Πώς θα μείνει εκτός Ευρωμπάσκετ;

Ας είμαστε ρεαλιστές: αν η εθνική ομάδα του μπάσκετ έχει στόχους και θέλει να κάνει ένα σοβαρό βήμα προκειμένου να πορευτεί ξανά στη λεωφόρο της δόξας, αυτά τα ματς των προκριματικών πρέπει να τα αντιμετωπίζει με προσοχή μεν, δίχως να τα μεγαλοποιεί δε. Γιατί πολύ απλά τα εμπόδια είναι χαμηλά. Προσέξτε τι συμβαίνει στο άθλημα ώστε να το αντιληφθούν και οι λιγότερο… υποψιασμένοι: καταρτίστηκαν προκριματικοί όμιλοι για το Ευρωμπάσκετ του ’25 και από τις 32 ομάδες θα περάσουν στην τελική φάση οι 24. Με τον όμιλο της Εθνικής να δίνει το εισιτήριο σε τρεις από τις τέσσερις ομάδες! Και να θέλεις, που λέει ο λόγος, πώς θα μείνεις εκτός νυμφώνος; Ελλάδα, Τσεχία, Μεγάλη Βρετανία και Ολλανδία το γκρουπ, οπότε ο τέταρτος θα μοιάζει με αυτόν που κάθεται σε ένα τραπέζι και δεν βλέπει πως ο βαθμός εξυπνάδας του υπολείπεται των άλλων…

Επί της ουσίας και για να προσεγγίζουμε τα σωστά δεδομένα: το «δύο στα δύο» που έκανε η Εθνική συνιστά αναντίρρητα καλή αρχή για τον Βασίλη Σπανούλη. Επιτρέπει στον προπονητή να έχει το κεφάλι του ήσυχο για τη συνέχεια, να κάνει αλλαγές αφήνοντας εκτός του δεύτερου ματς τον (νατουραλιζέ) Γουόκαπ αποφασίζοντας rotation, να δίνει χρόνο και χώρο σε παιδιά που καλούνται να τον βγάλουν ασπροπρόσωπο.

Τέτοιος παίκτης είναι ο Τολιόπουλος που αγωνίστηκε και έμοιαζε με… Γκάλη απέναντι στους αντιπάλους και έμοιαζε με μύγα μέσα στο γάλα στο ρόστερ της Εθνικής, πάντα σε επίπεδο επαφής με το καλάθι. Ο Μωραΐτης, του σχεδόν μηδαμινού χρόνου παρουσίας στον Παναθηναϊκό, ένιωσε ξανά σπουδαίος με 30′ στο παρκέ, όπως και ο Λούντζης που έμεινε πίσω στην ερυθρόλευκη ιεραρχία αλλά στην Ολλανδία έπαιξε 24′. Θα τους δούμε ξανά αυτούς ως πρώτα βιολιά; Κάποιοι θα συνεχίσουν, ορισμένοι θα χάσουν έδαφος. Συμβαίνει παντού και πάντα όταν μιλάμε για τις εξαιρέσεις και τέτοια ματς σε μια προκριματική διαδικασία που προκρίνονται τρεις στους τέσσερις, ακριβώς εξαίρεση είναι.

Ψυχραιμία, συνεπώς. Οι διθύραμβοι καλό είναι να παραμείνουν στην άκρη. Δεκτή η αποθέωση προς τον Σπανούλη, αλλά δεν έγινε και κάτι το φοβερό. Απλά μπαίνουν οι βάσεις ώστε να αφήσουμε πίσω ημέρες που θέλει να ξεχάσει η άλλοτε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Η αξία της νίκης έχει να κάνει και με τη δυναμική του αντιπάλου. Ή μήπως δεν είναι απόλυτα ακριβές το συγκεκριμένο;