ΣΕΛΙΔΟΔΕΙΚΤΗΣ

Μάριος Χάκκας

Ο μπιντές και άλλες ιστορίες

Αγρα 2023

Ο Μάριος Χάκκας (1930-1972) πρωτοεμφανίστηκε το 1965 στην Επιθεώρηση Τέχνης, ενώ στη σύντομη διαδρομή του, μιας και απεβίωσε νέος, εξέδωσε τρεις συλλογές διηγημάτων, ποιήματά του καθώς και τρία θεατρικά μονόπρακτα.  Η καινοτομία του έγκειται στα σύντομα πεζογραφήματά του, τις μινιατούρες του, που αφηγούνται, σε πρώτο πρόσωπο, όνειρα, συνειρμικές σκέψεις, ασύνδετα και ασαφή στιγμιότυπα. Σε μία περίοδο που άλλοι συγγραφείς γράφουν για τα προσωπικά παθήματα συνδέοντάς τα με κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, ο Χάκκας συνομιλεί με τον εαυτό του και προβάλλει το παράδοξο της ζωής, το αλλόκοτο, αλλά και τις αντιθέσεις στις οποίες τον κύριο λόγο έχουν ο θάνατος, η ασθένεια, η κατάρρευση, η αντιστροφή των πραγμάτων, η κρυφή τους πλευρά. Από την άλλη, η καθημερινότητα έχει διαλυθεί και έχει στηθεί εκ νέου με έναν τρόπο καθαρά υποκειμενικό, ο οποίος μπορεί να συνδυάζει τα ασύνδετα, να συνθέτει διαφορετικές εικόνες και να δημιουργεί ένα ή πολλά παράδοξα. Ο συγγραφέας έχει την τόλμη, σε μια εποχή που επιβάλλονται συγκεκριμένες ιδεολογικές αλήθειες, να τις απεικονίζει ως να είναι ασθένειες (Η φυλακή). Γι’ αυτό το έργο του δεν μπορεί παρά να ιδωθεί ως το αποτέλεσμα ενός ελεύθερου πνεύματος, το οποίο δεν παρέμεινε πιστό σε νόρμες που ορίζονταν από το όποιο πολιτικό «ιερατείο» της περιόδου. Εξάλλου, οι τολμηρές εικόνες του, που κινούνται στον χώρο του παραλόγου, ξεπέρασαν τα όρια και τις όποιες ανάγκες της εποχής του. Και επειδή ήταν κείμενα που θαρρείς έρχονταν από το μέλλον, μπορούν ακόμα και σήμερα να αποπνέουν φρεσκάδα και να διατηρούν την πρωτοτυπία τους.Την ιδιαιτερότητα της γραφής του, ως προς τη μικρή φόρμα αλλά και το περιεχόμενο που σπάει το όριο του πραγματικού, μπορεί κανείς να τη δει σε σχέση με το έργο δύο άλλων ξεχωριστών συγγραφέων, του Νίκου Καχτίτση (1926-1970) και του  Ε.Χ. Γονατά (1924-2006). Το εμπεριστατωμένο επίμετρο του Παντελή Μπουκάλα υποστηρίζει τον αναγνώστη για να διεισδύσει στο έργο αλλά και την εποχή του συγγραφέα.