«Να ξανασκύψουμε όλοι πάνω στο κοινωνικό συμβόλαιο»

Το πρώτο θεατρικό που γράφετε ποιο είναι;

Το «Εντελώς αναξιοπρεπές». Το έγραψα περίπου το 1990 – 91, και δέκα χρόνια μετά το έστειλα σε έναν διεθνή διαγωνισμό του Ωνάση και βραβεύθηκε. Και έτσι κατάλαβα πως κάτι μπορώ να κάνω. Σαν μια δυνατότητα που μου δόθηκε και θέλω να την εξερευνήσω. Και ακόμη στη διερεύνηση είμαι.

Γιατί θέατρο; Εννοώ, έχετε γράψει και άλλα είδη αλλά βασικά θέατρο.

Αρχικά είχα μέσα μου το στερεότυπο του συγγραφέα που γράφει μεγάλα μυθιστορήματα. Εγραψα μυθιστόρημα. Που όμως θέλει να πλάθεις έναν κόσμο. Και αυτό το θαυμάζω. Με τη θεατρική γραφή ανακάλυψα την πυκνότητα. Φτιάχνεις κάτι που πρέπει να βιωθεί από τον θεατή εδώ και τώρα. Αυτό με συνάρπασε.

Το τρυπάνι για τους χαρακτήρες πού πάει πιο βαθιά; Στο θέατρο τρυπάτε πιο βαθιά για να διαμορφώσεις ή να αποκαλύψεις έναν χαρακτήρα;

Για να αποκαλύψεις. Το θέατρο σου προσφέρει τη δυνατότητα να φτιάξεις κάποιες συνθήκες με δραματουργική δύναμη και μέσα εκεί να αποκαλυφθούν τα πρόσωπα. Ξεκινώ απ’ τις καταστάσεις και μέσα εκεί βάζω τα πρόσωπα. Στο «Γάλα» δεν ξεκίνησα με τον Λευτέρη αλλά από την κατάσταση της ενσωμάτωσης. Ηταν τότε έντονο. Κι αν ένας άνθρωπος δεν θέλει να ενσωματωθεί τι μπορεί να σημαίνει αυτό;

Η ενσωμάτωση προϋποθέτει έναν εθνικό κορμό;

Προϋποθέτει σώμα. Το θέμα είναι πώς είναι ο δικός μας κοινωνικός άξονας σήμερα. Κατά πόσο έχει υποστεί μετακινήσεις ή ζημιές. Οπωσδήποτε στο βάθος πάντα υπάρχει άξονας με βασικές αξίες ή αρχές. Για τη Δύση είναι οι αρχές της Γαλλικής Επανάστασης που μας συνιστούν ως πολιτικό και πολιτειακό σώμα. Από την άλλη μεριά πρέπει να υπάρχει η δεκτικότητα στις ιδιαιτερότητες των άλλων ανθρώπων στον βαθμό που δεν παραβιάζουν συνταγματικά το φιλοσοφικό πλαίσιο μέσα στο οποίο έχουμε δομήσει την κοινωνία. Οπως η θέση της γυναίκας. Πρέπει να ξανασκύψουμε όλοι πάνω στο κοινωνικό συμβόλαιο. Και εμείς που το έχουμε ξεχάσει και όσοι ξένοι δεν το ξέρουν να εξοικειωθούν και αυτοί. Εχω μαθητές μουσουλμάνους, από ανατολικές χώρες που είναι πια παιδιά που έχουν γεννηθεί εδώ, έχουν μεγαλώσει εδώ. Χωρίς να ξεχνάνε τις ρίζες τους. Ρολάρουν μαζί μας. Αν είχαμε μια πιο ευέλικτη μεταναστευτική πολιτική η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι παράδειγμα συμβίωσης.

Η ελληνικότητα επανανοηματοδοτείται, υπάρχει;

Δεν γράφουμε για κάτι που δεν ξέρουμε. Το να εφευρίσκεις πως υπάρχει μια ελληνικότητα που χάθηκε, εκεί αρχίζει ο κίνδυνος. Οι ιδεολογικές κόντρες ξεκινούν από κει που ο καθένας θέλει να υπερασπιστεί κάτι πολύτιμο και επείγον. Οταν έχουμε τη φαντασίωση πως κινδυνεύει κάτι, ξεκινάει μια άμυνα. Η οποία άμυνα γίνεται και επιθετική. Το τι σημαίνει ελληνικότητα μπορεί να είναι από την Ελληνική Γραμματεία μέχρι πέντε απλά πράγματα που οι άνθρωποι κάνανε χωρίς να το ιδεολογικοποιούν. Η γιαγιά που παίρνει έναν πεταμένο τενεκέ και τον κάνει μια γλάστρα για βασιλικό. Η ελληνικότητα νομίζω είναι συνώνυμο της απλότητας.