Ο ξεχωριστός Μάικ Τζέιμς

Τρία χρόνια και τρεις μήνες άντεξε ο Βασίλης Σπανούλης στην κορυφή της λίστας με τους καλύτερους σκόρερ όλων των εποχών της Ευρωλίγκας. Από τις 10 Δεκεμβρίου 2020, όταν σε έναν αγώνα στο Βελιγράδι κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα ξεπέρασε τον Χουάν Κάρλος Ναβάρο. Τώρα ήρθε η ώρα να κάνει κι αυτός στην άκρη για να περάσει ο επόμενος.
Πριν από το τζάμπολ του χθεσινοβραδινού αγώνα της Μονακό με τον Ερυθρό Αστέρα (πάλι οι Ερυθρόλευκοι της Σερβίας στο κάδρο…) ο Μάικ Τζέιμς ήξερε ότι χρειαζόταν 12 πόντους για να ξεπεράσει τον Σπανούλη. Οι γραμμές αυτές γράφτηκαν πριν γίνει το παιχνίδι, ο Τζέιμς σκοράρει φέτος 19,3 πόντους κατά μέσο όρο και λογικά η αλλαγή φρουράς έγινε χθες, ακόμα όμως κι αν δεν έγινε, θα γίνει την άλλη εβδομάδα. Η ουσία δεν αλλάζει. Νέος αρχισκόρερ της Ευρωλίγκας είναι ο Μάικ Τζέιμς.
Ο τρίτος Αμερικανός που παίρνει αυτό τον τιμητικό τίτλο από το 2001 και μετά, οπότε συστάθηκε η Ευρωλίγκα όπως την ξέρουμε σήμερα. Είχαν προηγηθεί ο αείμνηστος Αλφόνσο Φορντ από το 2001 ως το 2003, στα πρώτα χρόνια της διοργάνωσης, όταν «βομβάρδιζε» τα αντίπαλα καλάθια με τις φανέλες του Ολυμπιακού και της Σιένα. Και ο Μάρκους Μπράουν από το 2003 μέχρι το 2011 ως παίκτης των Εφές, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Μάλαγα, Ζαλγκίρις και Μακάμπι. Στη συνέχεια πήραν τη σκυτάλη οι Ευρωπαίοι Ναβάρο (2011-2020) και Σπανούλης (2020-2024) πριν η Ευρωλίγκα αποκτήσει ξανά αμερικανό αρχισκόρερ.
Η διαφορά του Μάικ Τζέιμς, πάντως, από τους άλλους δύο συμπατριώτες του είναι ότι ήρθε στην Ευρώπη εντελώς άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Φορντ και Μπράουν είχαν επιλέγει στο ντραφτ του ΝΒΑ, είχαν παίξει και κάποια παιχνίδια εκεί, τους ήξερε η πιάτσα. Ο Τζέιμς, όμως, πήγε στον Κολοσσό το καλοκαίρι του 2014 προερχόμενος από την τρίτη κατηγορία της Ιταλίας κι αφού προηγουμένως είχε κάνει κάποιες… guest εμφανίσεις σε Ζάγκρεμπ και Χάποελ Γκαλίλ Ελιόν. Στη Ρόδο χρειάστηκε μόλις τρεις μήνες για να δείξει το ταλέντο του, να πείσει την Μπασκόνια να του προσφέρει συμβόλαιο στην Ευρωλίγκα και να πάρει τον δρόμο προς την κορυφή.
Αυτό είναι που κάνει το κατόρθωμά του πιο δύσκολο. Και ταυτόχρονα στέλνει το μήνυμα πως σημασία δεν έχει τόσο η αφετηρία, αλλά ο χαρακτήρας που δείχνεις στη διαδρομή.














