Θα σταματούσατε μια παράσταση για ένα λάπτοπ;

Θα μπορούσε να είναι και στιγμιότυπο από ελληνικό θέατρο – αν και μέχρι στιγμής οι φωτεινές οθόνες και τα κουδουνίσματα περιορίζονται στα κινητά τηλέφωνα. Ενα διαφορετικό πάντως στιγμιότυπο σε παλαιότερη παράσταση του αγγλικού θεάτρου οδήγησε τον γνωστό ηθοποιό Αντριου Σκοτ να σταματήσει τον πασίγνωστο μονόλογο του «Αμλετ» όταν ένας θεατής από το κοινό χρησιμοποίησε φορητό υπολογιστή για να στείλει email κατά τη διάρκεια της παράστασης.

Το περιστατικό συνέβη το 2017 κατά τη θεατρική παράσταση του «Αμλετ» στο λονδρέζικο θέατρο Αλμέιδα, για την οποία κέρδισε μια υποψηφιότητα για τα βραβεία Ολίβιε. «Οταν έπαιζα τον Αμλετ, ένας τύπος έβγαλε το λάπτοπ του – όχι το τηλέφωνό του, το λάπτοπ του – ενώ ήμουν στη μέση του μονολόγου “to be or not to f@@@@ng be”», είπε ο Αντριου Σκοτ στο Happy Sad Confused podcast, όπως περιγράφει η «Guardian». Τόνισε ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να συνεχίσει την ερμηνεία του μέχρι ο άνδρας από το κοινό να ξανακρύψει το λάπτοπ του. Πρόσθεσε ότι πίστευε πως ο άνδρας από το κοινό έστελνε με το λάπτοπ μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

«Εκανα παύση και οι υπεύθυνοι από την ομάδα της σκηνής μου έλεγαν “Συνεχίστε” και εγώ έλεγα: “Δεν υπάρχει περίπτωση”. Σταμάτησα για πολλή ώρα». Μια γυναίκα που καθόταν δίπλα στον άνδρα που προκάλεσε την αντίδραση του Σκοτ, τον ειδοποίησε και τελικά εκείνος σταμάτησε αυτό που έκανε.

Σημειώνουμε ότι τον περασμένο Ιούνιο ο Θόδωρος Κουρεντζής διέκοψε για λίγο τη συναυλία στο Ηρώδειο, όταν χτύπησε το κινητό θεατή, ζητώντας από την ορχήστρα να ερμηνεύσει από την αρχή την Τρίτη Συμφωνία του Μάλερ, που είχε ξεκινήσει για λίγα λεπτά. Απευθυνθήκαμε με την αφορμή αυτή σε τρεις ηθοποιούς ρωτώντας αν θα σταματούσαν την παράσταση στην οποία έπαιζαν.

Ομηρος Πουλάκης

«Ισως είναι αναγκαίο το σοκ»

Δεν ξέρω αν θα είχα το σθένος να κάνω κάτι αντίστοιχο. Είναι δύσκολο να επιχειρήσεις να πείσεις τους θεατές ότι το θέατρο είναι μια φυσική συμπαρουσία. Για να υπάρξει το θέατρο, απαιτείται το μοίρασμα χώρου και χρόνου. Ισως για να γίνει αντιληπτή αυτή η συνθήκη να είναι αναγκαίο αυτό το «σοκ», αυτή η ιδιότυπη ας πούμε αλητεία.

Ηρώ Μπέζου

«Θα εξέταζα αν ήταν επώδυνο»

Κατανοώ τον ηθοποιό που σταμάτησε την παράσταση γιατί είδε έναν θεατή να ανοίγει το λάπτοπ. Από την άλλη δεν είμαι βέβαιη αν θα έκανα κάτι αντίστοιχο. Θα εξέταζα κατά πόσο η κίνησή μου θα διατάραζε τον ρυθμό της παράστασης. Πόσο δηλαδή θα ήταν επώδυνο για τους συναδέλφους μου.

Υβόννη Μαλτέζου

«Νομίζω ότι θα σταματούσα κι εγώ»

Είναι απαράδεκτο να αποσπάς την προσοχή του ηθοποιού είτε με το κινητό, είτε με το λάπτοπ ή παλαιότερα με το κομπολόι. Θυμάμαι ότι μόλις εντοπίζαμε κάποιον στους θεατές που έπαιζε το κομπολόι και το ακούγαμε από τη σκηνή, πήγαιναν οι ταξιθέτριες για να τον σταματήσουν. Θυμάμαι επίσης παλαιότερα σε μια παράσταση στο Σουφλί – «Λυσιστράτη» – η οποία ήταν δωρεάν, το κοινό το οποίο βεβαίως μάλλον δεν ήταν προετοιμασμένο ή και εκπαιδευμένο, άρχισε να πηγαινοέρχεται. Τότε ο συνάδελφος Γιώργος Σαμπάνης σταμάτησε την παράσταση και τους είπε «δεν παρακολουθείτε τηλεόραση, είστε στο θέατρο». Νομίζω ότι κι εγώ θα σταματούσα την παράσταση αν ήταν πολύ κοντά μου ένα κινητό που χτυπούσε ή ακόμη χειρότερα ένα λάπτοπ που άνοιγε. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε αυτό που έλεγε ο Γιώργος Χειμωνάς: «Στο θέατρο πρέπει να πηγαίνουμε έτοιμοι ψυχικά και πνευματικά».