Δίχως να κοιτάζει πίσω…

Μήνα δεν έχει συμπληρώσει ακόμη στην Ελλάδα. Θα το κάνει την Κυριακή, στην πρεμιέρα των play offs. Παρά ταύτα σε αυτές τις είκοσι μέρες και κάτι, ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ δίνει την αίσθηση ότι ήδη κατάφερε κάτι ακατόρθωτο. Οχι, γιατί δεν υπήρχαν οι πιθανότητες ώστε ο Ολυμπιακός σήμερα να είναι ξανά στη μάχη της κατάκτησης του πρωταθλήματος έχοντας ανοιχτή και την πόρτα της Ευρώπης. Κυρίως διότι ελάχιστοι πίστευαν σε μια τέτοια εξέλιξη εκείνο το βράδυ της 4ης Φεβρουαρίου όταν με τον Κάρλος Καρβαλιάλ στον πάγκο, οι Ερυθρόλευκοι έχαναν από τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο και έμεναν στο μείον εννέα από την κορυφή της Super League.

Πήρε εκείνο το βράδυ μια σειρά από αποφάσεις ο Βαγγέλης Μαρινάκης. Πρώτα με την «επιστράτευση» του Ντάρκο Κοβάσεβιτς και του Κριστιάν Καρεμπέ και έπειτα με τη «ζαριά» της αλλαγής προπονητή ποντάροντας σε κάποιον που αν μη τι άλλο αποδεδειγμένα είχε κάνει ξανά μια τέτοια δουλειά. Και σήμερα ομολογουμένως πρέπει να νιώθει περισσότερο δικαιωμένος από τον καθένα. Πίστεψε εκείνος πρώτος από όλους ότι «γίνεται». Και έχτισε ένα περιβάλλον γύρω από την ομάδα με την ίδια πίστη. Ανθρώπους καταρτισμένους που δεν σκέφτηκαν ούτε μια στιγμή να κοιτάξουν πίσω. Μόνο μπροστά…

Νωρίτερα ο πρόεδρος του Ολυμπιακού ήταν εκείνος που πήρε την απόφαση να φτάσουν οι Ερυθρόλευκοι ως το CAS για την υπόθεση Χουάνκαρ. Μια ιστορία που μόλις πριν από μερικά 24ωρα έφερε πίσω έναν βαθμό που είχε κατακτηθεί στον αγωνιστικό χώρο. Κάπως έτσι στις πέντε τελευταίες αγωνιστικές της Super League οι Πειραιώτες βρέθηκαν με 16 βαθμούς στον λογαριασμό τους. Και κυρίως; Ξανά με εκείνη την αίσθηση πως όλα μπορεί να συμβούν.

Σήμερα ξημέρωσε έπειτα από καιρό μια μέρα που οι Ερυθρόλευκοι κάνουν λογαριασμό και λένε, πως είναι ξανά στο χέρι τους. Και αυτό είναι από μόνο του ένα πολύ μεγάλο επίτευγμα. Μόνο που δεν πρέπει να πέσουν στην παγίδα. Πρέπει απλά να συνεχίσουν δίχως να κοιτάζουν πίσω. Ο λογαριασμός έρχεται πάντα στο τέλος.