές του στίβου λαμβάνουν αναβολικά. Το επιβεβαιώνει ο αμερικανός παγκόσμιος πρωταθλητής Εντγουιν Mόουζες. Τρομακτικές οι ψυχικοπνευματικές και οργανικές συνέπειες των τοξικών ουσιών για τους αθλητές. Προκαλούν διαβρώσεις στον εγκέφαλο, μανιακές εκδηλώσεις, εξαρτήσεις και βαρβαρότητες. Oπως απέδειξε ειδικός έλεγχος, σχεδόν όλοι οι αθλητές στον τομέα της άρσης βαρών λαμβάνουν αναβολικά. Το ντοπάρισμα έχει εξελιχθεί σε κανόνα για τα ολυμπιακά αθλήματα. Και η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ανέχθηκε την οργανωμένη και σκανδαλώδη αυτή επίδοση και προτίμησε τη σιωπή.