Ποιος φοβάται {LF}τα πράσινα γιλέκα;

Είναι η ιστορία ενός παραδόξου, ενός αδιεξόδου και ενός θυμού που μεγαλώνει και κάνει τη γαλλική κυβέρνηση να τρέμει.

Από την περασμένη Δευτέρα οι αγρότες αποκλείουν όλο και περισσότερους δρόμους σε όλη τη Γαλλία. Μια 35χρονη και η 12χρονη κόρη της έχασαν τη ζωή τους σε ατύχημα στο περιθώριο κινητοποίησης και από τοτε μεγαλωνει ο θυμός. Εκτός από τους αγρότες, στν δρόμο τώρα κατεβαίνουν οι ψαράδες, οι οδηγοί φορτηγών και οι ταξιτζήδες. Τι ζητούν; Λιγότερη γραφειοκρατία, αλλά πάνω από όλα περισσότερα έσοδα. Σύμφωνα με το INSEE, το γαλλικό ινστιτούτο στατιστικών, το μέσο εισόδημα ενός αγρότη είναι 1.800 ευρώ μεικτά τον μήνα για 55 ώρες εργασίας την εβδομάδα. Και αυτός είναι ένας μέσος όρος. «Οσοι έχουν πρόβατα λαμβάνουν μόλις 700 ευρώ τον μήνα, δηλαδή 40% λιγότερα από ό,τι πριν από 30 χρόνια» εξηγεί ο Arnaud Gaillot, πρόεδρος των νέων αγροτών. Ενας στους 5 αγρότες ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.

Και αυτό είναι το παράδοξο. Διότι η Γαλλία είναι η μεγαλύτερη αγροτική δύναμη στην Ευρώπη και επομένως είναι ο πρώτος δικαιούχος των ευρωπαϊκών κονδυλίων, με 9 δισ. ευρώ κάθε χρόνο.

Πώς είναι δυνατόν; Εδώ προκύπτει το αδιέξοδο. Στα χωράφια υπάρχει μόνο ένας νόμος: αυτού του καιρού. Με παγετό, ξηρασία και πλημμύρες, η συγκομιδή είναι αβέβαιη. Σε αυτό, προσθέτουμε τις διακυμάνσεις των αγορών που συνδέονται με τους πολέμους. Τέλος, η τοπική παραγωγή δεν πληρώνεται με το σωστό τίμημα όταν έχει να κάνει με μεγάλες βιομηχανίες. «Το κόστος παραγωγής 1.000 λίτρων γάλακτος είναι 490 ευρώ και η τιμή αγοράς από τους παραγωγούς είναι… 400 ευρώ» λέει ο Arnaud Gaillot, ο οποίος, όπως και οι συνάδελφοί του, ζητεί δικαιοσύνη και δεν αποκλείει την ευθύνη του καταναλωτή. Εάν το 82% των Γάλλων υποστηρίζει το κίνημα των αγροτών, μόνο το 20% είναι έτοιμο να πληρώσει περισσότερα για αυτό. Αντιμέτωποι με τις αυξανόμενες τιμές, οι Γάλλοι αγοράζουν τα πάντα στο σουπερμάρκετ: κρέας, ψάρι, φρούτα και λαχανικά από το εξωτερικό.

Το αποτέλεσμα: Τα αγροκτήματα ερημώνουν. Υπάρχουν 400.000 αγρότες στη Γαλλία σήμερα, ενώ ήταν 1,6 εκατομμύρια πριν από 40 χρόνια. Αυτό το αδιέξοδο κλονίζει την κυβέρνηση, η οποία ζει με τον εφιάλτη να ζωντανέψουν τα Κίτρινα Γιλέκα και δείχνει ανοχή. Αφήνει όλες αυτές τις κινητοποιήσεις να εκραγούν και τα αιτήματα να ακουστούν και ανοίγει διάλογο. Δόθηκε η εντολή στην αστυνομία να μην εμποδίσει τις κινητοποιήσεις, να αφήσει τους αγρότες να κλείνουν αυτοκινητόδρομους, τους στρατηγικούς άξονες και να βάλουν τα ΜΑΤ να συνοδεύουν τα τρακτέρ αντί να τα σταματήσουν. Σε κάθε άλλη συγκέντρωση θα ήταν πολύ πιο βίαιη η αντίδραση της αστυνομίας. Και αφού δεν μπορεί να δώσει λύσεις, κατηγορεί τις ευρωπαϊκες εντολές για αυτό. Είναι ασφαλώς δύσκολη δοκιμασία για τον νεαρό πρωθυπουργό Gabriel Attal, ο οποίος είπε αμέσως στους αγρότες ότι δεν γνώριζε καλά τον φάκελο αλλά ήθελε να τους βοηθήσει. Είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να βρει η εξουσία για να αντιμετωπίσει το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λε Πεν που κερδίζει έδαφος στις διαδηλώσεις και στα γκάλοπ.

Ωστόσο, δεν φτάνει στους αγρότες, οι οποίοι κινδυνεύουν να σκληρύνουν το κίνημα για να ακουστούν μέχρι την Ινδία, όπου ο Εμανουέλ Μακρόν βρίσκεται από χθες για επίσκεψη εργασίας.

Χθες (Παρασκευή) ο γάλλος πρωθυπουργός Γκαμπριέλ Ατάλ αποφάσισε να βάλει τα δυνατά του, επικοινωνιακά, πηγαίνοντας στα μπλόκα για να κάνει τις ανακοινώσεις του. Και βεβαίως υποσχέθηκε περισσότερη βοήθεια στους αγρότες, λιγότερη γραφειοκρατία και σκληρή διαπραγμάτευση στις Βρυξέλλες. Αλλά το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Θα μπορέσει να στείλει τους αγρότες πίσω στα χωράφια τους; Δύσκολο.