Τι πραγματικά χρωστούν Google και Facebook

Των Haaris Mateen, Haris Tabakovic, Patrick Holder

Είναι η ίδια ιστορία σε όλο τον κόσμο. Αντιμέτωποι με μια χιονοστιβάδα παραπληροφόρησης στο Διαδίκτυο, τη μείωση της εμπιστοσύνης στα μέσα ενημέρωσης και τους πολιτικούς ιθύνοντες, και τον πολλαπλασιασμό των «ειδησεογραφικών ερήμων», κυβερνήσεις, φιλάνθρωποι και εκδότες αναζητούν απεγνωσμένα τρόπους χρηματοδότησης της ποιοτικής δημοσιογραφίας.

Το 2021, η Αυστραλία άνοιξε νέους δρόμους ψηφίζοντας τον Κώδικα Διαπραγμάτευσης για τα Μέσα Ενημέρωσης, υποχρεώνοντας την Alphabet (Google) και τη Meta (Facebook) να πληρώνουν τα ΜΜΕ για το ειδησεογραφικό περιεχόμενο που μοιράζονται στις πλατφόρμες τους. Eκτοτε, το μοντέλο αυτό κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος παγκοσμίως. Αντιδρώντας σε αυτούς τους νόμους, τεχνολογικοί κολοσσοί όπως η Google και το Facebook έχουν υποβαθμίσει τη σημασία του ειδησεογραφικού περιεχομένου στις πλατφόρμες τους, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να καταργηθεί εύκολα, αφού το κοινό δεν το χρειάζεται πραγματικά. Η Google έχει επίσης καταφύγει στην απευθείας πληρωμή των εκδοτών, ελπίζοντας ότι ένα ταπεινό ποσό θα αποθαρρύνει τις εταιρείες ΜΜΕ να υποστηρίξουν τους νόμους περί αποζημίωσης από τις πλατφόρμες.

Πρόσφατη μελέτη μάς δείχνει ότι οι συμφωνίες αυτές δεν αποτυπώνουν την πλήρη αξία του ειδησεογραφικού περιεχομένου που παράγουν οι αμερικανοί εκδότες. Η συντηρητική εκτίμησή μας είναι ότι το Facebook και η Google θα έπρεπε να πληρώνουν στα αμερικανικά ΜΜΕ περίπου 14 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως προκειμένου να χρησιμοποιούν το περιεχόμενό τους. Η μελέτη μάς δείχνει ότι το Facebook οφείλει στους εκδότες 1,9 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, ενώ η Google 10-12 δισεκατομμύρια δολάρια.

Τα τελευταία 20 χρόνια, τα διαφημιστικά έσοδα της Google και του Facebook έχουν εκτοξευθεί, ενώ τα διαφημιστικά έσοδα στα οποία βασίζονται τα παραδοσιακά ΜΜΕ έχουν μειωθεί. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Τα διαφημιστικά έσοδα μετατοπίστηκαν στις πλατφόρμες καθώς οι πολίτες άρχισαν να καταναλώνουν ειδήσεις απευθείας σε αυτές, προσφέροντας στους διαφημιστές μια μεγάλη και σταθερή βάση χρηστών. Ενώ η Google και το Facebook υποστηρίζουν ότι τα ΜΜΕ θα πρέπει να είναι ευγνώμονα που οι πλατφόρμες οδηγούν επισκέπτες στους ιστότοπούς τους, τα ευρήματά μας δείχνουν το αντίθετο.

Οι μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες και οι δημιουργοί ειδησεογραφικού περιεχομένου παρέχουν συμπληρωματικές υπηρεσίες που παράγουν μεγαλύτερη οικονομική αξία όταν χρησιμοποιούνται μαζί. Τα ειδησεογραφικά Μέσα προμηθεύουν τις εταιρείες τεχνολογίας με περιεχόμενο υψηλής ποιότητας που κρατά το ενδιαφέρον των χρηστών τους και τους ενθαρρύνει να επιστρέψουν στις πλατφόρμες τους. Αντίστοιχα, οι πλατφόρμες παρέχουν στους εκδότες δημοφιλείς, εύχρηστους διαύλους, μέσω των οποίων μπορούν να διαδώσουν το ειδησεογραφικό περιεχόμενο σε μεγαλύτερο κοινό.  Επί του παρόντος, Google και Facebook κυριαρχούν στις ψηφιακές διαφημιστικές αγορές των ΗΠΑ, επιτρέποντας στις δύο μεγάλες πλατφόρμες να αποκομίζουν σχεδόν το σύνολο της οικονομικής αξίας που δημιουργείται από το διαδικτυακό ειδησεογραφικό περιεχόμενο. Επιπλέον, όπως υποστηρίζουν το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ και οι υπουργοί Δικαιοσύνης 38 πολιτειών στην αντιμονοπωλιακή αγωγή τους κατά της Google, η εταιρεία κατάφερε να διατηρήσει την κυρίαρχη θέση της στις αγορές ψηφιακής διαφήμισης μονοπωλώντας βασικές τεχνολογίες.

Τα ευρήματά μας αναδεικνύουν την κραυγαλέα διαφορά ανάμεσα σε αυτά που πληρώνουν σήμερα η Google και το Facebook στους εκδότες και εκείνα που θα πλήρωναν αν δεν ήταν ισχυρά μονοπώλια. Η προσέγγισή μας όσον αφορά τον καθορισμό μιας δικαιότερης αποζημίωσης είναι απλή, διαφανής και πειστική. Κυβερνητικοί αξιωματούχοι την ενσωματώνουν ήδη στις συζητήσεις και οι εκδότες παγκοσμίως μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη δουλειά μας στις δικές τους διαπραγματεύσεις με την Google και το Facebook.

Ο Χάαρις Μάτιν είναι επίκουρος καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Χιούστον. Ο Χάρις Ταμπάκοβιτς και ο Πάτρικ Χόλντερ είναι συνεργάτες του Brattle Group