Το μπάσκετ… ποδοσφαιρο-ποιείται

«Δεν θα πάψω ποτέ να πιστεύω στην ομάδα που χτίσαμε φέτος και στους παίκτες που προπόνησα». Με αυτή τη φράση ο Δημήτρης Ιτούδης αποχαιρέτησε τη Φενερμπαχτσέ ύστερα από 1,5 χρόνο παρουσίας στον πάγκο της. Και αφήνει τη θέση του στον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους, ο οποίος μετά τις Ζαλγκίρις και Μπαρτσελόνα θα κληθεί να οδηγήσει ακόμα μία ομάδα σε φάιναλ φορ. Και να δείξει σε αυτή την τρίτη του δουλειά πως είναι ικανός να φτάσει έναν σύλλογο ως την κορυφή της Ευρώπης. Γιατί αυτός είναι ο στόχος των Τούρκων. Να φτάσουν μέχρι την κατάκτηση της Euroleague. Αν όχι φέτος, σίγουρα μέσα στην επόμενη τριετία.

Βάσει των όσων θεώρησαν οι ιθύνοντες της Φενερμπαχτσέ, αυτό δεν μπορούσε να γίνει με τον Δημήτρη Ιτούδη στον πάγκο. Αλλά είναι αλήθεια πως δημιουργεί ερωτήματα η επιλογή τους και δείχνει πως μάλλον σκέφτηκαν με… ποδοσφαιρικά κριτήρια πριν αποφασίσουν τι θα κάνουν με το θέμα προπονητή.

Στο ποδόσφαιρο έχουμε συνηθίσει τις αλλαγές στους πάγκους και το φαινόμενο είναι συχνό. Σε μια μεγάλη ομάδα της Euroleague όπως είναι η Φενέρ τα τελευταία χρόνια δεν είναι. Ο Ιτούδης δεν πληρώνει κάποιο δικό του λάθος, άλλωστε πέρσι λίγο ήθελε για να κάνει την υπέρβαση: έφτασε στα… όριά του τον Ολυμπιακό, που έπαιζε εκείνη την περίοδο το καλύτερο μπάσκετ στην Ευρώπη. Και φέτος δεν του επέτρεψαν του έλληνα προπονητή να φτάσει ως το τέλος.

Αρχίζει και γίνεται αμείλικτη η σκέψη και των μπασκετικών παραγόντων. Ηδη τη φετινή περίοδο και πριν καλά – καλά φτάσουμε στα Χριστούγεννα, έχουμε πέντε αλλαγές σε πάγκους προπονητών. Αυτό κι αν είναι ασυνήθιστο. Συμβαίνει γιατί ο ανταγωνισμός μεγαλώνει ολοένα και περισσότερο, οι απαιτήσεις αυξάνονται. Και έτσι όπως έχει γίνει πια το μπάσκετ, με τα συνεχόμενα παιχνίδια και τις «διαβολοβδομάδες», χρόνος δεν υπάρχει.