Η πρώτη δεκάδα

Ακολουθούν σε αντίστροφη μέτρηση τα 10 πρώτα από τη λίστα των 100 τραγουδιών του «Rolling Stone»

Brandy, «Full Moon» (2002). Pop-infused κομμάτι, δυνατή παραγωγή και ομιχλώδη φωνητικά.

Erykah Badu, «Bag Lady (Cheeba Sac Radio Edit)» (2000). Καυτή τζαζ φωνή, όπου το remix του «Cheeba Sac» του «Bag Lady», η Badu δοκίμασε ευφάνταστα το «Bumpy’s Lament» του Isaac Hayes με τον ίδιο τρόπο που ο Dr. Dre είχε κάνει μήνες νωρίτερα με το «XXXplosive». Η ερμηνεύτρια τραγουδά για όλες τις γυναίκες.

John Legend, «Ordinary People» (2004). Με το λεπτό παίξιμό του στο πιάνο, αφηγείται μια ιστορία αγάπης που έχει περάσει από τη γρήγορη φάση της φαντασίας στην ύπουλη πραγματικότητα. Σαρωτική μπαλάντα αλλά ουδόλως σιροπιαστή.

Alicia Keys, «Fallin’» (2001). Κομμάτι που θα έθετε τα θεμέλια για την καριέρα της Alicia Keys. Στην bluesy R&B μπαλάντα η μουσικός επιδεικνύει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα φωνητικά της.

Frank Ocean, «Thinkin Bout You» (2012). Οταν ο Frank Ocean τραγούδησε για ένα άτομο που ελπίζει ότι «τον σκέφτεται ακόμα», οι τρυφεροί στίχοι του απεικόνιζαν ένα πιθανό διπλό νόημα υπονοώντας την τότε άγνωστη αμφιφυλοφιλία του. Περικλείει δύναμη γραφής και ερμηνείας.

Mariah Carey, «We Belong Together» (2005). Ζεστή R&B μπαλάντα για πιάνο που περιλαμβάνεται στο 10ο στούντιο άλμπουμ της Carey, «The Emancipation of Mimi» που αναβαθμίζεται από το εύρος των πέντε οκτάβων της.

Mary J Blige, «Be Without You» (2005). Το υπερβατικό κομμάτι συνδυάζει τις αισθαντικές ευαισθησίες της και τη βραχνή φωνητική υφή της. Η βασίλισσα της Hip-Hop Soul στον θρόνο της.

Beyoncé, «Dangerously in Love 2» (2003). Λαμπερό πιάνο και αίσθηση επηρεασμένη από το hip-hop που σηματοδότησε τον τότε αναπτυσσόμενο ήχο της Beyonce. Παθιασμένη ερμηνεία και υπενθύμιση της διαχρονικότητάς της.

D’ Angelo, «Untitled (How Does It Feel)» (2000). Βελούδινο αριστούργημα που ώθησε τον ήχο του και σηματοδότησε το νέο του όραμα για τη μουσική. Το groove του τραγουδιού και τα φωνητικά εκτείνονταν πέρα από τον ορίζοντα σαν το έργο ενός ψυχεδελικού Al Green.

Usher, «Confessions Part II» (2004). Ακριβώς όπως το Thriller του Michael Jackson ενέπνευσε μια γενιά ποπ σταρ, από την Beyoncé μέχρι τον Justin Timberlake, το άλμπουμ του Usher ήταν μια οριστική δήλωση των αρχών της δεκαετίας του 2000 ότι η urban μουσική θα μπορούσε να καταλάβει το κέντρο της ποπ. Eθεσε νέα πρότυπα για το R&B του 21ου αιώνα χάρη στο συναισθηματικό του βάθος, τη ζωντανή αφήγηση και την πειστική ερμηνεία του. Το τραγούδι ήταν (και είναι) ο τέλειος συνδυασμός παραγωγής, αφήγησης, μάρκετινγκ, ταλέντου και σύγχρονης τεχνικής.