Πολιτισμός, περιφέρεια και υπερβολές

Παρακολουθώ εδώ και μέρες τις ανταποκρίσεις της κρατικής τηλεόρασης από διαφορετικά μέρη της Ελλάδας.

Κίνηση σωστή καταρχάς, που ανταποκρίνεται στη λογική ότι «Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα» (που δεν είναι).

Από αυτό το σημείο, ωστόσο, μέχρι τη διόγκωση εντυπώσεων ότι σε κάθε περιφέρεια, νομό και δήμο τελείται σχεδόν κοσμογονία στον τομέα του πολιτισμού, μας χωρίζει άβυσσος. Κάπου είδα ότι σε ελληνικό νησί αναμένονται δέκα σημαντικές παραστάσεις μέχρι το τέλος της σεζόν και αλλού μία «εγκατάσταση» με φολκλορικό περιεχόμενο που ξεδιπλωνόταν στα σκαλιά μιας οικίας.

Θα υπερθεμάτιζα από τους πρώτους ότι ναι, υπάρχει, μία κρυμμένη Ελλάδα που περιμένει να την ανακαλύψουμε – και πρέπει να την ανακαλύψουμε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι στο όνομα της πανεθνικής κάλυψης πρέπει να εξισώνεται η ποιότητα και το ύφος κάθε πολιτιστικής πρωτοβουλίας.

Ας πούμε πως συμβαίνουν και λιγότερο σύνθετα δρώμενα στην περιφέρεια που βοηθούν τους κατοίκους να διασκεδάσουν, να χαλαρώσουν και να αποφορτιστούν. Αυτό αρκεί.