Οταν το σώμα γίνεται η τέχνη της διαμαρτυρίας

Ο Γκίντερ Μπρους, εμπνευστής του ριζοσπαστικού καλλιτεχνικού κινήματος «Βιεννέζικος ακτιβισμός», δεν μένει πια σε αυτόν τον σουρεαλιστικό κόσμο, τις εκδοχές του οποίου αποτύπωσε πολλές φορές με την τέχνη του. Οπως έγινε γνωστό πρόσφατα από το μουσείο Kunsthaus Bregenz, όπου φιλοξενείται την περίοδο αυτή έκθεση αφιερωμένη στον ίδιο, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών στις 10 Φεβρουαρίου στο Γκρατς της Αυστρίας.

Το ναζιστικό παρελθόν της πατρίδας του βάραινε τους ώμους του Μπρους και χρησιμοποιώντας το γυμνό φυσικό σώμα του και τις εκκρίσεις του ως καμβά ανατρεπτικής δημιουργίας προσπάθησε τη δεκαετία του 1960 να συντρίψει την αστική ευγένεια της χώρας που αρνιόταν τον ρόλο της στην πολεμική μηχανή του Χίτλερ και το Ολοκαύτωμα. Συμμάχους του στο έργο αυτό είχε επίσης τους Χέρμαν Νιτς, Ρούντολφ Σβαρζκόγκλερ και Οτο Μούεχλ, μέλη της ακτιβιστικής κολεκτίβας, οι οποίοι είχαν δεσμευτεί να δημιουργούν τέχνη που αντιστέκεται στην εμπορευματοποίηση.

Στις έξι δεκαετίες της καριέρας του, ο Μπρους παρήγαγε εκατοντάδες έργα ως ζωγράφος, γραφίστας, πειραματικός σκηνοθέτης και ποιητής, ερεθίζοντας τα συντηρητικά ήθη της γενέτειράς του που τον συνέλαβε αρκετές φορές. Μάλιστα, καταδικάστηκε σε έξι μήνες φυλάκισης για υποβάθμιση των κρατικών συμβόλων, ποινή που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τη χώρα το 1969. Μια από τις πιο αξιοσημείωτες παραστάσεις του Μπρους ήταν όταν διέσχισε τη Βιέννη με το σώμα του βαμμένο λευκό και διχοτομημένο από μια οδοντωτή μαύρη γραμμή (φωτογραφία δεξιά).