Να πεις πως δεν σε άγγιξε; Θα ήταν ένα μεγάλο ψέμα. Ο αιφνίδιος θάνατος της Ρουξάντρα «Ρούξι» Ντουμιτρέσκου ήταν η πολύ κακή είδηση της ημέρας. Μια νέα γυναίκα, βαδίζοντας στα 47 της χρόνια, ένα γνώριμο πρόσωπο στην κοινωνία του ελληνικού αθλητισμού, έφυγε από τη ζωή. Πρόωρα. Και σκόρπισε λύπη σε όσους είχαν συναναστραφεί μαζί της αλλά και σε αυτούς που τη θαύμασαν στα γήπεδα.
Για όσους δεν έχουν πλήρη αντίληψη της αθλητικής αξίας της Ντουμιτρέσκου, η αναφορά έχει να κάνει για μια από τις κορυφαίες παίκτριες που πάτησαν τα εγχώρια ταραφλέξ. Εκανε αίσθηση από τα 20 χρόνια της όταν και φόρεσε τη φανέλα των Βριλησσίων, ενώ από το 2003 και έως το 2010 έδινε παραστάσεις με τα χρώματα του Παναθηναϊκού. Ο κόσμος που μαζευόταν τότε στις εξέδρες, έκανε τον Τάφο του Ινδού να ασφυκτιά. Ολοι ήθελαν να δουν μια αθλήτρια του βόλεϊ που δεν αγωνιζόταν απλά για τη νίκη, αλλά με τις κινήσεις και την όλη παρουσία της, πήγαινε το άθλημα ένα βήμα παρακάτω. Είχε μια χάρη η Ρούξι, αναμφίβολα ακαταμάχητη. Εμαθαν όλοι τη διαφορά του διαγώνιου με τον ακραίο, γιατί η Ρουμάνα που έγινε στην πορεία Ελληνίδα και φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής, υπήρξε κορυφαία επιθετικός. Μετρούσε πόντους, καρφώνοντας με πάθος ως διαγώνια, κερδίζοντας τον θαυμασμό όλων.
Συνάμα, είχε την αποδοχή των αντιπάλων, γιατί οι πάντες αναγνώριζαν το τεράστιο ταλέντο της και τη δυνατότητά της να κάνει πολλά πράγματα σε ένα παιχνίδι, ανεβάζοντας επίπεδο όλες τις συμπαίκτριές της. Καθόλου τυχαία, τόσο τα Βριλήσσια όσο κυρίως ο Παναθηναϊκός, μεταβλήθηκαν σε ομάδες που κατέκτησαν πολλούς τίτλους. Σύντομα στις κουβέντες ερχόταν το «η ομάδα της Ρούξι», ένα σύνολο με πράσινες φανέλες που έμοιαζε αήττητο και έβαζε το βόλεϊ σε περισσότερα σπίτια. Το έκανε κατανοητό η Ντουμιτρέσκου με τρόπο που ίσως δεν το επεδίωξε ποτέ, αλλά εξελίχθηκε σε μια απτή πραγματικότητα.
Οπως βελτίωσε και την Εθνική, ένα δυνατό σύνολο με τις αδελφές Γκαραγκούνη, την Ιορδανίδου και τις άλλες αθλήτριες. Ηταν μέλος μιας καλής γενιάς και απόλυτα φυσιολογικά ο Παναθηναϊκός, χρόνια μετά, απέσυρε τη φανέλα με το Νο 9 της Ρούξι. Πρόσφερε πολλά, γιόρτασε τίτλους και δεκάδες χιλιάδες θεατές πριν από ποδοσφαιρικό αγώνα την είχαν αποθεώσει όταν το πράσινο βόλεϊ εμφανίστηκε στο ΟΑΚΑ.
Η Ρούξι Ντουμιτρέσκου ήταν ένα σημαντικό κομμάτι (και) του ελληνικού γυναικείου βόλεϊ. Δύσκολα θα ξεχαστεί. Αλλά ίσως και ο ΠΑΟ να μην ξεχάσει τον μικρό της γιο, το παιδί που έφερε στον κόσμο η άλλοτε αθλήτρια με πατέρα τον επίσης αλησμόνητο Αλέξανδρο Νικολαΐδη. Κάποιες φορές η μοίρα παραείναι σκληρή…














