Το νέο πολιτικό τοπίο θα φανεί μετά τις ευρωεκλογές

Μία δεκαετία μετά τον τεράστιο εκλογικό σεισμό του 2012, η Ελλάδα βίωσε έναν νέο, εξίσου μεγάλο στις διπλές εθνικές εκλογές του φετινού καλοκαιριού. Από τοPasokification του 2012 περάσαμε στοSyrizafication του 2023, προέκυψε οκτακομματική Βουλή με τρία κόμματα στα δεξιά της ΝΔ και είχαμε τη χαμηλότερη από ποτέ συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες. Οι σεισμοί όμως συνεχίστηκαν και μετά το καλοκαίρι. Τον Σεπτέμβριο, στις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ, ένα outsider, ο Στέφανος Κασσελάκης, ήρθε από το πουθενά και κέρδισε την προεδρία του κόμματος, ενώ τον Οκτώβριο είχαμε μία ακόμα έκπληξη, τη νίκη του Χάρη Δούκα επί του Κώστα Μπακογιάννη στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών του Δήμου Αθηναίων. Θυμίζουμε ότι στον πρώτο γύρο ο Κώστας Μπακογιάννης συγκέντρωσε 41,5% και ο Χάρης Δούκας 14%.

Τι έπεται το 2024, με δεδομένο ότι οι επερχόμενες ευρωεκλογές «προσφέρονται» για περαιτέρω εκπλήξεις ως εκλογές δεύτερης τάξης; Το κομματικό σύστημα – πέραν της Νέας Δημοκρατίας – είναι απορρυθμισμένο και τα κόμματα ψάχνουν να βρουν τα πατήματά τους και το πώς θα τοποθετηθούν στη νέα υπό διαμόρφωση κατάσταση.

Τόσο στα δεξιά όσο και στα αριστερά του κόμματος του κ. Μητσοτάκη τα πράγματα είναι αρκετά ρευστά. Στα δεξιά έχουμε τρία κόμματα που άθροισαν σε εθνική κάλπη (μειωμένου ενδιαφέροντος λόγω του αποτελέσματος της αναμέτρησης του Μαΐου) 13% και προφανώς ελπίζουν σε περαιτέρω κέρδη. Στα αριστερά, έχουμε το ΠΑΣΟΚ που αυξάνει μεν τα ποσοστά του, αλλά δεν γοητεύει, το ΚΚΕ που αυξάνει και αυτό, αλλά έχει ταβάνι, και τους δύο της ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά) που προσπαθούν προς το παρόν να μοιράσουν τα ιμάτια του 17,8% των εκλογών του Ιουνίου.

Το τι θα γίνει στις ευρωεκλογές του Ιουνίου είναι πολύ νωρίς για να το απαντήσει κανείς. Στην παρούσα φάση τα ερωτήματα είναι πολλά και θα περάσουμε τους επόμενους μήνες ψάχνοντας τις απαντήσεις:

Η κυβέρνηση θα παραμείνει αλώβητη κυρίως εξαιτίας της κατάστασης στην Αντιπολίτευση ή θα έχει το αναμενόμενο κόστος που θα είχε μια κυβέρνηση 5ετίας σε κάλπη δεύτερης τάξης;

n Θα μπορέσει να πείσει το ΠΑΣΟΚ ότι αυτό είναι η πραγματική αξιωματική αντιπολίτευση και να διεκδικήσει τη δεύτερη θέση με ένα αξιόλογο ποσοστό;

n Θα καταφέρει το ΚΚΕ να γίνει υποδοχέας σημαντικού ποσοστού όσων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ το 2023;

n Θα μπορέσει ο ΣΥΡΙΖΑ του κ. Κασσελάκη να βγει από την περιδίνηση και να παράξει εναλλακτική πρόταση, πέραν των lifestyle ειδήσεων και των εσωκομματικών μαχών που παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα;

n Η Νέα Αριστερά θα μπορέσει να πείσει ότι είναι κάτι πραγματικά φρέσκο και δυναμικό και όχι ένα sequel του παλαιού ΚΚΕ εσωτερικού;

n Θα ξεχωρίσει κάποιο από τα κόμματα στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας ή θα συνεχιστεί η παρούσα πορεία;

n Θα έχουμε την εμφάνιση κάποιου νέου παίκτη που πιθανώς να ταράξει τα νερά; (Αλλωστε οι ευρωεκλογές είναι πεδίο που ευνοεί παραδοσιακά νέες προσπάθειες.)

Σε κάθε περίπτωση το 2024 θα μας δώσει απαντήσεις, κυρίως στο πώς θα διαμορφωθεί το κομματικό σύστημα για τα επόμενα χρόνια. Ολα αυτά βεβαίως μετά τις ευρωεκλογές.

Ο Πέτρος Ιωαννίδης είναι πολιτικός αναλυτής της aboutpeople.