Ωτοβλεψίες

«Μαίρη, Μαριάννα, Μαρία»

Λεπτομέρειες δεν μπορούμε να αποκαλύψουμε, καθώς δεσμευόμαστε από το εμπάργκο για την ημέρα προβολής, που είναι το ερχόμενο Σάββατο στη Λυρική (2/12 στις 18.30). Μπορούμε όμως να προϊδεάσουμε ότι η δημιουργία των Βασίλη Λούρα, Μιχάλη Ασθενίδη (με συμβούλους τον Αρη Χριστοφέλλη και τη Σοφία Κομποτιάτη) είναι ένα ουσιαστικά συγκινητικό ντοκιμαντέρ και ότι οι θεατές μπορούν να περιμένουν έως και μια Μαρία Κάλλας, όπως δεν την έχουν ξαναδεί. Κυριολεκτικά ή μεταφορικά; Οπερ έδει δείξαι. «Μαίρη, Μαριάννα, Μαρία – τα άγνωστα ελληνικά χρόνια», λοιπόν.

Ο Λακάν και τα φύλα

Ενα από τα ονόματα στις βιβλιοπαρουσιάσεις της «Liberation» φαίνεται πιο οικείο από τα άλλα. Και αυτό δεν είναι άλλο από εκείνου του ψυχαναλυτή Μάρκου Ζαφειρόπουλου, ο οποίος επανέρχεται στη λακανική θεωρία με το βιβλίο «Lacan presque queer» (εκδ. Eires). Σε αυτό ο συγγραφέας του «Λακάν και Λεβί Στρος» (Πλέθρον, 2007) παίρνει θέση στη διαμάχη ανάμεσα στους ειδικούς των gender studies και τους ψυχαναλυτές. Από τη μια, η σημασία που έχει η πολιτική κριτική των πρώτων. Από την άλλη, η «απελευθερωτική»διάσταση της αναλυτικής εμπειρίας, όπως αξιολογείται από τον Λακάν. Σημείο κομβικό η ομιλία του Paul B. Preciado το 2019, όπου ζητούσε από τους ψυχαναλυτές να αλλάξουν ριζικά το «δόγμα» τους, που παραμένει, κατά την άποψή του, μια επιστήμη του «πατριαρχικού ασυνειδήτου και του αποικιακού», ενώ ανανεώνει την ανδρική κυριαρχία. Ο αντίλογος ανήκει στον Μ. Ζαφειρόπουλο.

Το Ιστορικό Υφαντουργείο

Ο αέρας ανανέωσης φυσά για να προβάλει άλλο ένα ιστορικό σημείο στο κέντρο της Αθήνας. Η μετατροπή σε επισκέψιμο χώρο του Ιστορικού Υφαντουργείου του Συλλόγου Εκπαίδευσης Νεανίδων που στεγάζεται στο κτίριο της οδού Αμαλίας, πρωταρχική έδρα του ΣΕΝ από τα τέλη του 19ου αιώνα, πρόκειται να συμβεί άμεσα. Η πρόεδρος του ΣΕΝ Μίρκα Καλατζοπούλου παρουσίασε προχθές τις εξωστρεφείς ιδέες τους στη συνάντηση του Δικτύου Aϋλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς στο Σεράφειο σε διοργάνωση της Διεύθυνσης Νεότερης Πολιτιστικής Κληρονομιάς του υπουργείου Πολιτισμού, με αφορμή τα είκοσι χρόνια από την υιοθέτηση της Σύμβασης για τη Διαφύλαξη της Αϋλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς (UNESCO 2003). Το Ιστορικό Υφαντουργείο είναι ένας χώρος όπου οι τέχνες των χεριών διατηρούν αυτά τα ίχνη του παρελθόντος φτιαγμένα από μνήμη και χρόνο. Κάτι που η ψηφιοποιημένη πραγματικότητά μας λησμονεί, χωρίς να δίνει σημασία στα χειροποίητα τεχνουργήματα. Η πρωτοβουλία του ανοίγματος προς το ευρύ κοινό επισκεπτών συμπίπτει με την επέτειο 150 χρόνων +1 από την ίδρυση του Συλλόγου του οποίου πρωταρχικός σκοπός ήταν η επαγγελματική θωράκιση των ασθενέστερων οικονομικά γυναικών.