Ο Ντάρκο, ο «Ντέκι» και τα παιδιά του πολέμου

Εκείνο το πρωί της 9ης Ιουλίου 2012, η έγκυρη «Zurnal» άναψε τη σπίθα: Επικαλούμενη αποκλειστικές πληροφορίες παρουσίαζε ένα ρεπορτάζ σύμφωνα με το οποίο ο πολύς Ντέγιαν Στάνκοβιτς ήταν έτοιμος να αφήσει το Μιλάνο και την Ιντερ έπειτα από οκτώμισι χρόνια και περισσότερες από 300 συμμετοχές για χατίρι του Ολυμπιακού. «Του τηλεφώνησε ο αθλητικός διευθυντής του club Ντάρκο Κοβάσεβιτς» έγραψαν οι Σέρβοι προκαλώντας μια μικρή μεταγραφική «θερμοπληξία» στα μέρη μας – που ως γνωστόν άλλο που δεν θέλουμε. Πού να ήξεραν όμως ότι για να μπορέσουν τελικά να βάλουν στην ίδια πρόταση τον Ντάρκο, τον «Ντέκι» και τον Ολυμπιακό θα έπρεπε να περιμένουν ακριβώς 4.238 ημέρες. Ως το βράδυ της Πέμπτης (15/2, 19:45) όταν πίσω από τις κουίντες της αναμέτρησης των Ερυθρόλευκων με τη Φερεντσβάρος για τα play offs του Europa Conference League θα ζωντανέψει μια παλιά (και σπουδαία) ιστορία…

Τριάντα χρόνια φίλοι ο Ντάρκο Κοβάσεβιτς και ο Ντέγιαν Στάνκοβιτς. Και αν και τους χωρίζουν πέντε χρόνια στην ηλικία, μια ποδοσφαιρική ζωή μαζί: Συμπαίκτες στον Ερυθρό Αστέρα (1994-1996) υπό τις οδηγίες του Λιούπκο Πέτροβιτς (διετέλεσε προπονητής και του Ολυμπιακού). Συμπαίκτες για την ενωμένη Γιουγκοσλαβία (1997-2002). Μαζί για ένα φεγγάρι και στη Ρώμη για λογαριασμό της Λάτσιο (2001-2002). Πλάι – πλάι και στην πρώτη εθνική ομάδα της Σερβίας. Μαζί στο Μουντιάλ της Γαλλίας (1998). Μαζί στο Euro 2000 που φιλοξένησαν από κοινού Βέλγιο και Ολλανδία. Ηταν εκεί ο Ντάρκο, όταν ο Ντέγιαν έκανε το ντεμπούτο του με το εθνόσημο στο φιλικό της Γιουγκοσλαβίας με τη Νότια Κορέα (22/4/1998). Ηταν εκεί ο Ντέγιαν, όταν ο Ντάρκο το αποχαιρετούσε (Σερβία – Νορβηγία, 31/3/2004). Είναι εκεί και οι δύο σε φωτογραφίες που αν και το χρώμα τους ξεφτίζει, ακόμη απαθανατίζουν την ίδια την ιστορία μιας κορυφαίας ποδοσφαιρικής σχολής. Μαζί με τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, τον Μάρκος Πάντελιτς και τα άλλα μέλη της ευλογημένης Gen-X γενιάς του Βελιγραδίου. Τα περίφημα παιδιά του πολέμου που το ποδόσφαιρο τους άνοιξε την πόρτα.

Και ο τρίτος της παρέας

Ο Κοβάσεβιτς γεννημένος το 1973 στο Κόβιν. Ο Στάνκοβιτς το 1978 στο Ζέμουν. Τις δύο πόλεις χωρίζουν ακριβώς 78 χιλιόμετρα. Συναντήθηκαν στη «μέση». Ακριβώς στην πόρτα του θρυλικού «Μαρακανά». Και από τότε το μόνο βέβαιο είναι πως δεν έχουν βαρεθεί να βλέπουν τα βήματά τους να ταιριάζουν στο ίδιο μονοπάτι. Αμ το άλλο; Ο Ντάρκο που μόλις επέστρεψε στο δεύτερο σπίτι του, τον Ολυμπιακό, ανοίγοντας την τρίτη του θητεία ως υψηλόβαθμο στέλεχος του ποδοσφαιρικού οργανογράμματος, έμαθε για τα καλά και τον… γιο: Τον Αλεξάνταρ Στάνκοβιτς που ήδη λογίζεται και υπολογίζεται ως next big thing του σέρβικου ποδοσφαίρου. Είναι μόλις 18 και αρχηγός της U-19 ομάδας της Ιντερ που την Τετάρτη αντιμετώπισε  στο Καραϊσκάκη τον αντίστοιχο Ολυμπιακό για μια θέση στους «16» του Youth League. Ηταν 15 όταν ο Κοβάσεβιτς σαν τεχνικός διευθυντής της εθνικής ομάδας της Σερβίας του προσέφερε για πρώτη φορά την ευκαιρία να φορέσει και εκείνος το εθνόσημο (με την εθνική Παίδων της χώρας)!

Αλλο η φιλία, άλλο…

Φυσικά –και– στο ποδόσφαιρο άλλο οι φιλίες και άλλο η δουλειά. Και ο Ντάρκο με τον Ντέκι από Πέμπτη σε Πέμπτη θα βρεθούν δύο φορές απέναντι για τα καλά. Επιθυμεί διακαώς την πρόκριση στους «16» του Conference League ο Ολυμπιακός αναζητώντας μια δεύτερη αφετηρία –αλλά και ευκαιρία– μέσα σε μια σεζόν που λίγα πράγματα του πάνε καλά. Θέλει με κάθε τρόπο ο Στάνκοβιτς το εισιτήριο για λογαριασμό της Φερεντσβάρος καθώς δεν κρύβει ότι τα όνειρά του στους πάγκους είναι πολύ μεγαλύτερα και για να τα πετύχει με ένα τέτοιο αουτσάιντερ σίγουρα χρειάζεται κάτι «μεγάλο» στην Ευρώπη. Τα είπε άλλωστε δημόσια πριν από λίγες εβδομάδες ο πρόεδρος της ουγγρικής ομάδας, Γκαμπόρ Κουμπάτοφ: «Θέλει να γίνει προπονητής της Ιντερ. Και για να το πετύχει σκοπεύει να νικήσει με κάθε κόστος. Δεν είναι τυχαίο ότι συμφωνήσαμε μαζί του στο οικονομικό μόλις σε δέκα λεπτά. Το μόνο που μου είπε ήταν να του δώσω την ομάδα». Ο Στάνκοβιτς είναι στους πάγκους από το 2014 όταν και κρέμασε τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια έπειτα από 15 χρόνια καριέρας στην Ιταλία (Λάτσιο, Ιντερ). Και ανέβηκε με υπομονή όλα τα σκαλοπάτια. Βοηθός στην Ουντινέζε, στις υποδομές της Ιντερ, πρώτος προπονητής στον Ερυθρό Αστέρα κατακτώντας τρία πρωταθλήματα και δύο νταμπλ στην τριετία 2019-2022. Με ένα σύντομο πέρασμα πέρσι από τον πάγκο της ταλαιπωρημένης Σαμπντόρια. Και εδώ και μερικούς μήνες στην όμορφη Βουδαπέστη.