Οταν οι γυναίκες παίρνουν το τιμόνι της Ακροδεξιάς

Μπορεί πολλά ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης να έχουν στις σημαίες τους και να περιλαμβάνουν στην καθημερινή τους πρακτική τον μισογυνισμό, αμφισβητώντας στοιχειώδη και θεωρητικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των γυναικών (όπως και άλλων μειονοτήτων), αυτό όμως δεν εμποδίζει αρκετές γυναίκες όχι απλώς να τα στηρίζουν και να τα ψηφίζουν, αλλά και να βρίσκονται στο τιμόνι τους. Τρία ονόματα, πασίγνωστα σε όλη την Ευρώπη, μαρτυρούν του λόγου το αληθές: Τζόρτζια Μελόνι, Μαρίν Λεπέν και Αλίς Βάιντελ.

• Η πρώτη (η οποία πρόσφατα χώρισε από τον σύντροφό της καταγγέλλοντάς τον δημοσίως), είναι η πολιτικός η οποία ίδρυσε τα Αδέλφια της Ιταλίας και σήμερα ηγείται της κυβέρνησης της χώρας της, με τη στήριξη της Λίγκας του Ματέο Σαλβίνι, ενώ δεν διστάζει να διακηρύττει τη στήριξή της στο ισπανικό Vox.
• Η δεύτερη είναι η κόρη του Ζαν-Μαρί Λεπέν και «κληρονόμος» του Εθνικού Μετώπου που αυτός ίδρυσε, το οποίο έχει πλέον μετονομάσει και προσπαθεί να του δώσει πιο μετριοπαθή χαρακτηριστικά, με επιτυχία όπως δείχνει και το ευρύ προβάδισμα που διατηρεί στις δημοσκοπήσεις ενόψει των ευρωκλογών του Ιουνίου.
• Οσο για την τρίτη (η οποία, μάλιστα, συζεί με άνθρωπο του ίδιου φύλου), είναι η επικεφαλής της Εναλλακτικής για τη Γερμανία (AfD), του κόμματος που έρχεται δεύτερο στις δημοσκοπήσεις – χωρίς, για την ώρα τουλάχιστον, να έχει κόψει τον ομφάλιο λώρο που το συνδέει με τον χώρο του νεοναζισμού.

Μα δεν… ντρέπονται, θα ρωτήσει κανείς και, κυρίως, καμία; Προφανώς και όχι, είναι η απάντηση. Και όχι απλώς δεν ντρέπονται, αλλά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ως «Δούρειος Ιππος» στις τάξεις των γυναικών, καθώς προσπαθούν να προσδώσουν σταδιακά ολοένα πιο βαθιά ιδεολογικά χαρακτηριστικά στη συνολική υποτίμηση της θέσης και του ρόλου των γυναικών στις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες. Στο όνομα, βεβαίως, της υπεράσπισης των παραδοσιακών αξιών και του θεσμού της οικογένειας.