Αντίπαλος στα μέτρα της

Ας είμαστε ρεαλιστές. Το Καζακστάν δεν μπορεί να αποτελεί ομάδα-φόβητρο στην προσπάθεια της Εθνικής Ελλάδας να περάσει στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Αν θέλεις, όμως, να δεις τους ημιτελικούς και τα δύο ζευγάρια, το Ελλάδα – Καζακστάν και το Γεωργία – Λουξεμβούργο, διαπιστώνεις πως οι διαφορές έχουν μικρύνει σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Οι «μικροί» μεγαλώνουν και οι κάποτε δυνατότεροι, εν προκειμένω η Ελλάδα, έχουν χάσει έδαφος. Πριν από όχι πολλά χρόνια, μετά τις ασύνορες επιτυχίες των αρχών του νέου αιώνα, η Ελλάδα είχε στο χέρι της αντιπάλους όπως το Καζακστάν. Μια ομάδα που έχοντας ως βιτρίνα την Αστανά και την πορεία της στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, θέλει να κάνει αισθητή την παρουσία της στο ποδοσφαιρικό στερέωμα, να βρει χώρο και να αγωνιστεί σε κάποια τελική διοργάνωση. Δεν έχει το μεγάλο αστέρι, της λείπει για παράδειγμα ένας Κβαραχτσέλια, που είναι γεωργιανός τοπ εξτρέμ και αγωνίζεται στο Καμπιονάτο,   κοστίζοντας πανάκριβα. Λείπει ο παίκτης-κράχτης.

Ως ομάδα βασίζεται στο σύνολο, την ομοιογένεια και βέβαια το πατροπαράδοτο στυλ του ρωσικού ποδοσφαίρου, καθόσον οι περισσότεροι παίκτες εκεί αγωνίζονται. Εχει ταυτότητα το Καζακστάν. Και μην περάσει από το μυαλό του οποιουδήποτε πως θα προκριθούμε εύκολα μόνο και μόνο επειδή θα έχουμε το αβαντάζ της έδρας στις 21 Μαρτίου, το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας. Οσον αφορά στον τελικό, η έδρα θα βγει αύριο το μεσημέρι ύστερα από κλήρωση και ο αγώνας είναι προγραμματισμένος να διεξαχθεί στις 26 Μαρτίου. Θα έλεγε, συνεπώς, κάποιος πως ο ερχόμενος Μάρτιος είναι ο… μεγάλος μήνας για την εθνική ομάδα που θέλει να ξαναβρεθεί στο κλαμπ αυτών που θα εμφανιστούν στην τελική φάση ενός Euro.

Τι διαθέτει το Καζακστάν; Μάλλον σοβαρότητα μεγαλύτερη από την αντίστοιχη της ελληνικής εθνικής ομάδας, όταν βέβαια μπαίνει το «πρέπει» στην κουβέντα. Σε 10 ματς έκανε έξι νίκες, έφτασε μια αξιομνημόνευτη συγκομιδή (18 βαθμοί) και δεν είχε ισοπαλία. Ως τρίτο στον όμιλο μπορεί να μην έκανε υπέρβαση, πέτυχε όμως να κερδίσει το εισιτήριο για τα μπαράζ. Δεν το λες και λίγο και άλλωστε φανερώνει η όλη πορεία μια πρόοδο. Ενα σχέδιο. Αυτό βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Μένει να φανεί το δικό μας. Που θέλουμε αλλά πρέπει να δείξουμε πως μπορούμε, αφήνοντας κατά μέρος τον άσχημο εαυτό μας. Η δε έννοια που είναι «υποχρέωση για πρόκριση», ίσως να αποτελεί τον μεγαλύτερο αντίπαλο για το γαλανόλευκο σύνολο.