Αυτοκριτική και οπορτουνισμός

Βεντέτα, χειραγώγηση, άγνοια. Οι τρεις λέξεις που αν τις ενώσεις καταλήγεις στον σοβαρό τραυματισμό του άτυχου αστυνομικού έξω από το «Μελίνα Μερκούρη» από τον 18χρονο που «του είπαν», «του έδωσαν», «του έδειξαν» πώς να πετάξει τη ναυτική φωτοβολίδα.

Ο χουλιγκανισμός στη χώρα μας αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση. Στη συντριπτική πλειονότητα των επεισοδίων που λαμβάνουν χώρα εκτός των τειχών οι ταραξίες επιτίθενται σε οπαδούς των άλλων ομάδων, εισβάλουν σε αγωνιστικούς χώρους για να διαμαρτυρηθούν για διαιτησίες και κακές αγωνιστικές συμπεριφορές των παικτών, ενώ στα διεθνή παιχνίδια συγκρούονται με αστυνομικές δυνάμεις των χωρών που τους φιλοξενούν.

Στην Ελλάδα συμβαίνει το εξής παράδοξο: εδώ και χρόνια έχει απαγορευτεί η μετακίνηση οπαδών στους περισσότερους αγώνες, για την αποφυγή των συγκρούσεων, αλλά οι ταραχές συνεχίζονται. Αιτία, η βεντέτα που έχουν ανοίξει οι χούλιγκαν με τους αστυνομικούς, η οποία σε πολλές περιπτώσεις έχει ως εφαλτήριο γεγονότα εκτός αγωνιστικών χώρων και συνδέονται ακόμα και με επεισόδια σε διαδηλώσεις.

Αν γκουγκλάρετε «επεισόδια, οπαδοί, αστυνομία» θα ανακαλύψετε πως ταραξίες απ’ όλο το τόξο των σημαντικότερων ελληνικών ομάδων έχουν συγκρουστεί με τις αστυνομικές δυνάμεις έξω από γήπεδα.

Για τους χούλιγκαν κάθε ομάδας οι ένστολοι αποτελούν κόκκινο πανί, όπως ακριβώς και για τους μπαχαλάκηδες – ψευδοαναρχικούς που κάθε Πρωτοχρονιά κυκλώνουν τις ημερομηνίες για το πότε θα τα σπάσουν.

Τα πρόσφατα δραματικά γεγονότα έχουν βγάλει από τις φωλιές τον κάθε είδους οπορτουνιστή που βρίσκεται σε καταγγελτικό οίστρο καθώς τα αντιλαμβάνεται ως μία τεράστια ευκαιρία για να επιτεθεί στον Ολυμπιακό ως σύλλογο χαράσσοντας εμμέσως, βέβαια, οδικούς χάρτες για λογαριασμό της πολιτικής ηγεσίας του τόπου.

Η τελευταία, πριν ανακοινώσει σκληρά και άδικα μέτρα τοποθετώντας στον βωμό της έξωθεν καλής μαρτυρίας και του πολιτικού κόστους ένοχους και αθώους μαζί, να αναζητήσει τις δικές της ευθύνες και να προβληματιστεί για την ανικανότητά της να προστατεύσει τον χώρο του αθλητισμού. Με αποκεφαλισμούς και λουκέτα δεν πρόκειται ποτέ να λυθεί το πρόβλημα γιατί, πολύ απλά, οι δράστες θα μεταθέσουν γι’ αργότερα το καταστροφικό τους έργο. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ποιος είχε τη μεγαλύτερη ευθύνη για το τελευταίο θύμα των γηπέδων, τον άτυχο Μιχάλη. Η αυτοκριτική δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.