Αρκεί ένα γκολ για χιλιάδες συναισθήματα

Ημέρες ντέρμπι αυτές που διανύουμε. Με Ολυμπιακός – ΑΕΚ και Αρης – ΠΑΟΚ χθες το βράδυ, με Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός και ΑΕΚ – Αρης την Τετάρτη στο Κύπελλο, με ΑΕΚ – Παναθηναϊκός την ερχόμενη Κυριακή στο πρωτάθλημα και με επαναληπτικούς του Κυπέλλου αμέσως μετά. Γενικά σε όλη την Ευρώπη ήταν – μεταξύ άλλων – και ένα Σαββατοκύριακο Κυπέλλου αυτό που πέρασε. Είδαμε παιχνίδια και στην Αγγλία και στην Ισπανία, είδαμε ματς με γεμάτα γήπεδα, άλλα με σασπένς και άλλα με εύκολες προκρίσεις. Μικρή σημασία έχει. Η μεγάλη εικόνα μας δείχνει πως για ακόμα μια φορά η Ελλάδα έχει μείνει πίσω ποδοσφαιρικά σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Και δεν κάνει τίποτα για να φτιάξει το προϊόν της.

Στην ΕΠΟ επιμένουν να διοργανώνουν έναν θεσμό όπως το Κύπελλο που θα μπορούσαν να του δώσουν μια σαφώς πιο γοητευτική εικόνα με μονά παιχνίδια μέχρι «βαθιά» στον θεσμό, αλλά δεν το κάνουν. Επιμένοντας σε ένα σύστημα που δεν το συναντάμε σχεδόν πουθενά, δηλαδή με διπλά παιχνίδια. Μάλλον… τυχεροί είμαστε, εφέτος υπάρχουν ντέρμπι και θα υπάρχει και πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Αλλά βλέποντας το Σαββατοκύριακο που πέρασε ορισμένες από τις μικρότερες ομάδες σε Ισπανία και Αγγλία να γεμίζουν τα γήπεδά τους και να περιμένουν μεγάλες ομάδες των χωρών τους, η αλήθεια είναι ότι ζηλέψαμε.

Το ποδόσφαιρο μπορεί να προσφέρει άπειρα συναισθήματα αν το σεβαστείς, όπως αυτό το συναίσθημα της μικρής Αραντίνα, ομάδα τέταρτης κατηγορίας της Ισπανίας, η οποία έχασε μεν, σκόραρε δε απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης. Και αυτό το γκολ πανηγυρίστηκε περίπου σαν… κατάκτηση Champions League. Κάποιες φορές δεν χρειάζεσαι πολλά… Αρκεί να βρεις τον τρόπο να κάνεις τον κόσμο να πανηγυρίζει ένα απλό γκολ, σαν την κατάκτηση του Champions League.