Τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Τον έχω δει μερικές φορές σε γήπεδα πριν πάντως αναλάβει κυβερνητικά αξιώματα. Υπογραμμίζω ότι πάει στο γήπεδο ως ένα είδος παράδοξου – θέλω να πω ότι ως μέλος της αριστοκρατικής κυβέρνησης που διοικεί την Ελλάδα χάρη στο περίφημο «41 τα εκατό» (που είναι κάτι σαν τις εντολές του Μωυσή) δεν του ταιριάζει να πηγαίνει στα γήπεδα όπου συχνάζει η θλιβερή πλέμπα. Για να μην αδικώ την πολιτική του καριέρα, πρέπει να πήγαινε παλιά.
Τώρα μάλλον δεν έχει λόγο να το κάνει αφού ασχολείται με κορυφαία ζητήματα, όπως άλλωστε όλη η κυβέρνηση. Απέχοντας πλέον από τα γήπεδα μπορεί ο άνθρωπος να μας ενημερώνει. Βέβαια οι απαντήσεις του για το ποδόσφαιρο έχουν την ίδια βαρύτητα όπως αυτές που θα έδινε αν τον ρωτούσαν για τον κινέζικο στόλο π.χ. Αν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος σεβόταν πραγματικά τον αριστοκρατικό του ρόλο, όταν τον ρώτησαν για ό,τι έγινε στον Βόλο, θα απαντούσε δυσφορώντας «σας παρακαλώ μη με μπλέκετε με αυτά» και μετά θα μιλούσε για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν το επίπεδο ζωής του Ελληνα όπως π.χ. η επιστολική ψήφος κ.λπ. Αλλά ο Παύλος Μαρινάκης είναι άνθρωπος με χιούμορ. Θα έλεγα και με άγνοια. Αλλά τόση είναι κάτι αδύνατο.
Ερώτηση
Στη χθεσινή ενημέρωση των συντακτών στον κυβερνητικό εκπρόσωπο έγινε η εξής ερώτηση: «Η ΠΑΕ Ολυμπιακός εξέδωσε μια ανακοίνωση όπου μεταξύ άλλων κατηγορεί την κυβέρνηση ότι έχει αφήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο έρμαιο στη μαύρη μοίρα του, στη μαφία και στο παρακράτος, ποια είναι η θέση σας;». Ο Παύλος Μαρινάκης μπορούσε να πει «δεν ξέρω τι είναι το ποδόσφαιρο» ή «δεν ξέρω τι είναι η μαφία και το παρακράτος». Και οι δύο απαντήσεις θα ήταν σεβαστές. Μπορούσε επίσης να πει ότι κατά τη γνώμη του το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι υπέροχο ή ότι η κυβέρνηση έλυσε όλα τα προβλήματά του. Κανείς νομίζω από τους παρόντες δεν θα του έφερνε αντίρρηση, γιατί, πριν απαντήσει, είχε σκύψει μπροστά και είχαν εμφανιστεί στο μέτωπό του δύο «ζάρες» που τον κάνουν να δείχνει πολύ σκληρός – σχεδόν τρομακτικός.
«Εμείς δεν θέλουμε να μπούμε σε μία διαδικασία (sic), να συμμετέχουμε στην αντιπαράθεση μεταξύ των ομάδων» είπε. Μόνο ως αστείο μπορεί να πάρει κανείς το γεγονός ότι χαρακτήρισε ως ομάδες τη μαφία και το παρακράτος! Φυσικά όπως κάθε καλός χιουμορίστας, όταν είδε ότι το αστείο του έγινε δεκτό, συνέχισε πιο θεαματικά.
Νόμος
«Σίγουρα η κυβέρνηση αυτό που οφείλει να κάνει είναι να εφαρμόζει τον νόμο» είπε. «Και χθες η Αστυνομία σε μία δύσκολη κατάσταση που δημιουργήθηκε, και τις προβλεπόμενες συλλήψεις έκανε και τις προβλεπόμενες προσαγωγές και προσπάθησε να προασπίσει την ασφάλεια των υπόλοιπων πολιτών που στην πλειοψηφία τους θέλουν να πάνε στο γήπεδο για να δουν έναν αγώνα. Αυτό είναι το καθήκον της κυβέρνησης, να προασπίζει τους συντριπτικά πολλούς, που ανήκουν σε όλες τις ομάδες και θέλουν να πάνε στο γήπεδο για να δουν ποδόσφαιρο, μπάσκετ κι ό,τι άλλο τους αρέσει. Και κυρίως τους κατοίκους των περιοχών, των πόλεων που παίζουν (sic) οι αγώνες»: κα-τα-πλη-κτι-κό!
Επίθεση
Αναρωτιέμαι. Υπάρχει κάποιος νόμος που επιτρέπει στην Αστυνομία να πετάει χημικά στον κόσμο χωρίς λόγο; Ποιων «πολλών» την ασφάλεια προάσπισε η κυβέρνηση, όταν όλοι όσοι ήταν στο γήπεδο το έβαλαν στα πόδια για να γλιτώσουν; Πώς υπερασπίζεται η κυβέρνηση όσους θέλουν να πάνε να δουν ένα ματς, όταν τα ΜΑΤ αδειάζουν ένα γήπεδο πετώντας δακρυγόνα σε όσους είναι μέσα σε αυτό; Και τι ακριβώς θα έκαναν στην πόλη του Βόλου και τους κατοίκους της οι οπαδοί στους οποίους η Αστυνομία επιτέθηκε; Εχει πληροφορίες η κυβέρνηση, από κανένα τηλέφωνο που μπορεί να άκουγαν στο Μαξίμου για να περάσουν την ώρα τους, ότι υπήρχε σχέδιο επίθεσης στον Βόλο και στις γύρω περιοχές; Και σε ποιες ακριβώς; Θα ανέβαιναν οι κακοί για να καταλάβουν την Πορταριά ή είχαν σκοπό οι ορδές των οπαδών του Ολυμπιακού να επιτεθούν στη Λάρισα;
Για γέλια
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν θα απαντήσει σε αυτά: πρόκειται για απόρρητα μυστικά! Σιγά μη μας αποκαλύψει πώς ακριβώς στις 3/12/2023 σώθηκε η Θεσσαλία μετά τη δεύτερη θεομηνία που τη βρήκε έπειτα από τις πλημμύρες. Αλλά ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχει η συνέχεια της τοποθέτησης του εκπροσώπου.
Ο Παύλος Μαρινάκης θύμισε ότι «υπάρχουν μια σειρά από πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η κυβέρνηση και για την ασφάλεια των γηπέδων και συνολικά για τον επαγγελματικό κι ερασιτεχνικό αθλητισμό» και τόνισε, ατρόμητος και πάντα δυναμικός, ότι αυτός και οι υπόλοιποι κυβερνητικοί μας άρχοντες «θα συνεχίσουν σε αυτή την κατεύθυνση χωρίς εκπτώσεις». Τόνισε μάλιστα ότι «σίγουρα δεν πρόκειται από τη μία εβδομάδα στην άλλη κι από το ένα παιχνίδι στο άλλο, να λυθεί ένα χρόνιο πρόβλημα» – χωρίς να μας πει ποιο είναι αυτό. Αλλά μας καθησύχασε:
«Εχουμε καθήκον να τρέχουμε συνεχώς όλο πιο γρήγορα, να αντιμετωπίζουμε φαινόμενα βίας. Από εκεί και πέρα οτιδήποτε υπάρχει, οτιδήποτε καταγγέλλεται, είναι στην αρμοδιότητα των Αρχών να το ελέγξουν» είπε. Και οι άκαρδοι πολιτικοί συντάκτες αντί να σηκωθούν όρθιοι και να τον αποθεώσουν, τον ρώτησαν μετά κάτι για τον Ερντογάν νομίζω, αλλά μπορεί να κάνω και λάθος. Οταν κλαίω από τα γέλια δεν ακούω καλά.
Χειρότερα
Στον κυβερνητικό εκπρόσωπο κάποιος θα έπρεπε να πει ότι η κυβέρνηση εξήγγειλε τρεις φορές σε έναν χρόνο μέτρα που απλά κάνανε τα πράγματα χειρότερα. Οτι είναι μέλος μιας κυβέρνησης επί των ημερών της οποίας στο ποδόσφαιρο υπάρχουν δύο νεκροί. Οτι στην Αστυνομία, που κυνηγούσε τον κόσμο στον Βόλο, έδωσαν αρμοδιότητες για τους ελέγχους των εισόδων των γηπέδων κι όχι μόνο. Οτι ο έλεγχος μιας σύνθετης δραστηριότητας, κοινωνικής και οικονομικής, όπως το ποδόσφαιρο δεν γίνεται όταν υπάρχουν καταγγελίες, αλλά είναι υποχρέωση του κράτους. Αλλά ποιος να του τα πει; Η αντιπολίτευση που δεν υπάρχει;
Ολα
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έπρεπε απλά να έχει την τιμιότητα να πει ότι το ποδόσφαιρο είναι απλά μια ιστορία στην οποία κάτι ομάδες ποταπών ανθρώπων έχουν αντιπαραθέσεις κι ότι δεν είναι δυνατόν τα μέλη της αριστοκρατικής κυβέρνησής μας να ασχολούνται με τέτοια. Και ότι για όλα η απάντηση είναι «41 τα εκατό»…












