Η παρακαταθήκη {LF}του Γιούργκεν Κλοπ

Κόνορ Μπράντλεϊ: το σύμβολο της νέας εποχής που ξημερώνει στο Ανφιλντ, παρακαταθήκη του απερχόμενου Γιούργκεν Κλοπ.

Είκοσι ετών, μόλις δύο συμμετοχές ως βασικός της Λίβερπουλ σε αγώνες της Πρέμιερ Λιγκ και ήδη αστέρι στο μεγάλο λιμάνι.

Με βορειοϊρλανδικό αίμα στις φλέβες του, έφτασε στην ακαδημία της Λίβερπουλ στα 15 του και έναν χρόνο αργότερα υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Εκανε το ντεμπούτο του με την κόκκινη φανέλα σε ματς του Λιγκ Καπ πριν από τρία χρόνια και έγινε ο πρώτος παίκτης από τη Βόρεια Ιρλανδία που εκπροσώπησε τη Λίβερπουλ σε επίσημο παιχνίδι μετά τον Σάμι Σμιθ το 1954. Τον επόμενο χρόνο πήγε στην Μπόλτον για να μαζέψει εμπειρία στα γήπεδα της τρίτης κατηγορίας.

Δεν δίστασε

Το καλοκαίρι ο Κλοπ και οι συνεργάτες του δέχονταν πιέσεις για να φέρουν στο Ανφιλντ δεξί μπακ που θα καλύπτει τον Αλεξάντερ-Αρνολντ. Ο Γερμανός απάντησε «αρνητικά», έχοντας στο πίσω μέρος του κεφαλιού άλλα σχέδια.

Ο Μπράντλεϊ επέστρεψε στην έδρα του και περίμενε την ευκαιρία. Αυτή ήρθε με τον τραυματισμό του Αλεξάντερ-Αρνολντ και ο Κλοπ δεν δίστασε λεπτό. Τον εμπιστεύτηκε σε κρίσιμα παιχνίδια, στους ημιτελικούς του Λιγκ Καπ με τη Φούλαμ, αλλά και στο ντέρμπι με την Τσέλσι. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Γκολ και δύο ασίστ στο ντέρμπι με τους Μπλε και συνολικά πέντε τελικές πάσες. Στο τελευταίο ματς με την Τσέλσι ο Αλεξάντερ-Αρνολντ ήταν διαθέσιμος αλλά ο Κλοπ έδωσε φανέλα βασικού στον νεαρό, δείχνοντάς του με τον πιο έμπρακτο τρόπο πόσο πολύ τον εμπιστεύεται. Και ο Μπράντλεϊ του το ανταπέδωσε με τον τίτλο του κορυφαίου παίκτη του αγώνα, σε μία αξέχαστη βραδιά στην οποία ουσιαστικά μονομάχησαν δύο σχολές, της κουλτούρας των πανάκριβων μεταγραφών (Τσέλσι) με αυτή της ανάδειξης ταλέντων από την ακαδημία (Λίβερπουλ).

«Ονειρο»

Ο Μπράντλεϊ είχε στο πλευρό του δύο ισχυρούς συμμάχους στην εξέλιξή του. «Στο αριστερό μου αφτί είχα τον Πεπ Λάιντερς και στο δεξί τον Βίτορ Μάτος. Θυμάμαι τον Πεπ που καθόταν στο γραφείο και μου έλεγε πως βάζει και τα δύο χέρια του στη φωτιά. Τον αγάπησα από τις πρώτες ημέρες και δεν χρειαζόταν να με πείσουν», αποκάλυψε ο Κλοπ για τις πιέσεις που δεχόταν από τους στενούς συνεργάτες του για να εμπιστευτεί τον Μπράντλεϊ.

«Νιώθω σαν να ζω σε όνειρο. Είναι απίστευτο. Δεν ήξερα πώς να πανηγυρίσω στο γκολ. Πήγα στο κόρνερ και έπεσα στα γόνατα», έλεγε μετά το ματς ο χαμογελαστός Βορειοϊρλανδός που έκανε όλους τους σχολιαστές να μιλούν με τα καλύτερα λόγια για την απόδοσή του. Ο Μπράντλεϊ ήταν εντυπωσιακός τόσο στα ανασταλτικά του καθήκοντα εξουδετερώνοντας τον πολύπειρο Στέρλινγκ, όσο και στα επιθετικά του, ενώ η σοβαρότητα που έδειξε στο παιχνίδι του εντυπωσίασε ακόμα και τον Κλοπ. Οταν αποσύρθηκε στον πάγκο ο κόσμος φώναζε ρυθμικά το όνομα του νεαρού. «Ηταν σουρεαλιστικό», λέει ο Μπράντλεϊ: «Υποστηρίζω αυτή την ομάδα από τα πέντε μου χρόνια και προέρχομαι από την ακαδημία της, έτσι το να ακούς τους φιλάθλους να τραγουδούν το όνομά σου είναι σουρεαλιστικό. Είμαι ευγνώμων για την υποστήριξη».

Ερωτηματικό

Οι εντυπωσιακές εμφανίσεις του νεαρού προκαλούν ωστόσο πονοκέφαλο στον Κλοπ. Την Κυριακή η Λίβερπουλ πηγαίνει στο Εμιρέιτς για να αναμετρηθεί με την Αρσεναλ σε ένα ματς που το αποτέλεσμά του θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της Πρέμιερ Λιγκ. Το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσει να εμπιστεύεται τον Μπράντλεϊ που βρίσκεται σε καταπληκτική κατάσταση ή θα επαναφέρει βασικό τον Αλεξάντερ-Αρνολντ. Υπάρχει βέβαια και η προοπτική να χρησιμοποιήσει και τους δύο μετατοπίζοντας τον Αλεξάντερ-Αρνολντ στη μεσαία γραμμή, από την οποία όμως θα πρέπει να θυσιάσει έναν από τους ΜακΚάλιστερ, Τζόουνς με τον τελευταίο όμως να στέλνει μήνυμα στον προπονητή του πως «ήρθε η ώρα να παίξω καθοριστικό ρόλο στη Λίβερπουλ».