Θα περιμένω έξω

Εδώ ο κόσμος καίγεται,

εμείς ασχολούμαστε με τις ανθρώπινες σχέσεις.

Εμ,

εμείς εδώ δεν μπορούμε να καθαρίσουμε μια καλημέρα,

τον κόσμο θα πα’ να σβήσουμε;

Αλλά άμα καταφέρουμε να καθαρίσουμε ένα χιλιάρικο,

πάλι καλά να λές.

Ένεκα γαρ της κρίσεως γαρ.

Τι να σου κάνουνε και τ’ αρχαία.

Εδώ ο κόσμος χάνεται,

κι εμείς λογοτεχνία.

Μπήκα στο ποίημα

Μπήκες;

Μπες ποίημα να τα πούμε σαν ανθρωποι

Μπείτε

Ακροβολιστείτε

στην αίθουσα

― Ένα εισιτήριο παρακαλώ.

―  Πόσων ετών είστε;

―  Πενήντα πέντε

―  Αχ η παράσταση είναι για μέχρι τα τριάντα πέντε

Εν τω μεταξύ,

εντός της αιθούσης:

―  Ακροβολιστείτε.

―  Να κουβεντιάσουμε.

―  Εμ, εμείς δεν καταφέραμε να ενωθούμε εν ειρήνη,

στον πόλεμο θα ενωθούμε;

―  Στον πόλεμο ενώνονται οι άνθρωποι.

―  Εμ, εμείς καταδίκασαμε τη βία,

απ’ όπου κι αν προέρχεται.

Και τώρα δε μας βγαίνει πόλεμος.

Δεν ξέρουμε κατά πού

​​​​θε

​​​​​να

​​​​​​        κοιτάμε

―  Εμείς ποστάρουμε τη σιγουριά μας κατακούτελο,

κι  από κάτω δυο μάτια μπερδεμένα

π’ ούτε μια καλημέρα δεν μπορούν να καθαρίσουν.

Καλημέρα

συγκλίνουμε κάπου;

Το λέω για να μαζευόμαστε σιγά-σιγά

​​​​​​Έξω.

―  Πρέπει τα σπίτια μας να νοικοκυρέψουμε πρώτα, αδελφέ.

―Έχω πλυντήριο να βάλω. Τι έξω μου λές;

―  Τσακώθηκα και με την άλλη. Τι έξω μου λες;

―   Κοίτα να δεις:

Εμένα πέθανε ο πατέρας μου

Κάνω παρέα στη μάνα μου

Και βρέχει

Τι έξω μου λες;

―  Εγώ δεν έχω μία.  Τι έξω μου λες;

Ήρθε ΔΕΗ

Δε θα με δεις μέχρι να πάει ο μήνας τριάντα μία.

Όλοι μαζί:

Τι έξω μου λες

Ξέρω ξέρω

Έχετε δίκιο

Δύσκολοι καιροί

Καιροί του μέσα

Καιροί του μαστιγώματος

Καιροί του κυνισμού

Όλοι μαζί

Ημέρες Κρίσης

Κρίσιμες ημέρες

Σε παύση ημέρες

Σε βάρος

Σε κρατάω

Σε αγαπώ

Κρίση

Μου μαθαίνεις την αλήθεια

Οι παρευρισκόμενοι ξηλώνουνε τα έδρανα

Στάζουν αίμα

Από πού;

ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ

ΣΤΑΖΟΥΜΕ ΑΝΗΞΕΡΟΙ

Καλημέρα

​​πότε θα βγούμε έξω;

Το λέω γιατί περνάνε οι μέρες

Περνάει το ποίημα

Κι αφού έχουμε καταλάβει πέντε πράγματα

​   ​    τρία

τέσσερα

​​          όσα,  ―

Οχλοβοή

Έχετε δίκιο

Τι εμφύλιος κι ο φετινός Θεέ μου

Δέκα τα στρατόπεδα

Χιλιάδες συνιστώσες

Χιλιάδες κι οι υπόνομοι

Δύο

Χιλιάδες​

Δέκα​​​

Οχτώ​​​​

Ο ακριβής αριθμός​​​​​

​

Θα με πάρουνε τα κλάματα

Θα με πάρουνε

Θα με πάρουνε τα κλάματα να βγούμε έξω

Έχετε δίκιο

Τελειώνει το ποίημα

κι ακόμα μόνος μου το γράφω

Θα το ποστάρω

Με σιγουριά

Να μου φωνάξουνε

Ζήτω και Γεια

Κι εγώ θα γράψω από κάτω

“Να μαζευόμαστε σιγά-σιγά”

και θα ποστάρω και το link με το event

για να το δούνε τα παιδιά:

“ΝΑ ΜΑΖΕΥΟΜΑΣΤΕ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ”

Πλατεία Συντάγματος

Τα γνωστά:

Να πολεμήσουμε την τάξη των πραγμάτων

―  Να πολεμήσουμε εν τάξει των πραγμάτων!

―  Να πολεμήσουμε τα πράγματα! Εντάξει;

Super like ο Λευτέρης.

Του άρεσε πολύ

το εξεγερτικό μου comment.

Όσο για το event,

Ενδιαφέρεται.

The revolution will not be televised

Πού να ‘ξερες κακόμοιρε τι γίνεται δω πέρα

Αυτό είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα

Όσο κι αν δεν του φαίνομαι

Τα πράγματα δεν είναι πάντα αυτό που φαίνονται

Μου το ‘πε η ψυχίατρος

Κι εγώ το λέω σε σας

Αν και δεν ξέρω τι εννοεί

Όσο κι αν δε μου φαίνεται

Βγήκα απ’ το νόημα

​​​​​Έξω

Να μαζευόμαστε σιγά-σιγά

​​​​                                  εδώ έξω

Έλα

με τον πόνο αγκαλιά

με το φόβο αγκαζε

με όλο το βάρος

​​​​​​​

Βγήκα απ’ το ποίημα

22.11.2018