Η εκδίκηση της ειρωνείας

Η ειρωνεία έμοιαζε σαν να ήθελε να πάρει τη ρεβάνς από τον Ζοσέ Μουρίνιο για τα τόσα χρόνια που την ταλαιπώρησε μπροστά σε κάμερες και μικρόφωνα.

Με διαφορά δώδεκα ωρών ανακοινώθηκε πως ο Πεπ Γκουαρντιόλα αναδείχτηκε κορυφαίος προπονητής στον κόσμο και στη συνέχεια η απόλυση από τη Ρόμα του άλλοτε Special One και νέμεση του Καταλανού.

Οσο εξίταρε τη φαντασία η αναμέτρηση του Λιονέλ Μέσι με τον Κριστιάνο Ρονάλντο στα χρυσά χρόνια των clasicos, άλλο τόσο προκαλούσε το κοινό ποδοσφαιρικό αίσθημα η αντιπαλότητα του Γκουαρντιόλα με τον Μουρίνιο.

Ο Καταλανός είναι ο προπονητής που έχει βρεθεί τις περισσότερες φορές αντίπαλος στην καριέρα του, 25 συνολικά – με τις Ιντερ, Ρεάλ, Τσέλσι, Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Τότεναμ. Ο Μουρίνιο μετρά 12 ήττες αλλά έχει κερδίσει και μεγάλα ματς που πόνεσαν τον Πεπ, όπως ο ημιτελικός του Τσάμπιονς Λιγκ του 2009/2010 με την Ιντερ και ο τελικός του ισπανικού Κυπέλλου το 2011 με τη Ρεάλ.

Δυστυχώς γι’ αυτόν δεν πρόλαβε το τρένο της εξέλιξης, σε αντίθεση με τον μεγάλο του αντίπαλο. Εμεινε καθηλωμένος στα παλιά τρικ, την ένταση, το αντιποδόσφαιρο, την προκλητική συμπεριφορά. Αλλωστε, αν σήμερα έχει μείνει κάτι από την παλιά αύρα του Ζοσέ είναι το ταλέντο του να διατηρείται πάντα στη δημοσιότητα με τον τρόπο που ξέρει καλύτερος απ’ όλους, τους καβγάδες. Πρόσφατα χαρακτήρισε τον εαυτό του «Χάρι Πότερ», λόγω των απαιτήσεων που είχαν απ’ αυτόν οι φίλαθλοι της τελευταίας του ομάδας, Ρόμα. Ηξερε πως τέτοιες ατάκες θα χρησιμοποιηθούν από τον Τύπο και βέβαια αγνόησε τα στατιστικά του που είναι τα χειρότερα στην καριέρα του.

Ο φίλερις Πορτογάλος κατέβηκε πολύ γρήγορα τα σκαλιά της δόξας, κρατώντας στο δεξί χέρι τις απολύσεις απ’ όλες τις ομάδες που εργάστηκε μετά την Ιντερ, και στο αριστερό τη βαλίτσα με τα 100 εκατ. ευρώ των αποζημιώσεων. Οσοι γνωρίζουν καλά τον Ζοσέ ξέρουν πως θα προτιμούσε η βαλίτσα να ήταν άδεια και να σήκωνε κούπες με αντίπαλο τον Πεπ. Είναι όμως μια επιλογή που δεν υπάρχει στην κονσόλα της καριέρας του – και αυτό τον σκοτώνει ψυχολογικά. Ο Μουρίνιο δεν θεωρείται πια κορυφαίος προπονητής αλλά μια καλτ φιγούρα που συνεχίζει ωστόσο να συγκινεί τα πλήθη. Κυρίως αυτούς που πιστεύουν πως τα παιχνίδια κερδίζονται με τσαμπουκάδες απέναντι στο κατεστημένο που θέλει το κακό των ομάδων τους. Ακόμα και την ταπείνωση από την Μπόντο Γκλιμτ με εκείνο το εξωγήινο 6-1 βρήκε τρόπο να τη φορτώσει στις πλάτες κάποιων άλλων.

Ο Ζοσέ παραμένει μεγάλος, αλλά για τους λάθος λόγους…