Ταξιδιάρα ψυχή

Ο μύθος λέει πως ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί δεν ξεκίνησε το ταξίδι του στο ποδόσφαιρο με εισιτήριο πρώτης θέσης, απευθείας για… σέντερ φορ. Το αξιόπιστο αριστερό του πόδι, οι μεγάλες του φυσικές αντοχές και η σήμα-κατατεθέν ταχύτητα τον έστειλαν από μικρό παιδί στον αριστερό διάδρομο με εκείνη την «μπακ-χαφ» διπλή ιδιότητα να τον καθιστά μια χαρά σημαντικό, αλλά σίγουρα όχι και ξεχωριστό, κρίκο στην αλυσίδα της άσημης Ρασίνγκ Καζαμπλάνκα.

Ενας προπονητής του, στο εφηβικό, ήταν που του άλλαξε ταυτότητα, καταλαβαίνοντας πως το πιο σημαντικό στοιχείο στο παιχνίδι του είναι η αντίδραση, το χάρισμα στη «μια επαφή». Και εκείνος ήταν που τελικά τον έπεισε πως ο ρόλος που του ταιριάζει φοράει το «9» στην πλάτη της φανέλας και βγάζει το… ψωμί του ταρακουνώντας τα αντίπαλα δίχτυα. Τι κρίμα που δεν ήξερε το όνομά του ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ για να του στείλει λουλούδια πρωί-πρωί την Παρασκευή. Στο πρώτο ξημέρωμα έπειτα από καιρό που το μεγάλο λιμάνι του Πειραιά ένιωθε τον αέρα ξανά τόσο ευχάριστα διαφορετικό.

Απαραίτητη σημείωση: Δεν τελείωσε κάποια δουλειά ο Ολυμπιακός το βράδυ της Πέμπτης, με αντίπαλο τη Φερεντσβάρος. Νίκησε με 1-0 χάρη στο γκολ του Αγιούμπ Ελ Κααμπί και προφανώς πήρε το προβάδισμα ενόψει της ρεβάνς της Βουδαπέστης (22/2, 22:00) απέναντι στους αξιόπιστους Μαγυάρους του Ντέγιαν Στάνκοβιτς. Το εισιτήριο για τους «16» του Europa Conference League προφανώς απαιτεί άλλη τόση προσπάθεια για να μπει στις ερυθρόλευκες αποσκευές. Είναι βέβαιο όμως ότι για τους Πειραιώτες αυτή η νίκη έθεσε ήδη υποψηφιότητα για κάτι μεγαλύτερο, ακόμη και από την ίδια την –ενδεχόμενη– πρόκριση. Διότι έδωσε την εντύπωση πως μπορεί να αποτελέσει μια νέα αφετηρία. Και ξέρετε τι λένε για εκείνους που μόλις πρόλαβαν να επιβιβαστούν σε ένα τρένο; Οτι μπορούν να το εκτιμήσουν μόνο αν πριν έχουν χάσει το προηγούμενο.

Ο 30χρονος φορ από το Μαρόκο δεν ήταν εδώ από τα τέλη Δεκέμβρη ως τις αρχές του Φλεβάρη. Η συμμετοχή με την εθνική ομάδα της χώρας του στο Africa Cup of Nations τον γλίτωσε από το να δει με τα μάτια του, τον ξεκάθαρο εκτροχιασμό με τον οποίο οι Ερυθρόλευκοι απειλήθηκαν στα μισά της αγωνιστικής σεζόν. Διέγνωσε η διοίκηση του club τις πρώτες αρρυθμίες και προχώρησε στην αντικατάσταση του Ντιέγκο Μαρτίνεθ από τον Κάρλος Καρβαλιάλ στο ξεκίνημα του Δεκέμβρη. Με τον πορτογάλο τεχνικό στον πάγκο όμως το πράγμα… ξέφυγε. Ο Ολυμπιακός από την απόσταση μιας νίκης από την κορυφή της Super League, βρέθηκε στο μείον εννέα. Παράλληλα αποκλείστηκε από το Κύπελλο Ελλάδας – στη διαδικασία των πέναλτι από τον Παναθηναϊκό. Και ήταν πραγματικά γενναία η απόφαση του οργανισμού να προχωρήσει σε μια ακόμη αλλαγή προπονητή. Αυτή που έφερε προ ημερών στα μέρη μας τον πολύ Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.

Ηταν το ντεμπούτο του την Πέμπτη, στο πρώτο ματς που το «Γ. Καραϊσκάκης» άναβε και τα μεγάλα φώτα στις κερκίδες του για να υποδεχθεί έπειτα από 102 βράδια το κοινό του. Είχε μεγάλη σημασία να πάνε όλα καλά. Και πήγαν. Με τον Βάσκο να κάνει τα «πολλά» και τον Μαροκινό εκείνο που ξέρει καλύτερα από όλα: Να βάζει την μπάλα γκολ. Το 14ο φετινό του με τον Ολυμπιακό σε σύνολο 28 συμμετοχών σε όλες τις διοργανώσεις και αυτή η πράξη επιβεβαιώνει από μόνη της, την προσφορά του. Και το 6ο του ευρωπαϊκό γκολ φέτος στο Φάληρο, σε ισάριθμα ματς, σε ακολουθία δεν είχε ποτέ άλλος κανείς σέντερ φορ με τα σύνορα ανοιχτά.

Εβαλε δύο με την Τσουκαρίτσκι (24/8) στο ματς που εν πολλοίς έδωσε την πρόκριση για τους ομίλους του Europa League. Εβαλε άλλα δύο στην ήττα (2-3) από τη Φράιμπουργκ. Σκόραρε με την Μπάτσκα Τοπόλα (5-2) στο ματς που έστειλε τον Ολυμπιακό στα play offs του Conference League. Και προχθές συνέχισε από εκεί που είχε σταματήσει τον Δεκέμβρη. Ως εδώ του γλίτωσαν μόνο η Γουέστ Χαμ και με έναν τρόπο η Γκενκ στο ντεμπούτο – είχε αγωνιστεί μόλις 14 λεπτά. Εκείνα όμως ήταν βράδια που καθάρισε για τον Ολυμπιακό ο Κώστας Φορτούνης. Εναλλάξ την κρατούν ως τώρα τη βάρδια.

Φυσικά ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί είναι σεσημασμένος σκόρερ. Το επιβεβαιώνουν τα 108 γκολ σε 210 ματς καριέρας σε συλλογικό επίπεδο και άλλα 22 σε 43 αναμετρήσεις με το εθνόσημο του Μαρόκου: 130 σε 253 ματς είναι κάτι σε ένα γκολ κάθε δύο παιχνίδια. Οχι για μια χρονιά, αλλά για μια καριέρα.  Εκείνη που τον έβγαλε από το Μαρόκο (Ρασίνγκ Καζαμπλάνκα, Μπερκάν) για την Κίνα (συμπαίκτης του Χαβιέ Μασεράνο και του Εζεκιέλ Λαβέτσι στη Χεμπέι Τσάινα Φόρτσιουν). Που τον έστειλε πίσω στην πατρίδα του για την Ουιντάντ ως ότου να του ανοίξει την πόρτα της Τουρκίας για τη Χατάισπορ. Η ίδια που πριν από έναν χρόνο (1/3/2023) του έβγαλε εισιτήριο για την Ντόχα του Κατάρ και την Αλ Σαντ.

Ποδόσφαιρο σε τρεις διαφορετικές ηπείρους με διαβατήριο εκείνη τη μια επαφή μπρος σην αντίπαλη εστία. Την τέχνη του γκολ. Μια ταξιδιάρα ψυχή, κάτι σε νομάς του football, που αν είσαι αμυντικός απαγορεύεται να τη χάσεις από τα μάτια σου: Διότι θα την ξαναδείς στα δίχτυα (σου). Μήπως ήρθε η ώρα βεβαίως και για ένα ευρωπαϊκό γκολ εκτός έδρας για να ανοίξει και αυτός ο λογαριασμός; Ποιος ξέρει. Το σίγουρο είναι ότι οι φίλοι του Ολυμπιακού πολύ θα το εκτιμήσουν να τον δουν ξανά την Πέμπτη να τιμωρεί την ομάδα του Ντέγιαν Στάνκοβιτς. Και μαζί το ελληνικό ποδόσφαιρο που τόσο θα ήθελε στην κλήρωση για τους «16» του Conference League, πέρα από τον ΠΑΟΚ που έχει εξασφαλισμένη θέση δύο μήνες τώρα, να είναι εκεί και οι Πειραιώτες…