Μια απόφαση δικαστηρίου δεν δημιουργεί μια λίγκα

Η τελευταία ιστορία της χρονιάς που έφυγε ήταν η περίφημη ίδρυση της Ευρωπαϊκής Σουπερλίγκας: έτσι διαφημίστηκε η περίφημη απόφαση του δικαστηρίου της Μαδρίτης στο οποίο είχαν προσφύγει κατά της UEFA η Μπαρτσελόνα και η Ρεάλ Μαδρίτης. Μόνο που είναι άλλο η απόφαση κι άλλο η ίδρυση ενός νέου θεσμού.

Κανονισμοί

Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Υπήρξε κάποια έκπληξη σε ό,τι έχει να κάνει με την απόφαση; Καμία απολύτως. Από τη στιγμή που χρόνια πριν ιδρύθηκε η Ευρωλίγκα του μπάσκετ ήταν δεδομένο πως αν υπήρχε προσφυγή σε δικαστήριο από ποδοσφαιρικό σύλλογο που θα ζητούσε την άδεια για τη δημιουργία μιας νέας διοργάνωσης όποιος την έκανε θα κέρδιζε. Αλλά ας δούμε πρώτα τι αποφάσισε ακριβώς το συγκεκριμένο δικαστήριο.

Σύμφωνα με την απόφαση «είναι παράνομοι οι κανονισμοί της FIFA και της UEFA που θέτουν την υλοποίηση κάθε νέου ποδοσφαιρικού σχεδίου μεταξύ συλλόγων, όπως η European Super League, υπό την προϋπόθεση της προηγούμενης έγκρισής τους, και απαγορεύουν στους συλλόγους και τους παίκτες να παίζουν σε αυτές τις διοργανώσεις».

Επιπλέον ο δικαστής λέει πως «δεν υπάρχει πλαίσιο για τους κανόνες της FIFA και της UEFA που να διασφαλίζει ότι είναι διαφανείς, αντικειμενικοί, αμερόληπτοι και αναλογικοί». Τονίζει επίσης ότι «ομοίως, οι κανόνες που δίνουν στη FIFA και την UEFA τον αποκλειστικό έλεγχο της εμπορικής εκμετάλλευσης των δικαιωμάτων που σχετίζονται με τους εν λόγω αγώνες είναι τέτοιοι ώστε να περιορίζουν τον ανταγωνισμό, δεδομένης της σημασίας τους για τα μέσα ενημέρωσης, τους καταναλωτές και τους τηλεθεατές στην Ευρωπαϊκή Ενωση».

Απόλυτα

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πως η απόφαση δεν δίνει απλά σε ομάδες το δικαίωμα να δημιουργήσουν τη δική τους λίγκα, αλλά κρίνει και ότι οι FIFA/UEFA δεν μπορούν έχουν το μονοπώλιο των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων. Αυτό το τελευταίο είναι πολύ περισσότερο σημαντικό από το αν κάποιοι σύλλογοι θα έχουν το δικαίωμα να δημιουργήσουν τη δική τους λίγκα: επί της ουσίας επιτρέπει την παρέμβαση οποιουδήποτε κρατικού φορέα στις κατά τόπους ομοσπονδίες αφού το δικαστήριο καταλήγει στο συμπέρασμα πως οι κανόνες της FIFA και της UEFA δεν έχουν νομικό έρεισμα. Αλλά άλλο είναι αυτό κι άλλο η δημιουργία μιας νέας ποδοσφαιρικής διοργάνωσης.

Μια νέα ποδοσφαιρική διοργάνωση χρειάζεται οργάνωση, διαιτητές και φυσικά έσοδα. Για την ώρα οι εμπνευστές της Ευρωπαϊκής Σουπερλίγκας δεν έχουν καταφέρει να πείσουν πού θα βρουν τα χρήματα που θα κάνουν τη λίγκα τους ενδιαφέρουσα. Σε αυτό η Ευρωπαϊκή Σούπερλιγκ μοιάζει με την μπασκετική Ευρωλίγκα. Και η Ευρωλίγκα δημιουργήθηκε γιατί θα έφερνε έσοδα. Δεν έφερε. Γιατί εξακολουθεί να υπάρχει; Γιατί αν αυτή φέρνει λίγα στους ιδρυτές της, οι διοργανώσεις της FIBA φέρνουν ακόμα λιγότερα.

Εξουσίες

Το επόμενο χτύπημα στην UEFA και στη FIFA θα έρθει όταν οι ομάδες θα κερδίσουν στα δικαστήρια το δικαίωμά τους να μην τιμωρούνται, όταν επιλέγουν να αγωνιστούν σε διοργανώσεις εκτός UEFA: θα συμβεί κι αυτό. Και πάλι όμως θα είναι δύσκολο να δούμε μια καινούργια ποδοσφαιρική ευρωπαϊκή λίγκα. Τι θα δούμε; Θα δούμε να γίνεται σε όλες τις χώρες αυτό που γίνεται ήδη στην Αγγλία, στη Γερμανία: τα πρωταθλήματα θα τα διοργανώνουν μόνες τους οι λίγκες και οι κατά τοπους Ομοσπονδίες θα παίρνουν ό,τι τους δίνουν, αν θέλουν να τους δίνουν κάτι. Χωρίς περαιτέρω εξουσίες όπως δικαιώματα αδειοδότησης για ευρωπαϊκές διοργανώσεις και χωρίς καμία δυνατότητα επιβολής οποιασδήποτε τιμωρίας. Αυτό θα είναι όντως κάτι σημαντικό. Οταν και εφόσον γίνει.

Αμφιβολίες

Φρενάρουν τα σχέδια της δημιουργίας μια νέας Λίγκας οι αντιδράσεις των οπαδών; Πολύ αμφιβάλλω. Οι αντιδράσεις όλων των οπαδών προκύπτουν από τον κίνδυνο να μην παίζουν οι μεγάλες ομάδες στα εθνικά τους πρωταθλήματα. Το είπε κι ο Ρουμενίγκε: «Δεν γίνεται να αγοράζεις μια θέση και να παίζεις πάντα σε μια διοργάνωση» τόνισε κι έχει ένα δίκιο. Αλλά δεν γίνεται στις εποχές αυτές, τις τόσο δύσκολες οικονομικά, οι ομάδες που φέρνουν τα χρήματα στο ταμείο να παίρνουν τα ίδια με όσες δεν φέρνουν τίποτα. Αυτό είναι κάτι που τις ομάδες μιας χώρας όπως είναι η Ελλάδα είναι αλήθεια πως δεν τις βολεύει. Αλλά είναι και μια αλήθεια.

Ανιέλι

«Οταν οι όποιες ομάδες θέλουν το νέο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ξεκαθαρίσουν ότι δεν έχουν σκοπό να εγκαταλείψουν τα εθνικά τους πρωταθλήματα και ο κίνδυνος να δούμε μεγάλα πρωταθλήματα κουτσουρεμένα φύγει απ’ τη μέση, νομίζω ότι θα κάτσουν όλοι ήσυχα και θα δουν ότι οποιαδήποτε νέα διοργάνωση είναι ενδιαφέρουσα» είπε ένας από τους εμπνευστές της νέας διοργάνωσης, ο Αντρέα Ανιέλι πρόσφατα. Ομως κι αυτός κάνει ένα λάθος: οι οπαδοί είναι παντού συνδεδεμένοι με τις διοργανώσεις της UEFA – το τι Τσάμπιονς Λιγκ, τι Εuropean Super League δεν ισχύει.

Το ποδόσφαιρο έχει ιστορία κι αυτή είναι που του δίνει λάμψη. Αν ο σκοπός ήταν να βλέπει κανείς ωραία μπάλα οι ομάδες θα ήταν κάτι σαν θίασοι και θα άλλαζαν κάθε χρόνο πρωταγωνιστές: δεν είναι έτσι ακριβώς.

Κλειστό

Τι προβλέπω; Η UEFA θα κάνει ό,τι και το 1998 όταν για πρώτη φορά υπήρξε η ιδέα για τη δημιουργία ενός κλειστού πρωταθλήματος μεταξύ των μεγάλων ομάδων. Τότε διαμέσου της αλλαγής του Τσάμπιονς Λιγκ μεγάλωσε τα έσοδά της κι έδωσε στις μεγάλες ομάδες πολύ περισσότερα χρήματα. Το ίδιο θα κάνει και τώρα. Με ένα μόνο αστερίσκο: θα πρέπει να προσέξει πολύ τα ζητήματα ποδοσφαιρικής διαφθοράς και να προσέξει τη λειτουργία των ομοσπονδιών της που εμφανίζονται παντού ως εκφραστές της όποιας εξουσίας της. Διότι τώρα υπάρχει μια απόφαση που επιτρέπει σε κάθε απογοητευμένο από τη λειτουργία ενός πρωταθλήματος να φύγει από αυτό και να πορευτεί με άλλους.

Και μπορεί να μην υπάρξει Ευρωπαϊκή Σουπερλίγκα αλλά δεν αποκλείεται η δημιουργία μιας βαλκανικής λίγκας ή μια μεσογειακής λίγκας ή μιας σκανδιναβικής λίγκας κ.λπ. Ολα αυτά μπορεί να γίνουν πολύ εύκολα από ομάδες που διαφωνούν με την πολιτική των ομοσπονδιών στις οποίες ανήκουν. Αυτό η UEFA ήδη το ξέρει. Και το φοβάται.

Αποφάσεις

Κατά τα άλλα το «η απόφαση ενός ευρωπαϊκού δικαστηρίου δημιούργησε την Ευρωπαϊκή Σουπερλίγκα» μου θύμισε τον καιρό που περιμέναμε πως το μνημόνιο θα καταργηθεί με ένα νόμο κι ένα άρθρο. Οπως δεν καταργούνται νομοθετικά τα μνημόνια έτσι και δεν δημιουργούνται λίγκες με δικαστικές αποφάσεις. Αλλιώς θα είχαμε πολλές.