Η βασίλισσα πέθανε, ζήτω ο βασιλιάς

Πριν παραλάβει το σκήπτρο (με το μεγαλύτερο κομμένο διαμάντι του κόσμου) και φορέσει το στέμμα (που χρονολογείται από το 1661), ήταν από τα πλέον αντιπαθή μέλη της βασιλικής οικογένειας. Ορισμένοι, μάλιστα, είχαν σπεύσει – κάπως επιπόλαια – να προβλέψουν το τέλος της βρετανικής μοναρχίας επί των ημερών του. Ωστόσο, μετά την ανάρρησή του στον θρόνο, η δημοφιλία του αυξάνεται διαρκώς – τόσο πολύ ώστε ο βασιλικός συντάκτης του BBC Τζόνι Ντάιμοντ μου έλεγε πριν από λίγους μήνες ότι «έχει μείνει έκπληκτος» από τη μεταστροφή της κοινής γνώμης.

Ο Κάρολος Γ’, ο οποίος αύριο συμπληρώνει το πρώτο πλήρες ημερολογιακό έτος του ως βασιλιάς, τα έχει πάει καλά μέχρι στιγμής. Σε αυτό βοήθησαν αναμφίβολα οι εδώ και δεκαετίες (όταν ακόμη δεν ήταν «της μόδας») εκπεφρασμένες οικολογικές του ανησυχίες, που τον καθιστούν συμπαθή σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, αλλά και η πρόθεσή του να εκσυγχρονίσει τον βασιλικό οίκο και να τον κάνει πιο «συμπεριληπτικό» – αν και όσο είναι εφικτό κάτι τέτοιο, όταν μιλάμε για έναν θεσμό που βασίζεται σε παραδόσεις και αντιλήψεις μιας και πλέον χιλιετίας. Συμπαθής έγινε πρόσφατα και στη χώρα μας, όταν αποφάσισε να ασκήσει τη… διπλωματία της γραβάτας, φορώντας τον διάσημο πια λαιμοδέτη με τις ελληνικές σημαίες στη συνάντησή του με τον Ρίσι Σούνακ στην COP28, λίγα εικοσιτετράωρα μετά την άγαρμπη ματαίωση του ραντεβού του τελευταίου με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ωστόσο, η βασιλεία του σκιάζεται από τις αποκαλύψεις της «Guardian» ότι ο 75χρονος μονάρχης επωφελείται οικονομικά από τους θανάτους χιλιάδων ανθρώπων, αλλά και από το «σίριαλ» της τοξικής πλέον σχέσης του με τον αυτοεξόριστο στην Καλιφόρνια γιο του, Χάρι.

Ο Γ. Ανδριτσόπουλος είναι ο ανταποκριτής των ΝΕΩΝ στο Λονδίνο