Δεν τα καταφέρνουν ούτε με VAR!

Στη Λαμία ο Μανούχος. Με απανωτά λάθη και φάσεις που δεν μπορούσε να τις ξεδιαλύνει «με την πρώτη». Κι όμως, πολλές από αυτές ξετυλίγονταν μπροστά στα μάτια του.

Ακόμη και σε περιπτώσεις οφσάιντ χρειάστηκε μπόλικο χρονικό διάστημα προκειμένου να δώσει την οριστική του απόφαση.

Οσο για το κράτημα του Γεντβάι στον Παπαδόπουλο και με το σκορ ισόπαλο, ποιος αμφιβάλλει ότι ήταν «περίπτωση πέναλτι» αλλά ο ρέφερι δεν κλήθηκε ούτε από το VAR να δει ξανά τη φάση;

Στην Καισαριανή ο Τσαγκαράκης. Με την ΑΕΚ να εκφράζει παράπονα για τα σφυρίγματα του διαιτητή. Κάποια ίσως είναι υπερβολικά.

Σίγουρα, όμως, ούτε αυτός ο έλληνας «άρχοντας του αγώνα» παίρνει υψηλό βαθμό. Το χειρότερο για τον ίδιο; Δεν έβγαζε την ηρεμία που θα έπρεπε και κάπως έτσι οι ποδοσφαιριστές έχασαν την εμπιστοσύνη τους απέναντί του.

Το πλέον ενδιαφέρον στα δύο ματς του Σαββάτου σχετίζεται με το γεγονός πως και  αυτοί που βρίσκονταν

στο… καμαράκι (Πολυχρόνης και Φωτιάς, αντίστοιχα, εν προκειμένω) δεν βοήθησαν τους διαιτητές να πάρουν τις σωστότερες των αποφάσεων. Γιατί υπάρχουν ακόμη αρκετές συζητήσεις για το αν έκαναν σφάλματα και μάλιστα αρκετά.

Κοντολογίς, ένα ερώτημα σχετίζεται με το αν έχουν βελτιωθεί οι έλληνες διαιτητές. Μάλλον όχι. Το αποδεικνύουν οι ίδιοι με την απόδοσή τους. Λες και βρίσκονται σε τρικυμία ώρες ώρες.

Ενα μεγάλο ταλέντο τα τελευταία χρόνια δεν έχει φανεί. Μάλλον εδώ αυτό είναι πρόβλημα συνολικά της ελληνικής διαιτησίας. Και των διαιτητών που ακόμη και με τη βοήθεια του VAR δυσκολεύονται να δείξουν τον καλύτερο εαυτό τους. Περιμένουν να τους σώσουν οι «άλλοι» αλλά τελικά την… πατάνε!